Ég veit fátt leiðinlegra en neikvætt fólk – fólk sem alltaf sér glasið hálftómt og er farið að tuða inni á kaffistofu um leið og það mætir. Þetta fólk dregur einfaldlega úr mér lífslöngunina og á COVID-tímum er fátt mikilvægara á eftir sóttvörnum en að passa upp á orkustigið til að þreyja heimsfaraldur.

Undanfarið hefur fámennur hópur gerst hávær og fundist allt ganga of hægt og hömlur á daglegt líf of miklar. Það var því einkar ánægjulegt að sjá að stuðningur við sóttvarnaaðgerðir mælist enn allt að 95%. Það þýðir þó ekki að við séum ekki öll orðin hundleið – en við áttum okkur jafnframt á því að hlutirnir ganga ekkert hraðar með því að heimta óraunhæfar úrbætur. Við erum í miðjum heimsfaraldri og þá er hollt að setja hlutina í samhengi.

Þó að hér á Íslandi megi margt bæta þá erum við Íslendingar í öfundsverðri stöðu miðað við stærsta hluta heimsins. Þegar við berum saman daglegt líf hér og víða um heim vildu margir skipta við okkur á núll einni. Á þeirra mælikvarða erum við Íslendingar á lúxussiglingu í gegnum lífið.

Samkvæmt bólusetningardagatali stjórnvalda verður búið að bólusetja megnið af þjóðinni um mitt sumar, en á sama tíma er ójafnvægið í bólusetningu heimsins sláandi. Í ríku löndunum er búið að bólusetja 1/4 en í þróunarlöndunum eingöngu 1/500. Veruleikinn sem stærstur hluti mannkyns býr við er allur annar en okkar – þar grasserar COVID, heilbrigðisþjónusta er oft í skötulíki og biðin eftir bóluefnum er ekki mæld í vikum heldur árum.

Höldum því út með jákvæðnina að leiðarljósi og áttum okkur á og þökkum daglega fyrir þá forréttindastöðu sem við erum í.