Hörður hóf stjórnarsetu fyrir Val í stjórn körfuknattleiksdeildarinnar árið 1982 og hefur nær allar götur síðan setið í aðalstjórn, ýmist sem fulltrúi deilda, almennur stjórnarmaður, sem varaformaður í tíu ár og svo formaður í fimm ár. Hörður þekkir því óhjákvæmilega vel til í Val.

„Það sem mér finnst skipta einna mestu máli í starfi íþróttafélags er að halda vel utan um yngstu iðkendurna. Mér finnst mikilvægt að huga að fjölbreytni í æfingum og koma þannig til móts við ólíkar þarfir og áhuga. Það gefur krökkunum innsýn í ólíkar greinar og gæti dregið úr brottfalli á unglingsárum,“ segir Hörður.

„Hafa ekki rannsóknir sýnt að börn og unglingar eigi að velja sér íþrótt eins seint og hægt er? Því meiri fjölbreytni því líklegra er að börn og unglingar endist í íþróttum og meiri líkur á að þeir einstaklingar sem fá fjölbreyttar æfingar nái lengra sem afreksmenn.“

Hörður segir að hjá Val eigi iðkendur og foreldrar að finna fyrir ákveðinni sérstöðu. Á Hlíðarenda er lögð áhersla á að þjálfarar séu vel menntaðir, allt frá yngstu aldurshópunum en það tryggir betur faglegt starf. Einnig leggjum við áherslu á að vel sé tekið á móti öllum sem mæta á Hlíðarenda og taka sín fyrstu skref í skipulögðum íþróttum.

„Okkur finnst mikilvægt að foreldrar finni fyrir fagmennsku í þjálfun og að við bjóðum upp á góða aðstöðu fyrir krakkana. Foreldrar verða að geta treyst því og vita að börnin eru í góðum höndum þegar þau stunda íþróttir í Val,“ segir hann.

Jafnrétti kynjanna

Hörður segir Val leggja mikla áherslu á jafnrétti kynjanna og hann lagði mikla áherslu á það sem formaður.

„Við tókum stórt skref í þá átt á sínum tíma og það átti sinn þátt í því að við fengum viðurkenningu frá ÍSÍ. Við vorum eitt fyrsta félag landsins sem fékk vottun fyrir allar deildir karla og kvenna sem Fyrirmyndarfélag ÍSÍ. Það er mikilvægt að það sé eins tekið á móti öllum krökkum óháð félagslegri stöðu eða hvaða kyni þau tilheyra. Að þau fái jafna æfingatíma, jafn hæfa þjálfara, jafn mikinn stuðning og hvatningu,“ segir hann.

„Í yngstu flokkunum ættu krakkarnir að æfa saman óháð kyni enda er meiri einstaklingsmunur á milli ungra barna en á milli stráka og stelpna.“

Hörður leggur áherslu á að þó að Valur sé afreksfélag sé markmiðið með þjálfun krakka ekki bara að búa til afreksfólk heldur betri og öflugri einstaklinga og félagsmenn. Hann vill sjá að ungir Valsmenn temji sér þrautseigju og úthald og leggi sig fram um að ná markmiðum sínum. Markmiðið er að Valur skili frá sér hæfari einstaklingum út í lífið.

„Það er svo lítill hluti þeirra barna sem stunda íþróttir sem verða að afreksfólki enda er það ekki aðalatriðið. En rekstur yngri flokka og afreksflokka er samt samtvinnaður. Þegar það gengur vel í meistaraflokkum þá koma fleiri krakkar að æfa og ef það á að halda úti meistaraflokkum þá þarf að standa vel að yngri flokkum. Það skiptir líka miklu máli að yngri iðkendur sjái jákvæðar fyrirmyndir í meistaraflokkum.“

Framlag sjálfboðaliða mikilvægt

Á þeim 38 árum sem Hörður hefur starfað fyrir Val hefur orðið mikil breyting á starfseminni og aðstöðunni á Hlíðarenda.

„Mér finnst aukið kynjajafnréttið og hvernig tekið er á móti yngstu iðkendunum sérstaklega ánægjuleg þróun. En meistaraflokkarnir hafa líka breyst, með bættri aðstöðu er allt starf í kringum íþróttir orðið mun faglegra og fólk fær nú greitt fyrir að spila. Þó það séu ef til vill ekki háar upphæðir þá er það breyting,“ segir Hörður.

Hann segir að fyrir félag eins og Val sé mikilvægt að eiga öfluga sjálfboðaliða, en öll vinna í stjórnum og starfshópum á vegum félagsins er unnin í sjálfboðastarfi. Það á að vera gaman að koma á Hlíðarenda og taka þátt í fjölbreyttu starfi. Foreldrar krakkanna vinna mikið meðal annars í sérstökum foreldrahópum, söngelskir Valsmenn koma saman og syngja í Valskórnum, það er hlaupahópur sem nýtir sér frábært útivistarsvæði í nágrenninu og bætt félagsaðstaða býður í eðlilegu ástandi upp á fjölbreyttar samkomur og samverustundir.

„Mér finnst að sú breyting hafi orðið að þegar svona margt er orðið í boði af alls konar afþreyingu verður alltaf erfiðara og erfiðara að fá fólk til að gerast sjálfboðaliðar og eyða frítíma sínum í félagsstörf. En í félagi eins og Val eru sjálfboðaliðar að leggja að baki mörg þúsund tíma árlega. Framlag þeirra er mælt í mörgum ársverkum. Þeirra starf er gríðarlega mikilvægt. Það er síðan gefandi að taka þátt í félagsstarfi og góður Valsandi svífur yfir Hlíðarenda.“

Jafnræðisregla í heiðri höfð

Herði finnst mikilvægt að jafnræðisregla sé í heiðri höfð þegar kemur að uppbyggingu og viðhaldi íþróttamannvirkja.

„Ef við förum nokkra áratugi aftur í tímann þá áttu félögin meirihluta íþróttamannvirkja sinna en fengu á móti stuðning eða framlag frá borginni. Núna er þróunin aftur á móti sú að borgin kostar alfarið uppbyggingu íþróttamannvirkja næstum allra félaga í Reykjavík. Í gegnum tíðina hefur Valur átt og rekið sín íþróttamannvirki en fengið framlag frá borginni til viðhalds.

En á síðustu árum hefur verulega dregið úr þeim styrk. Aftur á móti hefur framlag til reksturs aukist, en þó alls ekki til jafns á við lækkun á viðhaldsstyrknum. Þar með hallar á félög eins og Val sem á sína aðstöðu. Auk þess fer mikill tími hjá okkur í að að reka og viðhalda fasteignum, tími sem betur væri varið í að reka félagið og sinna uppbyggjandi æskulýðsstarfi “ segir Hörður.

Framtíðarsýn

Hörður segir að í framtíðinni sé honum mikilvægt að Hlíðarendi verði áfram lifandi staður eins og hann er nú þar sem á þriðja hundrað þúsund gestir sækja félagið heim á ári hverju. Staður þar sem allir aldurshópar finna eitthvað við sitt hæfi frá morgni til kvölds. Hann sér fyrir sér að Valur verði hryggjarstykkið í þeim hverfum sem félagssvæðið spannar og að áfram verið unnið metnaðarfullt, faglegt og uppbyggilegt starf í yngri flokkum félagsins sem og í meistaraflokkum.

„ Ég vil sjá að Valur og Hlíðarendi blómstri, þar verði boðið upp á fyrsta flokks aðstöðu og faglega vinnu sem tryggi félagið áfram í fremstu röð.

Mikilvægt er að við Valsmenn þekkjum söguna og við munum orð séra Friðriks um að láta ekki kappið bera fegurðina ofurliði.“