Vitanlega er ekki hægt að ætlast til að einstaklingar sem vilja koma sjónarmiðum sínum á framfæri í pólitískri umræðu séu umvafðir stóískri ró. Það hlýtur samt að vera hægt að gera þá kröfu til þeirra að þeir láti pólitískt ofstæki ekki ræna sig allri dómgreind. Ef þeir eru þannig gerðir að þeir eru æstir f lestum stundum þá ættu þeir sjálfra sín vegna að leita eftir ráðgjöf hjá einstaklingum sem aðhyllast heilbrigða skynsemi og yfirvegun.

Á Útvarpi Sögu, og kannski víðar, hefur undanfarið hljómað enn ein auglýsingin frá aðgerðahópnum Björgum miðbænum og Bolla Kristinssyni, þar sem reynt er að sannfæra hlustendur um að borgarstjórinn í Reykjavík, Dagur B. Eggertsson, hviki hvergi í því hrollvekjandi markmiði sínu að eyðileggja Reykjavík.

Ekki er útskýrt hvaða leiðir Dagur á að hafa valið sér í hinu öf luga skemmdarstarfi sínu gegn borgarbúum. Vitað er að hann er hlynntur göngugötum í miðbænum og borgarlínu, sem hefur nægt til að kalla yfir hann fordæmingu frá pólitískum andstæðingum. Þessi skoðun hans er þó í takt við vilja stórs hluta borgarbúa. Borgarstjórinn er einnig hlynntur því að fólk gangi, hjóli eða nýti almenningssamgöngur í stað þess að fara allra sinna ferða á einkabílnum. Sú skoðun getur varla verið hættuleg, hún hljómar reyndar ansi skynsamlega. Göngugötur skapa sjarmerandi miðbæ og góðar almenningssamgöngur eru kostur við hverja borg. Meirihluti borgarbúa er líklegur til að vera sammála því. Allavega er ekkert sem bendir til að borgarbúar telji brýna þörf á því að bjarga borg sinni úr klóm borgarstjórans Dags B. Eggertssonar, sem samkvæmt áðurnefndri auglýsingu á að vera gangandi eyðileggingarmaskína.

Auglýsing þessi er greinilegt innlegg í kosningabaráttu fyrir þingkosningar í haust enda segir þar: „Nú ætlar Samfylkingin sér stóra hluti í næstu alþingiskosningum. Er ekki nóg að horfa upp á Dag B og co eyðileggja Reykjavík? Ekki láta þau eyðileggja allt Ísland. Við kjósum ekki xS. Aldrei! Aldrei!“

Allnokkrar líkur eru á að Samfylkingin verði í næstu ríkisstjórn. Svo sannarlega þurfa ekki allir að fagna þeim möguleika, sumum kann jafnvel að þykja tilhugsunin hrollvekjandi. Það hlýtur þó að vera hægt að koma efasemdum sínum eða ógleði vegna þess til skila á hófsamari hátt en gert er í furðulega ofstækisfullri auglýsingu þar sem borgarstjórinn er settur í hlutverk tortímanda.

Heimur stjórnmálanna er grimmur og stjórnmálamenn verða að þola gagnrýni. En þegar spjótum er beint að þeim á þann hátt sem gert er í þessari auglýsingu þá er ekki hægt að láta eins og það sé bara hluti af leiknum. Heift eins og þarna birtist er ekki eðlileg. Henni þarf að sjálfsögðu að andmæla.