Skoðun

Stóð Alþingi á haus í röngu máli?

Í síðustu viku gekk mikið á á Alþingi vegna frumvarps ríkisstjórnarinnar um lækkun veiðigjalda. Snerist málið um 2-3 milljarða, sem létta átti af útgerðinni, einkum til hjálpar minni fyrirtækjum.

Þar sem stærri fyrirtæki í sjávarútvegi eru rík og öflug, var þessi hugmynd og tillaga ríkisstjórnar – að lækka veiðigjöld yfir línuna – auðvitað út í hött, og viðbrögð stjórnarandstöðunnar skiljanleg.

Þegar þetta deilumál er skoðað, lítur það svona út: Deilt var um 2-3 milljarða, hvort þeir ættu að fara til útgerðarinnar, í formi afsláttar, eða til ríkisins, í formi óbreyttra veiðigjalda. Í báðum tilvikum hefði féð farið til eyðslu eða fjárfestingar – varla sparnaðar – á vegum útgerðar eða ríkis hér innanlands.

Á sama tíma hefði spurningin um það, hvort endanlega ætti að leyfa Hval hf. að fara í nýjar langreyðarveiðar, átt að vera sterklega á dagskrá, en veiðar skyldu hefjast 10. júní.

En þessu – mörgum sinnum stærra og þýðingarmeira máli fyrir land og þjóð, en veiðigjaldamálið – var þó vart gaumur gefinn. Nánast enginn áhugi, hvað þá þingtími fyrir það.

En, um hvað snýst langreyðamálið?

Ferðamennska er nú langstærsti og þýðingarmesti atvinnuvegur landsins. 43% gjaldeyristekna koma úr ferðaþjónustu og 25-30.000 manns vinna við hana. Tekjur af ferðaþjónustunni í fyrra voru 500 milljarðar.

Á sama tíma er mönnum víða um heim orðið ljóst, að við eigum ekki nema þessa einu jörð, og, að við erum búin að ganga heiftarlega á lífríki hennar – dýr, náttúru, jarðveg, loft og lög.

Í vaxandi mæli líta menn til þessara staðreynda við val sitt á vörum – ekki sízt matvælum – en þetta gildir líka um val á ákvörðunarstað fyrir sumarleyfi og önnur frí.

Ráða vistræn sjónarmið; virðing við dýr, náttúru og lífríkið hjá þeim, sem heimsækja skal? Ef ekki, strika margir yfir slíkan ákvörðunarstað.

Langreyðurin er næststærsta spendýr jarðar, háþróuð dýrategund, sem lifir saman í fjölskyldum – dýrin kenna hvert öðru, gleðjast og hryggjast saman, rétt eins og við – og verða 90-100 ára.

Hún er á lista IUCN yfir dýr í útrýmingarhættu, og eru flest ríki jarðar, um 190, aðilar að CITES-sáttmálanum, sem bannar verzlun með eða flutning á hvalaafurðum í lögsögu þeirra. Sala á hvalaafurðum er því nánast ómöguleg.

Þetta vita menn í hinum vestræna heimi. Andúð og mótstaða við hvalveiðar – ekki sízt veiðar á langreyði, sem engin önnur þjóð stundar – er því mikil og skilningur á veiðum enginn.

Þetta fólk gerir ekkert með það, þó Hafró segi mönnum hér, að það sé nóg af langreyði hér á sumrin, heldur ekki með það, að langreyðurin eigi að vera „íslenzk auðlind“, enda veit það, að hvalir fæðast flestir við Vestur-Afríku, flakka svo um heimshöfin og eru því ekki „auðlind“ eins eða neins.

Og, hvað með veiðiaðferðina?

Hvað myndum við segja, ef Afríkubúar eltu uppi fíla, gíraffa og sebrahesta á skutultrukkum, skytu dýrin með kaðalskutli og drægju þau svo um holt og hæðir, hálf dauð og hálf lifandi, öskrandi af kvölum með stálkló skutuls tætandi innyfli, líffæri, vöðva og hold dýranna, og murkandi úr þeim lífið?

Margur maðurinn, beggja vegna Atlantshafs, lítur nákvæmlega svona á hvalveiðarnar, enda eru þær eins, nema framkvæmdar á sjávarspendýrum, í stað landspendýra.

Fyrirhugaðar nýjar veiðar á langreyði væru því eitur í beinum margs ferðamannsins, og það með réttu. Þúsundir manna myndu setja rauðan kross á Ísland í sínum ferðaplönum.

Þótt samdráttur í ferðaþjónustu yrði ekki nema 5% vegna fyrirhugaðra langreyðarveiða, jafngilti það tekjutapi upp á 25 milljarða fyrir þjóðina á ári. Þessar tekjur væru innflæði inn í þjóðarbúið, ekki velta innan þess. Tíu sinnum meira fé en það sem veiðigjaldadeilan snerist um.

Er þá skaði á ímynd og æru Íslendinga erlendis ótalinn.

Athugasemdir

Auglýsing
Auglýsing

Tengdar fréttir

Skoðun

Nám sem opnar dyr
Guðrún Hafsteinsdóttir

Skoðun

Röng ákvörðun
Hörður Ægisson

Skoðun

Heimsins ráð sem brugga vondir menn
Þórlindur Kjartansson

Auglýsing

Nýjast

Sófakarteflan á HM
Benedikt Bóas Hinriksson

Svekktir Sjallar
Kolbrún Bergþórsdóttir

Fráfærur
Þorvaldur Gylfason

Hóp aldraðra haldið utan samfélagsþátttöku
Björgvin Guðmundsson

Bólu­setning bjargar lífum en betur má ef duga skal
Ásgeir Haraldsson og Valtýr Stefánsson Thors

Rekstur í Reykjavík
Davíð Þorláksson

Auglýsing