Sigrún Eldjárn sendir frá sér tvær barnabækur fyrir þessi jól. Önnur bókin er myndabók, Sigurfljóð í grænum hvelli, og er þriðja bókin um ofurstúlkuna sem leggur sitt af mörkum til að bjarga heiminum. Áður hafa komið út Sigurfljóð hjálpar öllum og Áfram Sigurfljóð. „Í þessari bók leysir hún úr umhverfismálum með grænu flugeðluna og ungana hennar tólf sér til aðstoðar. Þær sjá að ýmislegt hefur farið úrskeiðis í heiminum og taka þá til sinna ráða. Að endingu verður Sigurfljóð alveg bálreið og segir fólki að hætta þessari vitleysu strax! Það hljómar kannski sem alltof einföld lausn en auðvitað hlýða allir henni Sigurfljóð og hennar ofurkröftum þegar hún fyllist réttlátri reiði!“ segir Sigrún.

Óvenjuleg leynivopn

Hin bókin er Kopareggið, framhald af Silfurlyklinum sem kom út í fyrra og fékk Íslensku bókmenntaverðlaunin í flokki barnabóka og var tilnefnd til Bókmenntaverðlauna Norðurlanda í flokki barna- og unglingabóka og Barnabókaverðlauna Reykjavíkur. „Silfurlykillinn gerðist í framtíðinni þegar margt það sem nú er talið sjálfsagt er ekki lengur til vegna einhverrar óheillaþróunar í heiminum. Öll sú tækni sem við treystum á í dag er ónýt og virkar ekki lengur. Einhvers staðar í leynikjallara er samt bókasafn og bækurnar virka ennþá,“ segir Sigrún.

Ég er bjartsýn og hef tröllatrú á börnum og bókum. Fréttablaðið/Anton Brink

„Í þessari nýju bók eru söguhetjurnar þær sömu og í fyrri bókinni. Það eru systkinin Sumarliði og Sóldís og vinkona þeirra Karítas. En svo bætist við ungur drengur sem setur strik í reikninginn,“ segir Sigrún. „Í byrjun bókarinnar er þó nokkurs konar forleikur þar sem sagt er frá tveimur krökkum sem eru mun nær okkur í tímanum. Þegar allt stefnir í óefni skrifa þau í rauða minnisbók skilaboð til framtíðarinnar. Þau safna líka saman ýmsum hlutum sem þau vona að geti verið til gagns í framtíðinni og fela þá á góðum stað. Aðalpersónurnar finna rauðu bókina löngu seinna og reyna að fylgja vísbendingum til að finna þessa hluti. Það er því smá tímaflakk í þessari sögu.

Kopareggið fjallar líka um stríð og ásókn í heimsyfirráð. Í Silfurlyklinum kynntumst við hópi kvenna sem höfðu orðið innlyksa ofan í djúpri gjá. Í þessari bók verða þær fyrir árás og lenda í bardaga við rustana í Heiðardalnum sem leggja til atlögu við þær. Þær svara með sínum óvenjulegu leynivopnum sem reynast vera dans og söngur, gleði og jákvæðni.“

Það er alltaf von

Það er sterkur umhverfisverndartónn bæði í Koparegginu og bókinni um Sigurfljóð. „Mér finnst mjög gott að krakkar eru að vakna til meðvitundar um það hvernig heimurinn er að þróast og að þau fái að vita að þau geti og eigi að fara vel með umhverfi sitt. Ég vil hins vegar alls ekki að þau verði hrædd og vonlaus. Ég vil sýna þeim fram á að það sé alltaf von. Vonin um betri heim er fólgin í börnunum sjálfum. Ég er bjartsýn og hef tröllatrú á börnum og bókum,“ segir Sigrún.

Glöð og stolt

Vart þarf að taka fram að Sigrún myndskreytir báðar þessar bækur eins og allar sínar bækur. Á dögunum var tilkynnt að hún væri tilnefnd til hinna virtu ALMA-verðlauna, sem stofnuð voru í minningu Astrid Lindgren árið 2002. Verðlaunin eru veitt árlega einstaklingum sem skapað hafa hágæða bókmenntaefni fyrir börn og ungmenni. Sigrún er tilnefnd fyrir höfundarverk sín sem rithöfundur og myndskreytir. „Ég er óskaplega glöð og stolt að vera á þessum lista og fá að tengjast nafni átrúnaðargoðsins Astrid Lindgren,“ segir Sigrún.

Hún er nú að vinna að framhaldi Kopareggsins. „Bókin endar í algerri óvissu þannig að það er lífsnauðsynlegt að koma með framhald,“ segir Sigrún.