Þetta er fyrsti burstabær sem ég hef gert um ævina. Ætla bara að hafa þetta huggulegt hús og stefni að því að hafa fína íbúð hér inni,“ segir Sigfús Kristinsson smiður þegar kíkt er til hans í allsérstæða nýbyggingu sem blasir við frá þjóðvegi 1 gegnum Selfoss, sem nefnist Austurvegur. Þar er um eftirlíkingu af gömlum torfbæ að ræða að utanverðu en þegar komið er inn blasir við nýmóðins skipulag.

Sigfús tekur fram að hann hafi byggt þetta hús með aðstoð dóttursonar síns sem heiti Benedikt. „Hann hefur alist alveg upp hjá mér. Hafdís dóttir mín er móðir hans og faðir hans er Egypti.“ Hann kveðst hafa teiknað húsið sjálfur. „Ég er með réttindi til að leggja fram teikningar hjá byggingarnefnd. Er búinn að vera í smíðum í mörg ár, byggði Fjölbrautaskólann hér á Selfossi að öllu leyti og líka vöruhúsið. Hef líka útskrifað þrjátíu og tvo lærlinga gegnum árin.“

Ekki hefur Sigfús í hyggju að búa í nýja húsinu. „Ég bý í húsinu hérna við hliðina,“ segir hann og bendir á reisulegt hús á sömu lóð og burstabærinn. Hann kveðst eiga lóðina alveg frá Austurveginum og það séu margir búnir að falast eftir henni.

Hann neitar því ekki að nýi bærinn hans veki athygli. „Þeir komu hingað um daginn Guðni Ágústsson og Halldór Blöndal. Það var skemmtilegt heimsókn. Guðni vann nú hjá mér í þrjú ár sem verkamaður hér áður fyrr,“ lýsir Sigfús og okkur kemur saman um að hann mæti örugglega í vígslu burstabæjarins.

Myndarlegt skrifborð er á miðju gólfi með ábreiðu yfir og ýmsum smáverkfærum ofan á sem smiðirnir þurfa á að halda. „Það var leigjandi hjá mér í húsinu hinum megin í tuttugu og tvö ár, það var séra Kristinn Ágúst Guðfinnsson. Hann skildi þetta skrifborð eftir og sagði mér að henda því bara, en mér finnst það of gott til þess,“ segir Sigfús og kveðst búinn að leigja nokkrum prestum húsnæði. Gerir síðan grein fyrir þeim. „Fyrir utan séra Kristin Ágúst eru það Þórir Jökull Þorsteinsson, Rögnvaldur Finnbogason og Ingólfur Ástmarsson. Einn þeirra spurði mig: „Á hvað trúir þú?“ Hvernig á maður að svara presti? Ég sagði alveg um leið: „Það er staðreynd að við erum hérna báðir. Það vitum við. En það verður ekkert til úr engu. Einhvers staðar höfum við komið frá. Svo þegar við förum héðan þá eigum við inni hjá þeim sem hefur holað okkur niður hér. Hann ber ábyrgð á okkur og verður að taka við okkur aftur.“ Presturinn glápti á mig og vissi ekkert hvað hann átti að segja.“

Þó Sigfús eigi tæp 89 ár að baki er hann sprækur eins og lækur. Hann hefur skýringu á því: „Það verður enginn gamall þegar hann hefur áhuga fyrir sínu starfi.“

Bærinn blasir við frá Austurveginum á Selfossi og er sannkölluð bæjarprýði.