Sigrún Gréta er alin upp við hreyfingu og útivist. Hún var á sínum tíma öflugur liðsmaður KR í fótbolta. Faðir hennar, Helgi Sigurðsson, var afreksmaður í sundi. „Ég finn mig vel úti í náttúrunni og það er ekkert eitt sport sem er vinsælla en annað. Ég hleyp mikið, sérstaklega utanvegar, fer á fjallaskíði, gönguskíði, fótbolta, fjallgöngur, hjólreiðar, fjallahjólreiðar, skotveiði og sjósund svo eitthvað sé nefnt. Ég er alæta á allt sem tengist útivist og nýt þess að fara með góðu fólki, svo sem fjölskyldu og þeim sem ég hef kynnst í útivistinni. Það er mjög gefandi að anda að sér útiloftinu og er ákaflega mikilvægt fyrir andlega líðan,“ segir Sigrún sem starfar sem fasteignasali hjá Remax en er einnig menntaður íþróttakennari og búfræðingur .

Sigrún segir að þar sem foreldrar hennar hafi báðir stundað hreyfingu og lagt áherslu á að fara í útilegur auk þess sem þau sendu hana í sveit í nokkur sumur, þá hafi þessi lífsstíll alltaf átt ríkan þátt í lífi hennar.

Sigrún Greta vílar ekki fyrir sér að bera hjólið á bakinu ef náttúran hagar því svo. MYND/AÐSEND

Upp á fjall án undirbúnings

„Þegar ég var að alast upp voru krakkar úti að leika sér. Engar tölvur eða farsímar að trufla,“ segir hún en Sigrún er fædd árið 1971 og verður því fimmtug á næsta ári. Hún leggur áherslu á að vera í svo góðu formi að hún geti lagt af stað í fjallgöngu eða aðra útivist með engum fyrirvara. „Ef vinahópur minn í fjallgöngum ætlar að skreppa á Hvannadalshnjúk get ég farið með án sérstaks undirbúnings,“ segir hún. „Ég hef sömuleiðis alið dóttur mína upp í því að prófa ýmiss konar íþróttir til að finna út hvað henti henni best. Um tíma var ég íþróttastjóri hjá ÍR og lagði áherslu á að yngstu börnin borguðu eitt gjald en gætu farið í hvaða íþróttir sem þau vildu prófa. Þetta var gert til að hvetja krakkana til að finna sig sjálf í sportinu en ekki fara leið sem foreldrarnir leggja til.“

Til í hvaða sport sem er

Sigrún sem er einhleyp segist vera til í að prófa hvað sem er. „Ef ég kynnist manni sem er í einhverju allt öðru sporti væri ég alveg tilbúin að prófa það. Mestu máli skiptir að vera úti og hreyfa sig. Þótt ég hreyfi mig mikið þá tek ég letidaga inni á milli. Ég set mér ekki nein sérstök áramótaheit en hef ákveðið að ganga meira á fjöll á næsta ári. Ég er þakklát fyrir hvern þann dag sem ég get hreyft mig,“ segir hún. „Hreyfihóparnir mínir ræða það oft sín á milli hversu dýrmætt það er að geta hreyft sig svona mikið á þessum aldri. Sem betur fer höfum við þetta sem áhugamál og erum hraust. Veðrið truflar aldrei. Við klæðum okkur eftir því sem hentar veðri og hreyfingu. Maður kemur alltaf heim ferskur hvernig sem veðrið er. Ég á ekki sérhannaðan fatnað fyrir hvert sport heldur reyni að samnýta það sem ég á eftir því sem hægt er,“ segir hún.

Sigrún hikar ekki við að standa á höndum á fjöllum enda vel á sig komin.

Góður félagsskapur

Sigrún segist vera sælkeri og hafa ekki breytt mataræðinu samhliða hreyfingunni. „Þar liggur veikleiki minn,“ segir hún. „Á tímabili prófaði ég ketó fæði og það hentaði mér ágætlega, varð orkumeiri og borðaði sjaldnar.“

Sigrún hefur eignast mjög marga félaga í mismunandi hreyfihópum, eins og hún kallar þá. Þessir hópar hafa myndað sterkt tengslanet sem nýtist Sigrúnu í daglegu lífi. Hún er til dæmis oft að aðstoða félaga sína við kaup eða sölu á íbúð. „Þótt mér finnist skemmtilegt að vera með hópunum þá fer ég líka stundum ein í göngur eða hlaup, hlusta á podkast sem getur verið fræðandi eða hef það notalegt í kyrrðinni í náttúrunni.“

Veitir orku

Fyrir tíu árum tók Sigrún þátt í áskorun Ferðafélagsins um að klífa 52 fjöll yfir árið. „Ég fór ein og það var mjög skemmtilegt að taka þátt í því. Það þýðir ekkert að bíða eftir að aðrir dragi mann af stað. Í framhaldinu fór ég í opna gönguhópa og kynntist fullt af því fólki sem ég fer með í dag.“

Þegar hún er spurð hvort ekki sé erfitt að finna tíma í svona fjölbreytta hreyfingu svarar hún því játandi. „Ég vil passa upp á heilsuna og reyni að taka frá tíma til að hreyfa mig. Hreyfingin er mín vítamínsprauta og veitir mér orku til að takast á við daginn. Vinnan mín er krefjandi og ég gæti sinnt henni allan sólarhringinn en maður verður að setja sér mörk.“

Sigrún er sannkölluð ofurkona og hefur þegar klárað öll verk fyrir jólin sem hægt er að klára. „Ég kaupi jólatréð snemma í desember og vil vera búin að öllu snemma til að njóta aðventunnar með góðum samverustundum,“ segir hún.