Blaðamaður og ljósmyndari Fréttablaðsins fóru í Borgarnes í gær til að fylgjast með heimsókn þingnefndar á vettvang talningar í Norðvesturkjördæmi. Starf blaðsins á vettvangi var tvíþætt, því auk þess að flytja lesendum fréttir um framvindu þess hneykslismáls sem eftirmál nýliðinna alþingiskosninga eru þurftu þau að brjóta sér leið um fréttavettvanginn sem var kyrfilega varinn starfsliði hins opinbera sem reyndi sitt besta til að koma í veg fyrir að þau gætu sinnt sínu aðalstarfi.

Tvíeyki blaðsins mætti á lögreglustöðina upp úr klukkan níu og hringdi dyrabjöllu. Formaður yfirkjörstjórnar og einn sakborninga í málinu kom sjálfur til dyra en snéri frá þegar hann sá gestina. Enginn svaraði þegar blaðamaður hringdi öðru sinni en þegar hringt var í þriðja sinn opnaði starfsmaður á stöðinni án þess þó að hleypa Fréttablaðinu inn. Taldi sig ekki mega það. Blaðamaðurinn spurði hvar starfslið RÚV væri, og benti á bíl þess á planinu. Útkastarinn viðurkenndi þá með semingi að RÚV væri þegar komið í hús. Gekk þá tvíeykið inn í húsið án þess að afla frekara samþykkis.

Skömmu síðar var viðstöddum tilkynnt að talning væri að hefjast og rýma þyrfti salinn. Fréttablaðið neitaði að víkja af vettvangi meðan stjórnmálamenn stemmdu af störf yfirkjörstjórnar. Við það sat.

Þegar afstemmingu var lokið hélt liðið yfir á Hótel Borgarnes til að skoða talningarstaðinn, innganga í hann, sjónsvið öryggismyndavéla og annað sem máli skiptir fyrir rannsókn þingnefndarinnar. Ekki var leyndarhyggjan minni á Hótel Borgarnesi en á lögreglustöð bæjarins. Tveir öryggisverðir voru nú komnir til að halda aftur af Fréttablaðinu sem vildi mynda vettvang hinnar umdeildu talningar og flytja fréttir af störfum þingnefndarinnar. Enginn lét þess þó getið hvað í vistarverum hótels Borgarness þyldi ekki að koma fyrir almenningssjónir.

Uppruni leyndarhyggju hins opinbera er ekki alltaf í efstu lögum stjórnsýslunnar. Hún grass­erar ekki síst hjá starfsfólkinu á gólfinu sem veit ekki hvernig það á að bregðast við þegar blaðamann ber að garði. Auðveldasta leiðin er oftast valin til öryggis, að henda blaðamanninum út.

Það er full ástæða til að grípa til formlegra aðgerða gegn þessum stælum enda eru þeir svo algengir að blaðamenn búa sig undir að standa í ströggli við varðmenn hins opinbera í hvert einasta skipti sem þeir mæta á fréttavettvang. Kælingaráhrifin af því eru ískyggileg, því flestir lúffa.