Ég er svo saddur! Samt er ég bara búinn að fara í þrjú jólaboð. Það eru enn tvær vikur til jóla svo ekki verður hjá því komist að fara í nokkur boð til viðbótar. Borða meira flesk. Síðustu þrjá daga hef ég borðað pörusteik í öll mál. Það getur ekki verið hollt en hún er bara svo góð. Ég ræð ekki við mig. Ég gæti aldrei verið vegan, þó ekki væri nema af þessari ástæðu.

Ég er þegar byrjaður að upplifa kulnun í neyslu og hugsa til þess að sjálf jólin eru eftir. Hádegishittingar, kökuboð og kvöldverðir. Dag eftir dag. Hugtakið „allt er gott í hófi“ fær nýja merkingu. Hófin eru mörg og allt sem er á veisluborðunum er gott.

Óhófið hefur hins vegar gert það að verkum að mér líður eins og fylltum kalkúni sem á aðeins 20 mínútur eftir af eldunartímanum. Þið vitið, rétt áður en lokið er tekið af ofnpottinum og hitinn settur á 250 gráður – svona rétt til að brúna fuglinn í lokin. Það felst samt smá huggun í því að það séu einungis 20 mínútur eftir.

Nú tel ég niður dagana þar til mínar mest fyrirgefandi skyrtur hafa snúið við mér bakinu og ég get hafið nýtt og betra líf um áramótin. Kannski þarf maður, eftir allt saman, að stunda fullkomið óhóf yfir jólin – því annars hefur maður enga ástæðu til þess að strengja áramótaheit um mannbætandi lífsstíl.

En talandi um óhóf – í guðanna bænum hættið að setja myndbönd af jólatónleikum inn á samfélagsmiðla. Nú segi ég stopp. Upplifunin er ekki að skila sér í gegnum símann. Treystið mér.