Árið 1264 lét Gissur jarl hálshöggva frænda sinn Þórð Andrésson á hroðalegan hátt að viðstöddum eiginkonu hans, börnum og bræðrum. Engum sögum fer af viðbrögðum fjölskyldunnar við þessum atburði.

Evrópumótið í fótbolta stendur nú sem hæst. Í leik Dana og Finna á dögunum gerðist sá atburður að einn leikmanna Dana hné skyndilega niður. Læknum og sjúkraþjálfurum tókst að endurlífga piltinn með rafstuði og hjartahnoði.

Fréttamenn og hjartalæknar gerðu sér mikinn mat úr þessu atviki. Sálfræðingur kom fram og gaf góð ráð til þeirra sem leið illa eftir að hafa horft á aðfarirnar í beinni. Hann sagði að fólk gæti búist við andlegri vanlíðan næstu vikur. Þeim sem létu sér fátt um finnast ráðlagði hann að tengjast tilfinningum sínum betur. Eftir þetta hafa margir lýst yfir hryggð og áhyggjum af Kristjáni Eriksen og unnustu hans í mín eyru.

Lífið er fullt af uppákomum og áhrifamiklum hörmungum í beinni. Það er ómetanlegt að vita upp á hár við hverju má búast eftir atburði sem þessa. Sjálfur horfði ég á atvikið en fann ekki fyrir neinu. Ég hafði ekki hugmynd um að mér ætti að líða illa og missti því af góðu drama. Aukin meðvitund um hugsanlegar afleiðingar alls sem gerist í lífinu tryggir endalaus verkefni fyrir alla þá sem sinna áfallahjálp og annarri sálgæslu.

Í þessu tilviki skipti mestu að fólk fékk að vita að andleg vanlíðan vegna fótboltamanns sem það hefur aldrei hitt væri eðlileg og kórrétt. Ég er hins vegar hræddur um að ættingjar Þórðar Andréssonar hefðu haft lítinn skilning á þessu áfalli.