Áfallið kom um sumarið á hennar 39. ári. „Ég fattaði ekki fyrr en níu mánuðum seinna hvað var um að vera. Ég hafði aldrei þekkt neinn sem hafði greinst með vanvirkan skjaldkirtil og þekkti því ekki einkennin. Ég byrjaði bara að þyngjast og það skipti ekki máli hvað ég æfði mikið eða borðaði hollt, ég hélt bara áfram að þyngjast. Ég var búin að þyngjast um 16 kíló á níu mánuðum og skildi ekkert hvað var í gangi,“ segir Sigríður og bætir við: „Skjaldkirtillinn hefur áhrif á brennslu líkamans. Hann stjórnar þróun efnaskiptanna, hitastigi líkamans, orkuframleiðslu og kolvetna- og fituefnaskiptum. Ef við miðum við eðlilegan einstakling sem fer í spinningtíma; til að ná sömu brennslu þá þyrfti einstaklingur með vanvirkan skjaldkirtil að fara þrisvar. Það hægist á öllu.“

Hraðar breytingar

Sigríður átti Perluna líkamsræktarstöð í Keflavík og seldi 2008. „Það sumar hóf hún störf í Flugstöð Leifs Eiríkssonar. Þetta var sumarið áður en ég greindist og ég man að mér var alltaf kalt. Ég klæddist mörgum lögum af fötum og flíspeysu þrátt fyrir að sólin skini inn um gluggana og gerði bygginguna að gróðurhúsi. Ég var líka alltaf þreytt sem var mjög undarlegt því ég var alla jafna mikil orkumanneskja. Svo var líka rosaleg bjúgmyndun. Andlit, hendur og fætur bólgnuðu út og ég þurfti númeri stærra af skóm. Þetta skall á mér fyrst. Svo kom þunglyndið. Allar þessar hröðu breytingar og aukna þyngd fóru alveg með mig. Ég vissi ekkert hvað var í gangi og loks drattaðist ég til læknis eftir níu mánuði.“

Svo kom þunglyndið. Allar þessar hröðu breytingar og aukna þyngd fóru alveg með mig. Ég vissi ekkert hvað var í gangi og loks drattaðist ég til læknis eftir níu mánuði.

Vill koma umræðunni af stað

Það breyttist allt hjá Sigríði þegar hún fékk greiningu frá lækni. „Þetta gerðist bara allt í einu hjá mér, þetta sumar. Það var engin ástæða, ekkert áfall sem raskaði ró minni eða þannig lagað. Læknirinn vildi meina að þetta væri af völdum sjálfsofnæmis hjá mér, en fólk greinist með of- eða vanvirkan skjaldkirtil af ýmsum orsökum. Hjá sumum er þetta ættgengt og stundum greinast ung börn með þetta. Oftar er þetta hjá konum en körlum, en ég finn að það vantar meiri umræðu um þetta í samfélaginu. Jafnvel hefur loðað einhver óskiljanleg skömm við þetta. Þess vegna ákvað ég að stíga fram og segja frá minni reynslu og koma umræðunni betur af stað.“

Greiningin sjálf tók ekki langan tíma enda sást vandinn við fyrstu blóðprufu. „Það tók þó sinn tíma að stilla mig af. Hjá sumum gengur fljótt að koma skjaldkirtlinum af stað en hjá mér fór hann bara ekki í gang. Ég var sett á lyf þegar ég greindist sem hentuðu mér ekki. Þá fór ég á önnur sem virkuðu mun betur og ég tek þau enn í dag. Ég finn enn fyrir aukaverkunum og kvillum en ég upplifði til dæmis mikið hárlos. Þá missti ég aðra augabrúnina sem er ástæða þess að ég fékk mér húðflúraðar augabrúnir. Einnig finn ég fyrir gífurlegum þurrki í húð. Kálfarnir, hendur og iljar eru eins og ég hafi aldrei séð kremdollu. Ég fékk svo heilmikla millirifjagigt en gigtareinkenni og stirðleiki eru líka fylgifiskur skjaldkirtilsvandamála. Eftir fjögur ár á lyfjunum var ég sett á blóðþrýstingslyf vegna blóðþrýstingsvandamála. Svona hár lyfjaskammtur hefur slæm áhrif á beinheilsu og ég þarf að taka vítamín og steinefni til að vinna gegn mögulegri beinþynningu.“

Hjá sumum er þetta ættgengt og stundum greinast ung börn með þetta. Oftar er þetta hjá konum en körlum, en ég finn að það vantar meiri umræðu um þetta í samfélaginu. Jafnvel hefur loðað einhver óskiljanleg skömm við þetta.

Átta mánuði út fyrir rammann

„Fyrir faraldurinn var ég í þjálfun hjá Loga Geirs og við vorum komin ansi langt. Svo kom faraldurinn og allt féll niður. Mér þótti mjög erfitt að halda dampi því mig vantaði rútínu og hvatningu til að halda mér gangandi í ræktinni. Svo bættist ofan á þetta óöryggi, hvort ég fengi Covid eða ekki. Það var líka stressandi að vita ekki hvort ég héldi vinnunni í flugstöðinni. Þetta lagðist allt saman. Í maí ákvað ég svo að gera hjá mér lífsstílsbreytingu. Ég leitaði aftur til Loga og fékk hann til að hjálpa mér í átta mánaða átaki. Þó svo ég sé starfandi einkaþjálfari sjálf þá þarf ég líka hvatningu og spark í rassinn.

Ég ákvað líka að stíga út fyrir minn þægindaramma og fara í allan pakkann hjá Loga; fá myndatöku, mælingar og allt. Þá hef ég ákveðið að sýna frá minni vegferð og birta myndirnar á Facebook: Hafðu heilsuna með þér. Það geri ég til að sýna öðrum að ef ég get þetta, þá geta aðrir þetta líka. Það er mikil ögrun fyrir mig að fara svona út fyrir rammann og leyfa fólki að fylgjast með en mér finnst mjög fallegt hvað ég hef fengið mikið af góðum straumum frá fólkinu sem er að horfa. Mér líður líka vel að finna að ég er að hjálpa fólki. Ég leyfi fólki líka að heyra það sem ég er að hugsa og finn að margir eru að tengja við mig þar. Þá verð ég stundum klökk af því að lesa allt það fallega sem fólk skrifar til mín. Fólk hvetur mig og vonandi hvet ég það á móti. Ég fæ líka mikið af fyrirspurnum um mataræðið og hreyfinguna sem ég svara fúslega. Svo hef ég líka getað miðlað upplýsingum um Skjöld sem er félag um skjaldkirtilssjúkdóma sem er mér dýrmætt.“

Ég er í sjokki

„Ég fæ nýtt prógramm á tveggja mánaða fresti og núna vinnum við mikið með eigin líkamsþyngd. Armbeygjur, fram- og afturstig, hnébeygjur og hopp, uppstig og fleira. Svo geri ég líka styrktaræfingar með handlóðum og sippa. Svo var það plankinn,“ segir Sigríður. „Æfingaprógrammið fyrstu tvo mánuðina innihélt mikið af plankaæfingum og hef ég verið mjög óþolinmóð með þá. Maginn hefur alltaf verið mitt erfiðasta svæði. Ég hryggbrotnaði þegar ég var 17 ára og hef alltaf þurft að passa bakið. Fyrst gat ég bara haldið stöðunni í þrjátíu sekúndur en eftir tvo mánuði er ég farin að geta haldið plankastöðunni í tíu mínútur. Eins og ég var farin að bölva Loga. Ég geri ýmsar styrktaræfingar í plankastöðunni og finn hvað ég er orðin mikið sterkari. Mér líður líka mun betur í líkamanum.“

Árangurinn hefur ekki látið á sér standa hjá Sigríði. „Ég er algerlega í sjokki. Ég er búin að minnka um þrjú göt á beltinu síðan í maí. Ég finn og sé að mér líður miklu betur, mataræðið er léttara, ég passa svefninn, passa að halda rútínunni og á minn nammidag. Þá hef ég horft til sykurlausa sælgætisins því í raun þarf svo lítið til að drepa nammilöngunina. Svo er hentugt að margir veitingastaðir eru byrjaðir að bjóða upp á holla valkosti. Núna er ég á 16/8 mataræði sem er þannig að ég borða bara átta tíma á dag og fasta í sextán. Ég borða fyrst í hádeginu og svo er síðasta máltíðin í kvöldmatnum. Á minni lífsleið hef ég prófað alla heimsins kúra en enginn af þeim hefur verið langtímalausn. Núna fæ ég bara að fara einu sinni á vigtina í mánuði og það er fyrir mælinguna. Kílóin segja nefnilega aldrei alla söguna. Maður sér árangurinn mun betur af því að líta í spegil.“

Engar öfgar

„Ég er það mikill fíkill í hreyfingu að ég hreyfi mig alla daga vikunnar og tek bara einn dag í frí. En ég er ekki í neinum öfgum. Ég verð bara að fá smá hreyfingu á hverjum degi. Þó það sé ekki nema 15 mínútna jógatími eða hálftíma labb til að halda vöðvunum mjúkum. Án þess stirðnar maður bara upp í líkamanum. Mér líður rosalega vel í dag og finn að ég er mun léttari í lund. Ég er hamingjusöm og líður vel í eigin líkama. Ég elska sjálfa mig á annan hátt en áður.

Í dag vinn ég í flugstöðinni. Þá er ég líka alltaf með annan fótinn í ræktinni að kenna, en ég kenni jóga, spinning og ég kenni líka kennurum. Mér finnst nauðsynlegt að geta miðlað minni þekkingu og reynslu og leiðbeint og hjálpað öðrum. Ég er orðin fimmtug en get engan veginn hætt að kenna. Ég horfi líka til efri áranna og mig langar að vera líkamlega og andlega hraust restina af ævinni. Það er svo margt fram undan sem mig langar til að gera og til þess þarf ég að halda heilsu. Þó svo ég sé í átta mánaða átaki núna, þá er markmiðið ekki bara að klára þessa átta mánuði. Þetta er lífsstílsbreyting hjá mér. Ég ætla mér sko að verða 98 ára gamalmenni í ræktinni,“ segir Sigríður og kímir.