Bandaríski sálfræðingurinn Abraham Maslow skilgreindi ákveðnar grunnþarfir árið 1943. Skiptar skoðanir hafa verið um þessar kenningar í gegnum tíðina en hugmyndin er góð að mínu mati. Flest þekkjum við það hvernig ákveðin undirstöðuatriði þurfa að vera í þokkalegu lagi til að við náum árangri.

Sjálfri finnst mér gott að nota samlíkinguna við hús. Ákveðinn grunnur þarf að vera sterkur til að hægt sé að byggja ofan á. Helstu grunnþarfirnar í mínum huga eru vatn, matur, svefn, skjól, öryggi, tengsl og hreyfing. Þegar þessi atriði eru í lagi er hægt að byggja ofan á það og uppfylla æðri þarfir meðal annars um viðurkenningu og að skila sínu hlutverki. Sumar þarfir getum við sjálf uppfyllt á meðan aðrar þarfir þarfnast meiri samvinnu við annað fólk. Víða í heiminum geta samfélög alls ekki mætt þessum grunnþörfum þegna sinna til dæmis um vatn, fæðu og öryggi.

Hér á landi stöndum við betur að vígi en engu að síður þá ógna ákveðin atriði grunnþörfum okkar. Rekstrarkostnaður heimila hefur snarhækkað undanfarin misseri meðal annars vegna mikillar hækkunar á kostnaði vegna matvæla, ýmissa vara og húsnæðis. Breyttur veruleiki hér á landi ógnar sömuleiðis tilfinningu okkar fyrir öryggi.

Ég hvet stjórnvöld og styð þau í aðgerðum sem munu tryggja þessar grunnþarfir. Draga þarf úr kostnaði vegna húsnæðis, lækka kostnað vegna matvæla og annarra nauðsynjavara, tryggja hreint vatn, tryggja orkugjafa og öryggi. Ef ég væri þingkona í dag myndi ég sömuleiðis styðja frumvarp um forvirkar rannsóknarheimildir lögreglu til þess að tryggja betur öryggi mitt, fjölskyldunnar og annarra.