Í gær var ár liðið frá því að fyrstu skammtarnir af bóluefni Pfizer komu til landsins. Efnið fékk höfðinglegar móttökur með sérstakri athöfn og ræðuhöldum æðstu yfirvalda sóttvarna í landinu.

Landsmenn voru að springa af spenningi að fá loksins vörnina góðu og losna úr því fangelsi sem veiran hafði hneppt okkur í. Þetta var fallegur dagur og gaman að sjá vísindum fagnað eins og Ólympíumeistara eða sigurvegara í Eurovision.

Ef við hefðum vitað þá að ári síðar sætum við í skæðustu bylgju faraldursins frá upphafi, hefðum við kannski ekki fagnað komu efnisins svo mjög. En þetta er kannski stærsti bömmerinn við þennan faraldur, að vita næstum ekkert fyrir fram.

Eitt af því albesta við okkar sóttvarnalækni er að hann er hvorki fífl né besservisser. Í fyrstu fannst honum grímunotkun ekkert endilega skynsamleg, en þegar reynsla í öðrum löndum benti til annars skipti hann einfaldlega um skoðun og bað okkur að setja þær upp.

Enginn skortur er hins vegar á fíflum í heiminum, því miður. Það sem einkennir þau flest, ólíkt okkar ágæta sóttvarnalækni, er að þau eru oftast viturri fyrir fram en eftir á og bjóða upp á patentlausnir sem þau vita innst inni að enginn hefur áhuga á að prufukeyra.

Það er fullkomlega eðlilegt í lýðræðissamfélagi að lýsa efasemdum um skerðingu frelsis og mannréttinda. Það er beinlínis heilbrigt og væri óskandi að fleiri gerðu það og oftar þegar vegið er að réttindum borgaranna. Það sætir hins vegar furðu að sama fólkið bölvi bæði bólusetningum og sóttvarnaaðgerðum, en það er einmitt óbólusett fólk sem veikist mest nú og heldur uppi álaginu á gjörgæslunni, sem er aftur meginástæða þess að grípa þarf til harðra aðgerða.

Þrátt fyrir allt virðast bóluefnin veita öfluga vörn gegn veikindum og við getum án efa þakkað þeim hve tala látinna er í rauninni lág. Þá sýna tölur frá landlækni að hátt hlutfall fólks sem þurft hefur á sjúkrahúsinnlögn að halda er óbólusett. Bóluefnin veita því bæði vörn gegn veikindum og hjálpa til við að varna því að Landspítalinn fari á hliðina. Af þessari ástæðu eru bóluefnin alger forsenda þess að unnt sé að halda íþyngjandi sóttvarnaaðgerðum í lágmarki, en höfuðmarkmið þeirra hefur verið að halda faraldrinum í nægilegum skefjum til að spítalinn ráði við að sinna þeim sem veikjast.

Höldum áfram að taka mark á því fólki sem þykist ekki vita allt fyrir fram.