Sjórnendur nokkurra lífeyrissjóða telja að auka eigi heimildir sjóðanna til að fjárfesta í óskráðum eignum. Hámarkið miðast nú við 20 prósent af eignum.

Davíð Rúdólfsson, forstöðumaður eignastýringar Gildis lífeyrissjóðs, segir að svigrúm til fjárfestinga í óskráðum eignum sé fremur þröngt skammtað. Það séu góð rök fyrir því að lífeyrissjóðum verði heimilað að fjárfesta í meira mæli í óskráðum eignum. Á það sérstaklega við um þá lífeyrissjóði sem séu með tiltölulega unga sjóðfélaga og jákvætt innstreymi og fjárfesti því til langs tíma. „Auknar fjárfestingar í óskráðum eignum gætu stuðlað að hærri ávöxtun til lengri tíma,“ segir hann og bendir á að skráning eigna í kauphöll sé engin trygging fyrir betri eða áhættuminni fjárfestingum.

Davíð Rúdólfsson, forstöðumaður eignastýringar Gildis lífeyrissjóðs.

Hann segir að núverandi þak á óskráðar eignir geri það að verkum að lífeyrissjóðir fjárfesti til dæmis síður í óskráðum skuldabréfum. Gildi sé ekki að nýta svigrúmið til fjárfestinga í óskráðum eignum til fulls. „Við notum heimildina fyrst og fremst til að fjárfesta í óskráðum hlutabréfum og sjóðum og við notum hana sparlega því rýmið er takmarkað,“ segir Davíð.

Samtryggingarkefið byggir á því að sjóðfélagar sameinast um að tryggja hverjir öðrum ellilífeyri til æviloka og verja sjóðfélaga og fjölskyldur þeirra fyrir tekjumissi vegna örorku eða andláts.

Að sögn Davíðs eigi hátt hlutfall óskráðra fjárfestinga síður við fyrir séreignasjóði sem þurfi að gæta betur að seljanleika eigna. Sama geti átt við um samtryggingarsjóði með eldri sjóðfélaga og háa lífeyrisbyrði.

Ólafur Sigurðsson, framkvæmdastjóri Birtu, segir að fjárfestingar í stórum erlendum framtakssjóðum falli undir óskráðar eignir en í þeim geti engu að síður falist mikil áhættudreifing. Sjóðirnir eigi í fjölda fyrirtækja. Að sama skapi flokkist innviðafjárfestingar, eins og til dæmis HS Orka og mögulega Míla, sem óskráðar eignir en að þær geti verið ákjósanlegir fjárfestingakostir fyrir líf­­eyris­sjóði engu að síður og versni ekki bara við það að teljast óskráðar.

Ólafur Sigurðsson, framkvæmdastjóri Birtu.

Hann bendir á að upplýsingastreymi óskráðra fyrirtækja hafi aukist. Ársreikningar liggi alla jafna fyrir hálfu ári eftir áramót og því sé hægt að fylgjast með hvernig reksturinn gangi.

Að sögn Ólafs megi þó ekki gera lítið úr kostum þess að fjárfesta í skráðum eignum í Kauphöll. Þar séu fjárhagsupplýsingar aðgengilegar, markaðsverð liggi fyrir og auðveldara sé að selja slíkar eignir.

Hann segir að ef lífeyrissjóðir gætu fjárfest í ríkari mæli í innlendum innviðum gæti það leitt til þess að umsvif þeirra á innlendum hlutabréfamarkaði minnkuðu. „Það gæti dregið úr samþjöppun eignarhalds hjá lífeyrissjóðum á skráðum fyrirtækjum í Kauphöll,“ segir hann.

Hjörleifur Arnar Waagfjörð, forstöðumaður eignastýringar hjá Arion banka sem annast eignastýringu fyrir Frjálsa lífeyrissjóðinn og fleiri sjóði, segir að lífeyrissjóðir séu í eðli sínu langtíma fjárfestar. Út frá því megi færa rök fyrir því að inn í eignasöfn þeirra henti ágætlega óskráðar fjárfestingar sem oft feli í sér langtímabindingu og takmarkaðan seljanleika til skemmri tíma. „Fyrir þá aðila sem við önnumst eignastýringu fyrir í dag tel ég núverandi þak ekki takmarkandi þátt en vissulega getur staðan verið mismunandi eftir sjóðum. Þar spila inn í þættir eins og núverandi hlutfall og skuldbindingar í óskráðum eignum, hvort sjóðurinn sé að greiða meira út heldur en iðgjöld sem koma inn svo og aldurssamsetning sjóðfélagahóps,“ segir hann.

Hjörleifur Arnar Waagfjörð, forstöðumaður eignastýringar hjá Arion banka
Mynd/Arion banki

Harpa Jónsdóttir, framkvæmdastjóri LSR, segir að hlutfall óskráðra eigna af fjárfestingum fyrir A- og B-deild LSR sé undir 10 prósentum og því séu reglur um 20 prósenta hámark ekki takmarkandi fyrir sjóðinn. Hvað LSR varðar sé því engin sérstök þörf á að hækka þetta hámark.

Harpa Jónsdóttir, framkvæmdastjóri LSR.

Lífeyrissjóður verslunarmanna segir að 20 prósenta hámark á óskráðar eignir hamli ekki virkri eignastýringu sjóðsins. Breytt hlutfall sé því ekki aðkallandi fyrir sjóðinn. Í svari við fyrirspurn segir að hámarkið kunni að takmarka virka eignastýringu annarra lífeyrissjóða sem séu með annars konar eignasamsetningu og því geti verið rök fyrir því að endurmeta hlutfallið.

Lífeyrissjóður verslunarmanna hafi, eins og aðrir fjárfestar, hagsmuni af því að sem flestir fjárfestar geti tekið virkan þátt í viðskiptum, þar með talið með óskráðar eignir.

„Það er mikilvægt að stjórnvöld geti á hverjum tíma fært fram góð rök fyrir þeim takmörkunum sem lífeyrissjóðum eru settar við eigna­stýringu. LV styður því eðlilega opna umræðu um nefnd mörk. Í þessu sambandi er vert að hafa í huga að hagsmunir lífeyrissjóða eru mismunandi þegar kemur að þörf fyrir auðseljanlegar eignir en það er ein af röksemdunum fyrir tilteknu hámarki á óskráðar eignir.“