Séra Karl Sigurbjörnsson biskup er afkastamikill höfundur kristinna bókmennta af ýmsu tagi en segist sjálfur vera sestur í helgan stein. Hann situr þó alls ekki auðum höndum því að fyrir þessi jól er hann með tvær bækur. Annars vegar bókina Dag í senn, sem geymir hugleiðingar úr Biblíunni fyrir hvern dag ársins. Hins vegar er þýðing Karls á bók um fyrirgefningu eftir Desmond Tutu og Mpho Tutu. Að auki hafði Karl umsjón með útgáfu nýrrar þýðingar á Passíusálmunum á ensku.

Bókin Dag í senn er nærandi andlegt veganesti fyrir hvern dag ársins. Í 366 knöppum og grípandi íhugunum í önnum hversdagsins hugleiðir Karl lífið út frá boðskap Biblíunnar. Þessar hugsanir eru bornar uppi af reynslu, kærleika og visku höfundar sem hefur helgað líf sitt kirkjunni og samfélaginu öllu.

Sett er fram sjálfstæð hugleiðing fyrir hvern dag ársins. Engu að síður eru nokkrar hugleiðingar framhald þeirra fyrri. Karl er oft persónulegur og vitnar til æsku sinnar eða annarra æviskeiða. Glaðværð og glettni er ekki langt undan.

Á bókarkápu er vitnað til kveðskapar föður höfundar, Sigurbjörns Einarssonar biskups.

Dag í senn, eitt andartak í einu,

eilíf náð þín, faðir, gefur mér.

Mun ég þurfa þá að kvíða neinu,

þegar Guð minn fyrir öllu sér?

Í formálsorðum höfundar til lesenda er ritinu vel lýst. Þar segir hann að bókin geymi íhuganir á vegi trúarlífsins og sé „handtak til stuðnings á þeim vegi“. Hann segist þakklátur fyrir að fá að fylgja lesandanum „dag í senn“ og staldra við honum litla stund til að leita til linda Guðs orðs og bænar.

Bókin Dag í senn er falleg bók um hvernig kristin trúargildi eiga erindi til nútímans. Því erindi er miðlað átakalaust og af umhyggjusemi.

Mikilvægi fyrirgefningarinnar

Önnur uppbyggileg bók Karls fyrir þessi jól er íslensk þýðing hans á bókinni um fyrirgefninguna eftir þau Tutu-feðgin, Desmond og Mpho.

Í bókinni, sem hefur farið sigurför um heiminn og verið þýdd á fjölmörg tungumál, er leitast við að varða leið fyrirgefningar til sjálfslækningar og betri heims.

Öll höfum við þörf fyrir fyrirgefningu. Lítil hversdagsleg tilvik eða raunveruleg áföll kalla á fyrirgefningu. Sjálf þurfum við að fyrirgefa og stundum þurfum við að fyrirgefa öðrum. En leiðin til fyrirgefningar er vandrötuð.

Spurningar vakna: Hvað er að fyrirgefa? Hvernig getum við unnið gegn gremju þegar við verðum fyrir skaða sem jafnvel er óbætanlegur? Hvernig getum við fyrirgefið en sótt réttlæti? Er hægt að fyrirgefa allt? Öllum? Hvernig læknum við hjartasár okkar en höldum engu að síður lífi okkar áfram? Hvernig getum við fyrirgefið sjálfum okkur fyrir skaða sem við höfum valdið öðrum?

Fjögur skref til fyrirgefningar

Desmond Tutu bendir okkur á fjögur skref til fyrirgefningar: Í fyrsta lagi þarf að viðurkenna rangindi og skaða. Í öðru lagi þurfi að segja sögu þess og verða vitni að angistinni. Í þriðja lagi verður að biðja um fyrirgefningu og veita hana. Og í fjórða lagi þarf að endurnýja eða slíta sambandinu.

Bókin miðlar sögum af sorg, missi og þjáningu og lýsir því hvernig fyrirgefning getur verið leiðarljós til farsælla lífs. En það kallar á kjark og styrkleika. Að fyrirgefa er ekki á færi þeirra sem eru veikgeðja.

Við erum öll mannleg. Því fara margvísleg samskipti illa. Bæði særum við annað fólk eða erum særð. Þetta er í eðli okkar og er óhjákvæmilegt. En fyrirgefningin færir samskiptin í lag á ný og við komum í veg fyrir að samskipti og samfélag leysist upp.

Suður-afríski biskupinn og guðfræðingurinn Desmond Mpilo Tutu er þekktur fyrir baráttu sína gegn aðskilnaðarstefnunni í Suður-Afríku og fyrir önnur störf í þágu mannréttinda. Hans verður líklega best minnst sem formanns þeirrar sannleiks- og sáttanefndar sem rannsakaði mannréttindabrot beggja stríðandi fylkinga Suður-Afríku í baráttunni um aðskilnaðarstefnuna. Þar lék fyrirgefningin lykilhlutverk. Tutu hlaut friðarverðlaun Nóbels fyrir störf sín árið 1984.

Séra Mpho Tutu, dóttir Desmond Tutu, sem er framkvæmdastjóri friðarstofnunar í Suður-Afríku, ritar bókina með föður sínum.