Hópur afreksíþróttafólks afhenti Lilju Alfreðsdóttur, mennta- og menningarmálaráðherra, áskorun í dag um að bæta kjör afreksíþróttafólks.

Yfirlýsinguna má lesa hér fyrir neðan.

Undanfarnar vikur hefur afreksíþróttafólk vakið athygli á því hversu erfitt það er að fjármagna atvinnumannaferil í íþróttum í einstaklings íþróttagreinum. Oft sé eina innkoma þeirra árangurstengdir styrkir frá Afrekssjóði ÍSÍ.

Þá vekja þau athygli á því að erlendis fái keppinautar þeirra að helga sig að sinni íþrótt sem atvinnumanneskjur í sinni grein en í stað þess standi margir Íslendingar uppi skuldugir að ferlinum loknum.

Kæra Lilja Alfreðsdóttir, mennta- og menningarmálaráðherra, og til þeirra er málið varðar,

Síðastliðinn áratug hefur íslenskt afreksíþróttafólk reglulega stigið fram opinberlega og talað um slæma fjárhags- og réttindastöðu sína. Afreksíþróttafólk hefur fengið árangurstengda styrki frá Afrekssjóði ÍSÍ og oftar en ekki eru þessir styrkir eina innkoma afreksíþróttafólks til þess að fjármagna keppnis- og æfingaferðir.

Styrkir sem þessir eru ekki skilgreindir sem laun, svo að afreksíþróttafólk vinnur sér ekki inn réttindi á meðan á ferlinum stendur. Flest íslenskt afreksíþróttafólk reynir að vinna til að standa undir kostnaði við íþrótt sína, á meðan keppninautar þess á heimsvísu geta helgað sig sinni íþrótt.

Til þess að komast á heimsmælikvarða þarf íþróttin að vera atvinna einstaklingsins og torgert er að vera í fullu starfi á meðan á ferlinum stendur. Eftir íþróttaferilinn stendur margt íslenskt afreksíþróttafólk uppi með skuldir á bakinu og réttindalaust.

Afreksíþróttafólk hefur ekki lífeyrisréttindi, stéttarfélagsaðild, atvinnuleysisbætur, aðgengi að sjúkra- og starfsmenntasjóði, né réttindi til fæðingarorlofs svo eitthvað sé nefnt. Nú á árinu hefur hvert afreksíþróttafólkið á fætur öðru stigið fram og tjáð sig um að staða þess sé ekki góð, að erfitt sé að æfa og keppa á heimsmælikvarða án launa og réttinda.

Undirritaðir senda nú beiðni til mennta- og menningarmálaráðuneytis og þeirra er málið varðar að vinna í launa- og réttindamálum íslensks afreksíþróttafólks og koma þeim í réttan farveg, eins og þau eru í öðrum stéttum samfélagsins.

Við erum fulltrúar Íslands á alþjóðavettvangi, sameiningartákn þjóðarinnar og sterkar fyrirmyndir. Við viljum halda áfram að gera Íslendinga stolta og iðka íþróttir á heimsmælikvarða. Það er ekki hægt ef við höfum ekki almenn réttindi.

Nú er kominn tími til breytinga.

Virðingarfylllst, Dominiqua Alma Belányi, formaður Íþróttamannanefndar ÍSÍ

Anton Sveinn McKee, sund Arna S. Guðmundsdóttir, frjálsar íþróttir Arnar Davíð Jónsson, keila Ásdís Hjálmsdóttir, frjálsar íþróttir Ágústa Edda Björnsdóttir, hjólreiðar Ari Bragi Kárason, frjálsar íþróttir Eygló Ósk Gústafsdóttir, sund Fanney Hauksdóttir, kraftlyftingar Guðbjörg J. Bjarnadóttir, frjálsar íþróttir Guðni Valur Guðnason, frjálsar íþróttir Guðlaug Edda Hannesdóttir, þríþraut Hafdís Sigurðardóttir, frjálsar íþróttir Hildur Björg Kjartansdóttir, körfubolti Hlynur Andrésson, frjálsar íþróttir Jón Margeir Sverrisson, sund og hlaup Júlían J. K. Jóhannsson, kraftlyftingar Kári Gunnarsson, badminton Sólveig Bergsdóttir, hópfimleikar Sturla Snær Snorrason, skíði Sveinbjörn Jun Iura, júdó Valgarð Reinhardsson, áhaldafimleikar