Þegar tæpt ár er liðið síðan Fylkir, FH, KR og Ármann riðu á vaðið og stofnuðu rafíþróttadeild innan sinna raða fyrst íslenskra félaga segir Ólafur Hrafn Steinarsson, formaður Rafíþróttasamtaka Íslands, að starfið sé að gefa vel af sér. Foreldrar krakkanna sem æfa hjá Ólafi hjá Ármanni beri því vel söguna. Rafíþróttsamtökin eru komin í samstarf við KSÍ og áttu hlutdeild í því að stofnað var sérstakt landslið í Pro Evolution Soccer. Þá stendur til að setja á laggirnar landslið Íslands sem fer á HM í FIFA síðar á þessu ári eftir Íslandsmótið þar sem framtíðar landsliðsmenn verða fundnir. Það kemur eftir að keppt var annað árið í röð í rafíþróttum á Reykjavíkurleikunum fyrr á þessu ári.

Ármann er með stærstu deild landsins þar sem rúmlega sextíu krakkar taka virkan þátt í æfingum að sögn Ólafs.

„Við erum að ég held stærsta deild landsins með rúmlega 60 krakka á aldrinum 10-16 ára í Ármanni og það eru alltaf að berast fleiri fyrirspurnir. Við náum varla að svara eftirspurninni. Það hefur aukist að það komi eftirspurnir frá hópum utan þessa aldurshóps, bæði eldri og yngri sem við viljum auðvitað svara en höfum ekki tök á að svo stöddu,“ segir Ólafur, sem segist hafa fengið jákvæð viðbrögð frá foreldrum iðkendanna.

„Okkur hafa borist margar jákvæðar reynslusögur frá foreldrunum. Þau eru að þakka okkur fyrir og segja að þetta skipti börnin þeirra miklu máli. Það er eitthvað sem við viljum ekki taka frá þessum krökkum eftir að þau hafa kynnst umhverfi þar sem þeim líður vel. Það sýnir okkur að þetta er að hafa jákvæð áhrif, krakkarnir sem koma til okkar eru að verða virkari og standa sig betur í skóla, spila minna og stunda meiri líkamlega hreyfingu. Þetta eru þeir hlutir sem við viljum ýta undir. Við erum í raun að setja tölvuleikjaspilun í nýjan búning og víkka sjóndeildarhring þeirra sem vilja spila.“

Eins og víða er eitt af vandamálunum peningaöflun. Aðspurður segist Ólafur að einhverju leyti skilja örðugleikana þegar kemur að því að fjármagna rafíþróttir en óttast um framhald starfsins ef ekki verður gert betur.

„Það var jákvætt þegar Reykjavíkurborg sagðist ætla að koma að stofnun rafíþróttadeilda en ég veit ekki hversu mikið af því sem áætlað var að leggja í rafíþróttadeildir skilaði sér í raun og veru. Það eru mörg félög sem eru að berjast við að fjármagna deildirnar þrátt fyrir meiri áhuga á rafíþróttadeildinni en á öðrum deildum innan félaganna,“ segir Ólafur og heldur áfram:

„Rafíþróttir eru enn á þeim stað að æfingagjöld þurfa að standa undir aðstöðunni, húsnæðinu og þjálfurunum. Með því er verið að setja mikla pressu á herðar þeirra sem eru að vinna í þessu en ég skil að það er ekki auðfengið að fá styrk frá borginni. Það eru hinir ýmsu verkferlar sem fara þarf eftir.“

Ólafur óttast að rafíþróttadeildir verði ekki langlífar innan íþróttafélaga án aðkomu ríkis eða sveitarfélaganna.

„Ég á ekki von á því að það breytist í ár. Í raun má segja að ég hafi smá áhyggjur af því að þetta geti gert út af við rafíþróttadeildir innan tveggja ára. Ef þetta gengur illa rekstrarlega séð þá er ekki hægt að sakast við íþróttafélögin, að þau geti ekki fjármagnað starfið. Í öðrum íþróttum eru stjórnvöld að aðstoða við að byggja upp aðstöðu,“ segir Ólafur og tekur sem dæmi að rafíþróttadeild Ármanns æfði í tölvuleikjasetrinu Ground Zero.

„Við fáum afnot af góðri aðstöðu þar en við viljum koma upp okkar eigin æfingasvæði í félagsheimili Ármanns þar sem við getum einnig sett upp svæði til hreyfingar.“