Veðurstofan sveiflast á milli appelsínugulra og rauðra ljósa, Vegagerðin boðar að vegum verði lokað og hjá Landsbjörg bíður viðbúinn mannskapurinn átekta og býr sig undir það sem gæti orðið mesti veðurofsi ársins.

Dagurinn í dag er innidagur eða eins og Davíð Már Bjarnason, upplýsingafulltrúi Landsbjargar, orðaði það á Fréttablaðið.is í gær þegar hann ítrekaði „þessi tilmæli sem óma hérna frá öllum aðilum um að fólk fylgist með færð á vegum og veðurspám og láti það frekar bíða að keyra á milli landshluta heldur en að vera að vaða út í einhverja óvissu“.

Allur er varinn góður og spurning hvort nokkur ástæða sé yfirleitt til þess að þvælast á milli húsa ef spár rætast í dag. Voðinn er nefnilega vís þegar gustar af Kára í jötunmóð. Því fengu þau Helen Hunt og Bill heitinn Paxton að kynnast í hamfaramyndinni Twister sem hefur eins og efniviðurinn bara sótt í sig veðrið síðan hún geisaði í kvikmyndahúsum 1996.

Hunt og Paxton leika fráskilin hjón sem hafa gert eltingaleiki við og rannsóknir á fellibyljum að ævistarfi og þegar einn sá brjálaðasti sem sögur fara af skellur á Oklahoma finna þau á eigin skinni að hvirfilbyljir geta sameinað fólk á meðan þeir sundra öllu sem verður á vegi þeirra.

Lærdómsrík mynd og áminning um að fara eftir tilmælum Veðurstofunnar í fárviðri en slík ósköp miðast við að vindhraði hafi náð 33 metrum á sekúndu sem jafngildir 64 hnútum eða 12 vindstigum af gamla skólanum. Samkvæmt Almannavörnum geta afleiðingar slíks djöfulgangs verið „manntjón, tjón á eignum og innviðum, búfénaði, uppskeru og umhverfinu“. Nautgripir takast einmitt á loft í Twister þannig að heima er best í dag.

Loftferðir til Oz (1939)

Ætla má að óreglulegar áætlunarferðir frá Borgartúni, yfir regnbogann alla leið til Oz, hefjist síðdegis. Ferðamátinn er allur hinn frumstæðasti og óþægilegur eftir því, hvorki sæti né veitingar eru í boði og heimferð er háð því að fólk eigi pantaðan tíma hjá galdrakarlinum og muni eftir að pakka rauðum rúbínskóm. Farsælla að fara hvergi og horfa frekar á hina sígildu mynd The Wizard of Oz frá 1939 en í þá daga hafði fólk ekki rænu á að loka sig frá fárviðrum.

Hnattræn kulnun (2004)

Leikstjórinn Roland Emmerich er mjög hamfarasinnaður og hefur átt fyrir salti í grautinn með því að kalla alls kyns óværu yfir mannkyn; geimverur í innrásarham, japönsku risafurðuskepnuna Godzilla og í The Day After Tomorrow frá 2004 sýndi hann og sannaði að enginn er hann afneitunarsinninn. Sú mynd er skítkaldur veðurhrollur en í henni snýr hann hnattrænni hlýnun upp í ofsakulnun þannig að leikararnir Dennis Quaid og Jake Gyllenhaal þurfa að stíga fram sem ólíklegir mannkynsfrelsarar og leiða þjóð sína í gegnum nýja ísöld. Brrrrr…

Kæstur hákarl í kortunum (2013)

Veðrið er til alls líklegt þannig að stundum taka beljur flugið, froskum rignir og í verstu tilfellunum ryksugar rokið geðstirða og tannhvassa hákarla upp úr heimshöfunum og úðar þeim yfir byggð ból og þá helst borgir þar sem Beverly Hills 90210-lúðinn Ian Ziering og American Pie-leikkonan Tara Reid eru stödd hverju sinni.

Veðurfáránleikar þeirra hófust meðsjónvarpsmyndinni Sharknado 2013. Ómótstæðilega slæm mynd sem verður einhvern veginn heillandi á súrrealískan hátt. Enda hefur hún getið af sér svo margar og verri framhaldsmyndir að ástandið er fyrir löngu orðið eldrautt.

Íslendingar eru vanari því að það rigni eldi og brennisteini en fátt er svo með öllu illt og gangi verstu spár eftir í dag þá rignir kannski yfir okkur makríl.

Óðs manns innivera (1980)

Tímamótahryllingsmyndin The Shining inniheldur ráðlagðan dagskammt af óveðursafþreyingu auk þess sem boðskapur hennar á sjaldan betur við en þegar fólk er þvingað til inniveru vegna veðurs.

Þá er nú eins gott að vera vel byrgur og við öllu búinn. Eiga nóg af snarli, snakki, mat og drykk. Vera með góðar kvikmyndir klárar og bækur, kerti, spil og aðra afþreyingu tiltæka. Mörg dæmi hafa sannað að einangrun og innivera geta gert fólk svo bandbrjálað af andlegum kláða og eirðarleysi að það getur orðið hættulegt sjálfum sér og öðrum.