Tímamót

Listin lengst af hliðargrein

Akureyringurinn Kristinn G. Jóhannsson listmálari er kominn suður yfir heiðar og opnar sýningu í Grafíksalnum í Hafnarhúsinu á morgun. Gengið er inn frá Tryggvagötu.

Kristinn G. Jóhannsson í Grafíksalnum, með málverkin á bak við sig og grafíkina á vinstri hönd. Fréttablaðið/Anton Brink

Hér er grafík og málverk í bland. Ég nefni sýninguna Að lokum – því það líður að lokum hjá mér,“ segir Kristinn G. Jóhannsson listmálari, staddur í Grafíksalnum við Tryggvagötu í Reykjavík þar sem hann opnar sýningu á morgun, laugardag, klukkan 14.

Ertu ekki enn að mála?

„Jú, jú, ég geri ekki annað. En ég er orðinn 82 ára og því má segja að framtíð mín sé að baki.“

Það veit maður nú aldrei. Ætlaðir þú alltaf að verða listamaður?

„Já, ég held það. Þó hefur það alltaf verið hliðargrein hjá mér þar til núna síðustu árin. Ég var skólastjóri í tæp 40 ár, fyrst við Gagnfræðaskólann á Ólafsfirði í tæp tuttugu ár, svo á Akureyri í ein sautján ár við Bröttuhlíðarskóla, sem heitir núna Hlíðarskóli og er úti hjá Skjaldarvík.“

Kristinn kveðst hafa stundað listnám hjá Jónasi Jakobssyni og Hauki Stefánssyni á Akureyri, svo í Myndlista- og handíðaskólanum og síðan við Edinburgh College of Art. „En eftir að ég kom frá Edinborg fór ég að kenna vestur á Patreksfirði og úr varð að ég fór í Kennaraskólann og náði mér í réttindi. Síðustu árin hef ég þó einbeitt mér að listinni og þetta eiga að vera lokin á sýningarhaldinu.“

Uppstillingarmenn eru að störfum og við Kristinn höfum fært okkur innar í salinn. Hann útskýrir það sem fyrir augun ber. „Árið 1982 var mér boðið að halda sýningu í galleríi á Akureyri sem hét Rauða húsið. Ég var þá að mála stílfærðar myndir af bátum og húsum á Ólafsfirði og sá að það mundi ekki passa á þessa sýningu. Þá fór ég út í dúkskurðinn. Sótti ég mér hugmyndir í rúmfjalir og skáphurðir baðstofunnar og bjó til verk sem eins gætu vísað til framtíðarinnar,“ segir hann og bendir á grafíkverk til beggja handa.

Málverkasería er á einum vegg. Þó línur og form bendi til annars segir Kristinn hugmyndirnar fengnar úr náttúrunni. „Ég sæki innblástur í litgrös í brekkunum og heiðinni og hvernig allt speglast í Vöðlunum og Pollinum. Hér er komið eins konar jafnvægi á milli þess að heiðin sé að hverfa í málverkið eða öfugt – málverkið að yfirtaka heiðina.“

Til þess að málverkin eigi rétt á sér í þessum sal hefur listamaðurinn farið yfir þau með sandpappír og fengið á þau voðkennda áferð. „Þannig kallast þessi sería á við handverkið úr baðstofunni,“ bendir hann á. „Það er mikil vinna í þessu öllu – en ég hef nógan tíma.“

Kristinn hefur líka fengist við myndskreytingu bóka. Búkolla með stórum vatnslitamyndum í útgáfu Hóla frá árinu 2000 er þar í sérflokki. „Þetta er eins og með dúkskurðinn hjá mér, þar sem þverskurðurinn myndar mynstrin, að ég byrja ekki á að móta útlínur í myndunum heldur læt litina ráða og renna saman,“ útskýrir hann.

Þrívíddina hefur Kristinn á valdi sínu við dúkskurðinn, sería sem blasir við þegar inn er komið ber vitni um það. Uppsetning hennar er vandaverk því allt þarf að standast á. Kristinn leikur sér þar með átta blaða rósina. „En ég hef ekki skorið nokkuð lengi. Er algerlega að loka dúkskurðarferlinum með þessari sýningu,“ segir hann. „En ég mála. Mæti í vinnuna mína eins og hver annar.“

Athugasemdir

Auglýsing
Auglýsing

Tengdar fréttir

Tímamót

Stofna sjóð til minningar um fjöl­hæfan lista­mann

Tímamót

Félag háskólakvenna heldur upp á 90 árin

Merkisatburðir

Fyrsta Harry Potter-bókin leit dagsins ljós

Auglýsing

Nýjast

Reykvíkingar tóku varla eftir lokum stríðsins

Mín faglega fjölskylda

Óænt tvist frá Póllandi í danskeppni götustílsins

Gúttóslagurinn í Reykjavík

Starfsaldurinn hærri en aldur kollega

Viljum lifandi umræður

Auglýsing