Við þekkjum flest söguna um Hans og Grétu úr Grímsævintýrum. Einstæður tveggja barna faðir tekur saman við vonda konu. Í landinu ríkir mikil hungursneyð svo úr verður að faðirinn fer með börnin út í skóg og skilur þau þar eftir að áeggjan nýju eiginkonunnar.

Þar sem börnin ráfa um svöng og köld verður á vegi þeirra hús gert úr piparkökum. Þau fara strax að narta í húsið og eldri kona kemur til dyra. Eftir að hafa boðið þeim inn læsir hún Hans í búri því hún ætlar að fita hann og éta síðar. Sagan endar svo með því að börnin blekkja nornina til að fara inn í ofninn sem þau loka síðan og brenna hana lifandi. Andarungi hjálpar svo börnunum að rata heim þar sem vonda stjúpan er nú dáin. Faðirinn og börnin lifa hamingjusöm til æviloka.

Árið 1963 kom út í Þýskalandi bókin Sannleikurinn um Hans og Grétu eftir Hans Traxler. Í bókinni er skoðað hvort ævintýrið gæti verið byggt á sönnum atburðum. Samkvæmt bókinni voru haldin réttarhöld yfir þýskum systkinum sem hétu Hans og Gréta árið 1647. Þau voru ákærð fyrir að hafa myrt farsælan bakara, Katarinu að nafni, sem bakaði landsfrægar piparkökur. Hans sem einnig var bakari hafði fyrst reynt að giftast Katarinu til að komast yfir piparkökuuppskrift hennar. Eftir að hún hafnaði honum varð niðurstaða systkinanna sú að best væri að myrða hana og síðan brenna í ofni. Sagan um Hans og Grétu er því saga um siðlaus systkini sem myrtu saklausa konu og áttu ekkert gott skilið. Bók Traxler fékk mikla athygli þegar hún kom út og var hún þýdd á fjöldamörg tungumál. Það kom höfundi mjög á óvart hversu mikil viðbrögð bókin fékk því hún var að sjálfsögðu rétt eins og ævintýrið hreinn uppspuni.