Aron Guðmundsson skrifar frá London

Það styttist heldur betur í bardagakvöld UFC í London sem fram fer á morgun í O2-höllinni. Gunnar mætir Japananum Takashi Sato í veltivigt. Fréttablaðið talaði við Harald í borginni og er hann vongóður fyrir endurkomu Gunnars.

„Tilfinningin er bara góð en ég er samt alltaf svaka spenntur og stressaður á víxl fyrir svona bardaga. Að sama skapi er líðanin miklu betri núna en oft áður. Þar er stærsta breytan sú að Gunnar er heill heilsu fyrir þennan bardaga ólíkt síðustu bardögum þar sem hann hefur verið að glíma við meiðsli í aðdragandanum.“

Pabbinn í horninu

Haraldur minnist á að hann sé bæði spenntur og stressaður fyrir komandi bardaga. Hann er í stöðu sem fæstir þekkja, atvinna sonar hans snýst um að stíga inn í bardagabúr, horfast í augu við andstæðing og reyna að hafa betur í bardaga þeirra á milli.

„Það er náttúrlega bara rosa spenna og stress sem fylgir því að vera hluti af þessu. Þetta er harðgert sport, það er ekki eins og maður sé að horfa á boðtennisleik, sagt með fullri virðingu fyrir þeirri íþrótt. Þessi íþrótt er bara öðruvísi en flestar og það eru allavegana tilfinningar sem fylgja þessu.“

Haraldur er einnig umboðsmaður Gunnars en segir að þegar á hólminn sé komið taki föðurhlutverkið við.

„Það er bara pabbinn þarna sem er í horninu, umboðsmaðurinn fer bara um leið,“ segir Haraldur sem viðurkennir einnig að auðvitað fylgi þessu hræðsla. „Jú, það er alveg hræðsla sem fylgir þessu líka en ég get rétt ímyndað mér hvernig það væri í þessu ef það væri alltaf fyrir hendi að það yrði eitthvert slys.

Ég væri miklu hræddari um hann ef hann væri í mótorkross. Maður verður að sætta sig við það í þessu að þetta er bardagaíþrótt. Það þýðir að það eru átök, verið að beina höggum í höfuð á mönnum og reynt að koma þeim fyrir í alls konar lásum.“

Haraldur segir einnig ekki hægt að hunsa mannlegt eðli. „Þegar maður er í horninu hjá mönnum sem manni þykir vænt um, manni eins og Gunnar er fyrir mér, vill maður heldur ekki sjá andstæðing hans meiðast illa. Hann á líka fjölskyldu og ástvini. Það er mín sýn að ef ég bæri ekki þessar tilfinningar innra með mér þá hefði ég stórkostlegar áhyggjur af minni stöðu.“

Virðing fyrir andstæðingnum

„Innst inni veit maður líka að í hverjum bardaga er einhver sem tapar. Þess vegna hef ég alltaf haft þessa sýn, er ofboðslega ósáttur við hegðun sem margir í þessu sporti beita. Eru með stæla, beita reiði og í kjölfar bardagans sýna þeir andstæðingi sínum lítilsvirðingu. Ég hata þetta af öllu hjarta. Ef þú getur ekki fundið til með þeim sem lýtur í lægra haldi þá þarftu bara alvarlega að athuga hausinn á þér.“

Við þessi orð Haralds rifjast það upp hjá blaðamanni þegar hann hitti þá feðga á hóteli í Lundúnum fyrir tveimur dögum. Gunnar sat í sófa á hótelinu með teymi sínu og við hlið hans var fyrrverandi andstæðingur hans, Bretinn Leon Edwards, sem Gunnar tapaði fyrir á sínum tíma. Ég ákveð að nefna þetta við Harald vegna þess að tilfinningin við að horfa á bardaga í UFC er oftar en ekki sú að maður heldur að eftir bardaga skilji andstæðingarnir ósáttir, búnir að lemja hvor á öðrum.

„Það er fyndið að þú nefnir þetta því hérna beint á móti mér eru Gunnar og Leon einmitt í góðum samræðum,“ segir Haraldur, en við tölum saman í gegnum síma. „Okkar stefna hefur alltaf verið sú að við berum virðingu fyrir andstæðingnum og við vissum það þegar Gunnar mætti Edwards að hann væri ekki að fara á móti óvini sínum heldur keppinaut.“

Haraldur segist sjálfur ekki hafa neinar sérstakar væntingar fyrir komandi bardaga Gunnars gegn Takashi Sato. „En ég er hins vegar sannfærður um að Gunnar sé betri alhliða bardagamaður. Ég geri mér vonir um að hann vinni þennan bardaga en ég er hins vegar búinn að vera það lengi í kringum þetta sport til þess að vita að maður á engan rétt á að gera einhverjar kröfur.“

Haraldur segist líka vita að það er ekkert öruggt í þessu sporti. „Ég hef séð menn sem hafa komið inn sem minni spámenn í bardaga en endað á því að bera sigur úr býtum. Það þarf ekki nema eitt högg og dagsformið í þessari íþrótt skiptir líka miklu máli. Í MMA er hver bardagi bráðabani, bardaginn klárast þegar dómarinn stoppar hann. Það er allt undir í þessu og ekkert víst.“

Það er bannað að vera fáviti

Þá má segja að framganga Gunnars hafi opnað ýmsar dyr fyrir MMA á Íslandi. Hann er brautryðjandi Íslendinga á sínu sviði og það hefur haft jákvæð áhrif á umhverfi íþróttarinnar á Íslandi. Til að mynda er búið að koma upp glæsilegri æfingaaðstöðu og miðstöð hjá Mjölni í Öskjuhlíðinni.

„Við eru stolt af þessu. Það er ekkert sem hamlar okkur í því að halda MMA-keppni heima á Íslandi en það má samt segja að okkur skorti enn þá hluti í kringum umgjörðina hjá okkur. Við þurfum ekkert að finna upp hjólið í þeim efnum heldur getum bara horft til Noregs eða Svíþjóðar. Uppbyggingin sem hefur orðið á undanförnum árum er mikil, við erum rosa stolt og ánægð með aðstöðuna og áhugann á íþróttinni. Vonandi helst það bara.“

Haraldur segir hins vegar að hafa verði eina grundvallarreglu í huga varðandi íþróttina og starfið hjá Mjölni. „Það er bannað að vera fáviti, eins og hljómsveitin Dimma segir. Slagsmálahundar eiga ekkert erindi í þetta sport. Við gerðum okkur grein fyrir því þegar við fórum af stað með þetta að það yrði ásókn frá hópi fávita í starf okkar, hópi sem vill vera góður í að berja fólk, og slíkir einstaklingar eiga heima fyrir utan íþróttina. Þeir einstaklingar vilja beita ofbeldi.“

Haraldur segir einstaklinga sem tilheyra þessum hópi hafa reynt að komast að hjá Mjölni. „Við vorum svakalega harðir á þessu og vísuðum mönnum frá. Þessir einstaklingar fara inn í þetta á röngum forsendum og eiga ekkert erindi í okkar starf, ég vil ekki sjá þá og þeir eru ekki velkomnir í Mjölni.“