Það er mikil búbót að fá svona styrk – og mikill heiður líka. Monika Zetterlund var einmitt sú söngkona sem ég hlustaði mikið á áður en ég flutti til Svíþjóðar svo það er mjög gaman að fá styrk í hennar nafni,“ segir Anna Gréta Sigurðardóttir, djasspíanisti og tónskáld.

Minningarsjóður Monicu Zetterlund úthlutar styrkjum ár hvert til tónlistarmanna og listamanna sem starfa í anda hinnar sænsku söngkonu og Anna Gréta hlýtur á morgun, sunnudag, 40.000 s.kr. námsstyrk úr honum. Í rökstuðningi segir að píanótækni Önnu Grétu sé meitluð, hún hafi gott innsæi þannig að þó tjáning hennar sé persónuleg þá viðhaldi hún hefðum. Þar kemur líka fram að með jákvæðni og útgeislun hafi hún hrífandi áhrif á umhverfi sitt.

„Þetta kemur allt á óvart,“ segir Anna Gréta. Hún segir að svona heiðurssummur í nafni Zetterlund séu veittar einum ungum og efnilegum og hún sé víst í þeim flokki. „Svo fær einn eldri og reyndari úthlutað líka og í ár er það Nisse Sandström saxófónleikari sem var góður vinur Monicu og hefð er fyrir hátíðatónleikum og húllumhæi í Berwaldhallen, stórum tónleikasal hér í Stokkhólmi, þegar styrkjunum er úthlutað.“

Anna Gréta hefur búið í sænska höfuðstaðnum í nokkur ár en skrapp heim í sumar á djasshátíðina og spilaði með Silfu á útgáfutónleikum nýrrar plötu sem hún tók líka þátt í. En hún kann vel við sig úti. „Svíar hafa tekið mér mjög vel, ég get ekki sagt annað,“ segir hún. Spurð hvort hún sé alltaf að brillera svarar hún: „Ég bara geri mitt besta. Oft er ég að hoppa inn í hin og þessi verkefni, bæði með stórsveitum og minni grúppum. Svo var að koma út plata sem er samstarfsverkefni mitt og gítarleikara sem heitir Max Schultz og við fengum fleiri til liðs við okkur. Fram undan er spilerí í kringum þá útgáfu. Það er alls ekki ólíklegt að við skreppum til Íslands og höldum tónleika.“

Í rökstuðningi segir að píanótækni Önnu Grétu sé meitluð, hún hafi gott innsæi þannig að þó tjáning hennar sé persónuleg þá viðhaldi hún hefðum.

Þegar forvitnast er um einkalífið kveðst Anna Gréta vera einhleyp og búa í pínulítilli stúdíóíbúð í stórborginni. Þar sem hún er dóttir Sigurðar Flosasonar tónlistarmanns spyr ég hvort það sé þá ekkert pláss fyrir hann þegar hann komi út til að spila. „Nei, en hann getur gist hjá stóru systur minni, hún er grafískur hönnuður og býr hér úti líka. Það er ótrúlega gott.“

Þetta eru önnur verðlaunin sem Anna Gréta fær í Svíþjóð. Hin verðlaunin voru frá Djassklúbbnum Fasching og hún fékk þau í mars í fyrra. „Það eru góðvinasamtök klúbbsins sem gefa einum á ári svona heiðurssummu,“ segir þessi snjalla tónlistarkona til skýringar. Hún er greinilega að gera eitthvað rétt. Ætlar hún ekkert að fara að flytja heim? „Ég flutti út haustið 2014, er búin að vera hér í fimm ár núna – vá, hvað þetta líður fljótt. Ég er ekki að flytja heim í bráð en það er alltaf gaman að koma í heimsókn.“