COVID-kreppan hefur leikið íslenskt efnahagslíf grátt á mörgum sviðum. Vandinn er alvarlegur enda er samdráttur hagkerfisins mikill og er atvinnuleysi, sveiflur gjaldmiðilsins og verðbólga töluvert meiri en hjá nágrannalöndum okkar.

Það eru margar leiðir út úr kreppunni. Heyrst hefur slagorðið „hlaupum hraðar“ frá stjórnvöldum og Samtökum iðnaðarins. Einnig erum við hvött til að „skapa meiri verðmæti“. En sköpum við verðmæti með því að hlaupa hraðar? Stöldrum aðeins við þá kenningu.

Í stjórnunarfræðum er talað um að hlutverk leiðtoga er gera réttu hlutina en stjórnendur gera hlutina rétt. Þeir marka þannig stefnuna og finna réttu leiðina. Svo tekur starfsfólkið við og framkvæmir stefnuna. Hraði skiptir ekki máli, aðeins að allir rói í sömu átt. Þess vegna ættum við að einblína á stefnuna sem við tökum út úr COVID og finna réttu leiðirnar.

Leiðirnar eru þær að mínu mati að virkja markaðsöflin betur og auka viðskiptafrelsi en stjórnvöld eru að halda aftur af atvinnulífinu með ýmsum fjötrum. Það þarf að bæta samkeppnishæfni landsins okkar. Við þurfum að fjölga störfum í nýsköpun með menntun og stuðningi við frumkvöðla. Það getur vel verið að góðir spretthlauparar séu meðal þeirra en mikilvægast er þó að mínu mati að þeir hlaupi í rétta átt. Þú vinnur aldrei kapphlaup með því að hlaupa hratt í vitlausa átt.

Minn uppáhalds málsháttur er „Meira vinnur vit en strit“. Við getum hæglega náð meiri árangri með minni hraða ef stefnan er rétt. Tökum því rétt skref í rétta átt úr kreppunni.