Að fara á landsleik er góð skemmtun þær 90 mínútur sem leikurinn stendur yfir en fyrir leik, í hálfleik og eftir leik er nánast allt innan veggja Laugardalsvallar og utan alls ekki gott. Það eina sem virðist vera í lagi er leikvöllurinn sjálfur. Fréttablaðið fór á landsleikinn gegn Tyrkjum og tók út aðstöðu áhorfenda.

Það er óhætt að taka undir skoðanir þeirra Brennslubræðra, Kjartans Atla Kjartanssonar og Hjörvars Hafliðasonar, sem hófu upp raust sína í þættinum Brennslunni í vikunni. Þeir félagar vita sitthvað um íþróttir og upplifun á íþróttakappleikjum enda hafa þeir farið á völlinn nánast um allan heim. Þeir ræddu málin og þar fengu setningar eins og: Með fullri virðingu fyrir Laugardalsvelli, þá er hann ógeðslegur, að heyrast.

Merkileg staðreynd er að það er ekki gert ráð fyrir að áhorfendur komi hjólandi. Það er hvergi gert ráð fyrir reiðhjólum við Laugardalsvöll svo sá er þetta skrifar mætti á einkabílnum.

Þegar inn var komið var keypt pitsusneið og vildum við feðgin fá vatn enda drekkum við ekki gos. Önnur, ekki síðri staðreynd, er að það er ekki í boði í veitingasölu KSÍ sem knattspyrnudeild Þróttar sér um. Starfsstúlkan spurði hvort rukkað væri sérstaklega fyrir glösin en svo reyndist ekki vera og benti svo á salernið. Þar væri trúlega kalt vatn. Það reyndist rétt. Það þurfti að láta það renna í smá stund.

Fyrir utan pitsusneiðina er líka hægt að kaupa hamborgara úr hitakassa en sá biti kostar 1.200 krónur. Af hverju hann er svona dýr gat enginn svarað því gæðin voru vægast sagt ekki upp á margar krónur. Í hornunum á stúkunni er svo hægt að kaupa léttbjór og komust nokkrir með plastglösin inn á völl. Lúmskir.

Pissublautir mæta í veitingar

Kjartan Atli benti réttilega á óskipulagið í röðunum en hvergi er skipulögð röð á landsleik. Ekkert er hólfað niður eins og víðast þekkist, meira að segja í bíó. Það er merkilegt að upplifa þetta óskipulag. Þeir sem eru frekastir troða sér fremst og gæslan er engin. Hvort sem farið er inn á völl, á salernið, í veitingasöluna gildir reglan: Feitastir og frekastir fyrst. Börnin svo. Í hálfleik fara svo um 10 þúsund manns á þau salerni sem í boði eru og þar er röðin löng og lítið gengur enda ruglast veitingaröðin og salernisröðin oft saman.

Á meðan á leik stendur standa um 30 lögreglumenn vaktina. Fyrir hverja veit enginn en trúlega kveða reglur á um að þeir þurfi að horfa á leikinn. Hvorki fyrir leik né eftir leik stýra þeir umferðinni en drollast á sínum mótorhjólum eða Volvóum í bílaröðinni sem silast áfram. Þá fjölgar Strætó ekki ferðum í tengslum við landsleiki svo hérna gildir hið fornkveðna: Mættu á einkabílnum.

Laugardalsvöllur sjálfur er í niðurníðslu og ekki langt þar til FIFA eða UEFA skella í lás. Trúlega er enn styttra í það en okkur grunar því þegar föður Meistaradeildarinnar, Lennarts Johansson, var minnst fyrir leikinn gegn Albaníu kom í ljós að stigataflan var ekki í lagi. Nokkra panela vantaði svo úr varð að þessi merkilegi maður leit út nánast eins og glæpamaður. „Það voru svona svartir blettir á andlitinu á honum, þvílík vanvirðing,“ sagði Kjartan í þætti sínum.

Öllum til skammar

Leikdagsupplifun er öllum til skammar, ekki bara KSÍ heldur ríki og borg. Mannvirkið er ónýtt og sagði Hjörvar að völlurinn væri ógeðslegur. Það er alveg hægt að taka undir það.

Í nýjasta pistli formanns KSÍ, Guðna Bergssonar, sagði hann það hafa tekið of langan tíma að koma verkefninu í gang af hálfu stjórnvalda en nú horfi til betri vegar. Lokaáfangi sé að hefjast í ákvörðunarferlinu um uppbyggingu vallarins og stjórn undirbúningsfélagsins, sem ákveðið var að stofna fyrir rúmu ári, muni bráðum hefja störf. Hann fór ekki nánar út í hvenær stjórnin myndi hittast og bíða margir spenntir eftir fyrsta fundi því öllum er ljóst, innan vallar og utan, að þetta getur ekki gengið svona lengur.