Eðlilegt er að litlir stjórnmálaflokkar reyni að skapa sér sérstöðu þannig að kjósendur taki ekki upp á því að villast á þeim og öðrum flokkum. Einn af litlu flokkunum er Viðreisn, sem í nýliðnum sveitarstjórnarkosningum rétt slapp inn í borgarstjórn, en meirihlutinn féll þó. Fyrstu viðbrögð forystu Viðreisnar við úrslitunum voru í ætt við ákafan aðskilnaðarkvíða og hún tilkynnti að flokkurinn væri í staðföstu bandalagi með öðrum flokkum í hinum fallna meirihluta. Síðan var eins og forystan áttaði sig á því að kannski gæti flokkurinn átt tilverurétt í borginni án Dags B. Eggertssonar og þá var sagt að þetta bandalag ætti að vara í einhverja daga en þá yrði hugsanlega farið að horfa í aðrar áttir. Þau orð voru fljótlega tekin aftur. Svo virtist Viðreisn skyndilega fá þá hugdettu að flokkurinn hefði unnið kosningasigur og þá var talað eins og það væri hlutverk Viðreisnar að bjóða Framsóknarflokknum til viðræðna um meirihlutasamstarf. Skiljanlega klóruðu ýmsir sér í kollinum yfir þeirri kokhraustu hugmynd.

Nú er Viðreisn föst þar sem hún kann best við sig – í námunda við Samfylkinguna. Það er ekki skrýtið því enginn sérstakur munur er á þessum flokkum. Hollusta Viðreisnar í garð Dags B. Eggertssonar minnir meira að segja á aðdáun Samfylkingarfólks á borgarstjóranum. Dagur hefur vissulega margt sér til ágætis. Hann var farsæll borgarstjóri og verður vonandi í allra nánustu framtíð formaður Samfylkingarinnar. Enginn yrði betri í því hlutverki. Ætli Samfylkingin sér stóra hluti í framtíðinni þarf hún mann eins og Dag til forystu. Sjálfskipaðar vonarstjörnur innan þingflokks Samfylkingar verða að kyngja þeirri staðreynd.

Samfylkingin gæti átt bjarta tíma fram undan haldi hún rétt á spilunum. Hlutverk Viðreisnar í íslenskum stjórnmálum er hins vegar orðið óljóst. Helstu stefnumál þessa litla flokks eru stefnumál Samfylkingarinnar, samanber Evrópumál og sjávarútvegsmál. Það er því ekki skrýtið að Viðreisn skuli nú leita í faðm Samfylkingarinnar. Kannski ætti Viðreisn að sýna djörfung og dug, ganga hughraust alla leið og sameinast Samfylkingunni. Viðreisn kæmi inn í Samfylkinguna með nokkurn veginn sömu áherslur og þar eru fyrir, en viðbótin væri vottur af nettri og ljúfri hægristefnu, sem þarf líka að finnast í stórum jafnaðarmannaflokki.

Verri sameiningar en þessi hafa vissulega átt sér stað í íslenskum stjórnmálum.