Það er Veganúar og það er skemmtilegt. Það er skemmtilegt vegna þess að fæðufjölbreytileiki er mikilvægur og eykur úrvalið fyrir okkur öll. Líka þau sem vilja hrossabjúgu eða slátur í annað hvert mál. Það er þá hægt að prófa falafel í hitt. Það er mikilvægt að við séum umburðarlynd gagnvart fæðuvenjum hvert annars. Sjálf er ég að mestu grænmetisæta en það kemur fyrir að ég borði fisk. Í fjölskyldunni er svo ein á vegferðinni í vegan og restin af fjölskyldunni borðar bara það sem er í matinn. Það kemur ljómandi vel út og allir bara vel haldnir (og rúmlega það).

Ástæður þessa fæðuvals eru ýmsar; þeir sem eru vegan horfa til siðferðilegra þátta, áhrifa iðnaðarbúskapar á menn en jafnvel enn frekar dýrin. Sömu þættir skipta grænmetisætur máli og einnig þá sem eru að draga úr neyslu dýraafurða. Fólk horfist í augu við eigin áhrif á umhverfið.

Í stóru myndinni er ljóst að breytingar munu eiga sér stað í fæðuvenjum jarðarbúa, enda ekki síður mikilvægar en ferðavenjur fyrir þá sem vilja minnka kolefnisfótsporið sitt. Það er morgunljóst að á næstu árum og áratugum mun hlutfall fæðu sem kemur úr dýraríkinu minnka mjög hratt og það er vel.

Í einni uppáhaldsauglýsingunni minni er í aðalhlutverki karl á ferð á (dísil)jeppanum sínum og fær af því fréttir að í kvöldmatinn verði pasta. Hann spyr því hvort ekki verði „matur með’essu“. Þetta fannst mér ægilega fyndið fyrst, enn þykir mér þetta skondið en ég veit að auglýsingin verður bráðum hjákátleg.