Íslendingar eru á góðri leið með að slá heimsmet í notkun ADHD-lyfja. Gífurlegt áreiti í nútímasamfélagi frá símum og alls kyns samskiptatækjum hefur aukið vanda fólks. Heilinn virðist ekki hannaður til að taka við og vinna úr öllum þeim skilaboðum sem dynja stöðugt á honum.

Þetta er þó engin nýlunda. Íslendingasögur eru fullar af ungum mönnum sem voru illa haldnir af ADHD. Má þar nefna Egil afa minn Skallagrímsson, Gretti sterka, Orm Stórólfsson, Hörð Grímkelsson og fleiri. Þetta má rekja til fyrstu landnemanna til Íslands. Hvatvísir ungir menn með lélega félagslega aðlögun og alls konar hegðunarvandamál urðu fyrstir til að flýja ofríki Haraldar hárfagra. Sennilega fór lunginn úr ungum norskum karlmönnum með ADHD til Íslands enda þoldu þeir ekki stjórnsemi og tilskipanir Haraldar. Þeir komu á leiðinni norður í höf við á Írlandi og skosku eyjunum til að afla sér þræla. Ungar og dreymnar stúlkur með ADHD veittu víkingaskipunum enga eftirtekt og stóðu niðursokknar í eigin hugarheim þegar þennan óþjóðalýð bar að landi. Þær voru umsvifalaust teknar til fanga og færðar á skip. Þannig runnu saman ADHD-gen frá Noregi og Írlandi og úr varð NútímaÍslendingur.

Þessi merkilega genablanda kemur skýrt fram í yfirstandandi gosi á Reykjanesi. Íslendingurinn rýkur af stað nestislaus í mikilli hvatvísi á strigaskóm og gallabuxum yfir úfið hraun í leiðindaveðri til að skoða nýja eldgosið. Forfeðurnir ruku til Íslands matarlausir á vanbúnum skipum og skeyttu engu um veður og vinda. Samkvæmt spálíkönum þekktustu vísindamanna þjóðarinnar er talið vafasamt að Ísland hefði nokkru sinni byggst ef Rítalín og skyld lyf hefðu verið aðgengileg í ríki Haraldar hárfagra.