Bærinn Molastaðir er í Fljótum í Skagafirði. Þar búa bændurnir Halldór Gunnar Hálfdansson og María Númadóttir ásamt átta börnum sínum. Þrjú þeirra eru að vísu í námi eða vinnu að heiman en á jólunum kemur öll fjölskyldan saman í sveitinni og oft koma foreldrar Halldórs eða Maríu líka svo það er mikið líf á bænum.

Aðfangadagur er hefðbundinn en útihúsin gegna miklu hlutverki og Halldór segir hvergi vera eins mikinn jólaanda og í fjárhúsunum.

„Ég er samt alltaf kominn inn fyrir sex og þá er messan sett í botn á Gufunni,“ segir Halldór og hlær.

Hann segir að í sveitinni sé mikil keppni milli bænda í jólaskreytingum.

„Það eru sett jólaljós á öll útihúsin og svo vindur þetta upp á sig eins og snjóbolti. Ef menn sjá að einhver er að setja upp meira en venjulega þá rjúka hinir til og kaupa meira dót, en þetta er auðvitað allt í góðu.“

Molastaðir prýddir jólaljósum.

Halldór á ýmsar skemmtilegar sögur af klaufaskap og hrakförum í kringum jólin.

„Ég upplifi mig alltaf sem seinheppna fjölskylduföðurinn Clark Griswold í jólamyndinni National Lampoon‘s Christmas Vacation,“ segir hann hlæjandi.

„Ég get sagt þér ágætis sögu af því þegar jólabaksturinn fór einu sinni illa hjá okkur. Það er útibú hérna í sveitinni frá Kaupfélagi Skagfirðinga sem heitir Ketilás. Þeir eru oft með bökunartilboð fyrir jólin. Það er alveg fantagott fyrir smákökubaksturinn. Þetta eru örugglega alveg tuttugu kíló af hveiti og fimm kíló af sykri á fantagóðu verði,“ útskýrir Halldór.

„Það var einu sinni ófært í búðina héðan frá bænum og ég fór á traktornum í búðina að kaupa í baksturinn. Ég sótti þessar vörur og fékk mér svo kaffi í búðinni og spjallaði aðeins og fer svo af stað heim. En ég hef afskaplega gaman af að moka snjó. Það er svona hobbí hjá mér, nema hvað á leiðinni heim gleymdi ég að ég væri með skófluna á traktornum fulla af hveiti og sykri og ég fer að moka snjó. Svo sé ég bara þegar ég er að ýta þessum rúmmetrum af snjó á undan mér að það fara að koma pakkningar af hveiti og sykri upp úr snjónum. Ég var nú ekki vinsæll þegar ég kom heim.“

Halldór skellir upp úr, en segir svo að eitthvað hafi bjargast af þessu, suðusúkkulaðið hafi allavega verið heilt.

Járnrík jólasteik

Halldór segir líka sögu af því þegar hann setti eitt sinn lambalæri í ofninn á jóladag en allt í einu lagði þvílíkan fnyk um húsið.

„Lyktin kom úr ofninum. Við lógum okkar dýrum heima og ég hafði sagað niður læri til að hafa í matinn, en ég setti óvart sögina með í ofnskúffuna og hún bráðnaði og varð að einhverri klessu.“

Halldór hlær þegar hann er spurður hvort þetta hafi verið járnrík steik. „Já, það má segja það!“

Í eitt skiptið ákvað Halldór að leyfa elstu sonum sínum að taka upp pakka fyrir kvöldmat á aðfangadagskvöld. Um var að ræða tvo Lego-kalla, annar var brosandi en hinn með reiðisvip.

„Sonur minn, sem fékk reiða kallinn, var afar ósáttur við gjöfina og setti þetta svip á allt kvöldið. Ég reyndi að bjarga þessu með því að teikna skælbrosandi munn á kallinn með tússpenna með hörmulegum árangri.“

Halldór segist eiga ótal fleiri svipaðar sögur að segja af hrakförum sínum um jól en þrátt fyrir allt segir hann jólahátíðina og aðventuna vera uppáhaldstíma fjölskyldunnar.