Síðastliðin vika einkenndist af tveimur stórum viðburðum sem eiga eftir að valda miklum straumhvörfum í náinni framtíð. Annar var sá, að þau Joe Biden og Kamala Harris unnu sigur á Donald Trump og þótt hann neiti að viðurkenna það, þá er sá þrjótur sem sagt á útleið og allt hans fólk. Ég horfði á þetta gerast á CNN, þegar Biden vann Pennsylvaniu eftir langdregna talningu. Slík var geðshræringin að virðulegir pólitískir greinendur fóru að hágráta. Í gegnum ekkasog stjórnmálaskýrandans Van Jones mátti greina þessi skilaboð sem við hjónin tókum heilshugar undir heima í stofu, og gátum satt að segja ekki annað en fellt tár yfir sjálf: Núna, þegar Trump fer, með góðu eða illu, verður auðveldara fyrir foreldra að segja börnum sínum hvað er rétt og hvað er rangt. Sem sagt: Hefði Trump unnið, þá hefði það verið bakslag fyrir alla viðleitni fólks um allan heim til þess að hafa viss grundvallarsiðferðisgildi í hávegum, gagnvart börnum sínum og öðrum. Ekki ljúga. Ekki svíkja. Ekki ala á ófriði. Ekki sýna fólki vanvirðingu. Ekki vera siðlaus egóisti.

Svona geta stjórnmál haft mikil áhrif. Það skiptir miklu máli hverjir eru í stjórnmálum. Hverjar fyrirmyndirnar eru. Hver gildin eru. Forsetakosningarnar í Bandaríkjunum voru fyrst og fremst kosningar um persónuleika og gildi. Eldri maður, þekktur að samhygð, sanngirni, heiðarleika og pólitískri brúarsmíði var kjörinn í stað helstirnis, sem úðar illsku yfir heimsbyggðina til þess að komast í fréttir. Kjör Bidens og Kamölu sýnir að enn er von. Bara eitt dæmi: „Velkomnir aftur,“ sögðu vísindamenn heimsins við bandaríska kollega sína á Twitter. Bandarískir vísindamenn geta núna aftur óhindrað tekið þátt í baráttunni við loftslagsvána, ásamt öllum hinum, eftir að hafa verið kippt aftur til miðalda af Trump. Það munar um bandaríska þekkingu og hæfni á hinu alþjóðlega sviði.

Og á meðan Trump var upptekinn við að neita að viðurkenna ósigur sinn — talandi um gildi sem fólk reynir almennt að hafa í hávegum í uppeldi barna — og hans fólk var haldandi blaðamannafundi á bílastæðum fyrir utan kynlífshjálpartækjabúðir í úthverfum, hótandi grandvöru talningafólki lögsóknum hægri, vinstri, þá gerðist hinn stórviðburðurinn. Yfir þeim viðburði var svolítið annað yfirbragð en hinum fyrri. Ekki jafnmikil dramatík. Engin átök milli stríðandi póla. Bara fólk að störfum.

Það er merkilegt stundum með stórviðburði. Það er eins og sumir þeirra gerist einhvern veginn allt í einu, fullkomlega eðlilega og með hægð, rétt eins og þegar sólargeisli brýst stundarkorn gegnum skýjaþykkni, og maður staldrar við og brosir. Heimsbyggðin hefur beðið eftir bóluefni við COVID. Í byrjun vikunnar kom bóluefni við COVID. Og fleiri eru á leiðinni.

Það er risaviðburður. Eins og með hinn, þá eykur þessi viðburður líka von, ekki bara vegna sérlega ánægjulegs innihalds tíðindanna, heldur líka vegna fólksins sem á í hlut. Ég þekki þau auðvitað ekki, en af fréttum að dæmi virðast hjónin dr. Ugur Sahin og dr. Özlem Türeci vera einstakt fólk. Þau eru tyrkneskir innflytjendur í Þýskalandi. Þau stofnuðu og eiga fyrirtækið BioNTech, sem í vikunni tilkynnti bóluefnið ásamt lyfjarisanum Pfizer. Þegar tíðindi bárust um að bóluefnið virkaði í 90% tilvika munu þau hjónin hafa fagnað með því að blanda sér tyrkneskt te. Og svo fóru þau víst aftur að vinna.

Þau eru forrík. Þau byggðu upp fyrirtæki sitt í líftækniiðnaði úr engu nema þekkingu sinni. Þau búa hins vegar í lítilli íbúð nálægt vinnunni ásamt unglingsdóttur sinni og hjóla í vinnuna á hverjum degi. Þau eiga engan bíl.

Fegurðin er mikil. Úti um allt Þýskaland og Evrópu öskra og æpa nýnasistar og hvítrasistar um að innflytjendur séu skraðræði og að loka eigi löndum og í Bandaríkjunum læsti Trump innflytjendabörn inni í búrum til að framfylgja þannig hatursboðskap, og þá gerast svona viðburðir, svona eins og veröldin öll, örlögin, náttúran, sagan og lífið hvísli í einni andrá í eyrað á öllu þessu æsingafólki: Þið hafið rangt fyrir ykkur í fordómum ykkar og hatri. Þið munið alltaf hafa rangt fyrir ykkur.

Tyrkneskir innflytjendur í Þýskalandi, hjón, fundu upp bólefnið við COVID. Og það sem meira er: Þau gerðu það í samstarfi við Grikkja. Hann heitir Albert Bourla og er yfirmaður Pfizer. Í æsingaheimum eiga Grikkir og Tyrkir í langvarandi deilum um eitthvað sem enginn man hvað er. Í raunheimum venjulegs fólks starfar það saman og leitar lausna við ógnarstórum sammannlegum vanda.

Svona geta dagarnir aukið manni von. Rauði þráður stórtíðandanna beggja vegna Atlantsála snýst um fólk — samstarf þess, auðmýkt þess, visku, ábyrgð og hæfni, og sigur þessa fólks í viðureignum við tilvistarlegar ógnir.

Og það eru góð skilaboð til barnanna okkar.