Raun­veru­leikinn er þannig að stundum þarf að flýja hann og leita sér skjóls á skemmti­legri stöðum. Þetta á við á öllum tímum og ekki síst nú á CO­VID-tímum þegar ríkis­stjórnir heims setja alls kyns höft á þegna sína, rök­styðja þær á­kvarðanir sínar illa eða alls ekki en ætlast um leið til að allir þegi og hlýði. Og það er ein­mitt það sem fólk gerir, það þegir og hlýðir vegna þess að búið er að hræða það. Þetta á við hér á landi eins og annars staðar.

Ekki skal fjallað meir um þetta að sinni en ríkur tími hlýtur að gefast til þess síðar. Víkjum raun­veru­leikanum til hliðar um stund og horfum til töfranna. Í dag er ein­mitt dagurinn til þess því ein þekktasta per­sóna bók­mennta­sögunnar, Harry Potter, fagnar stór­af­mæli í dag. Töfra­drengurinn er orðinn fer­tugur.

Eitt af því stór­kost­legasta í þessu lífi er að geta lifað sig inn í tón­list, mynd­list, bækur og alls kyns listir. Það er erfitt að lýsa til­finningunni sem fylgir þessari sterku inn­lifun og senni­lega er engin á­stæða til að reyna að skil­greina hana. Þeir sem hafa upp­lifað hana vita hvort eð er hvað átt er við.

Harry Potter breytti ýmsu í lífi margra. Börn sem höfðu sýnt bókum á­berandi á­huga­leysi lifðu sig inn í bóka­flokkinn og uxu upp og þroskuðust með honum. Þess eru dæmi að ís­lensk börn hafi ekki getað beðið eftir ís­lensku þýðingunni á bókunum og lagt til at­lögu við þær á ensku, þrátt fyrir tak­markaða ensku­kunn­áttu. Þau beittu sig hörku og lásu upp fyrir sig. Svona geta ungar sálir unnið sín þrek­virki. For­eldrar lásu líka bækurnar fyrir börn sín. Móðir las fyrstu bókina fyrir ungan son sinn og síðan eina af annarri næstu árin. Þegar loka­bókin í flokknum kom út var sonurinn orðinn sau­tján ára táningur og á þeim aldri vilja þeir fæstir eyða of miklum tíma með for­eldrum sínum. Þessi hefð, að hún læsi og hann hlustaði, var orðinn svo ríkur þáttur í lífi þeirra að móðirin las þessa síðustu bók fyrir soninn, sau­tján ára gamlan. Nú er drengurinn orðinn enn eldri og það sama á við um lestrar­hestinn móður hans, en enn minnast þau sam­eigin­legu áranna með Harry Potter sem ein­staks tíma í lífinu.

Harry Potter er hugar­smíði höfundar síns, J. K. Rowling, en um leið er hann raun­veru­legur í huga fjöl­margra les­enda um allan heim. Þótt Harry Potter sé orðinn fer­tugur þá verður hann ætíð í huga les­enda sinna ungur drengur sem ólst upp við van­rækslu og þurfti að berjast við afar ill öfl en fann styrk sinn og margefldist með stuðningi vina sinna. Bækurnar um Harry Potter minna á svo margt sem skiptir máli í lífinu, eins og ein­lægni, for­vitni, bjart­sýni, í­myndunar­afl og gleði. Allt eru þetta eigin­leikar sem ein­kenna flest börn í ríkum mæli. Hver einasta full­orðna manneskja ætti að spyrja sjálfa sig hvort hún búi enn yfir þessum eigin­leikum eða hvort svo illa sé komið að hún hafi glatað þeim á lífs­göngunni. Hafi hún týnt þeim er ráð að líta til Harry Potters og læra af honum. Hann hefur enn margt að kenna okkur.