Það er nóg um að vera hjá Öglu sem nýtur sín bæði í vinnu sem utan. „Ég er hef ástríðu fyrir myndlist og var með mína fyrstu myndlistarsýningu fyrir tveimur árum sem gekk undir heitinu „Hversdagsleikur ævintýranna“. Ég er mikið að teikna og lesa þessa dagana. Ég er að vinna í Monki í Smáralindinni og elska að vinna í Monki-heiminum með öllum litríku flíkunum. Við stelpurnar erum duglegar að dansa og hlæja í vinnunni og reynum að fá kúnna til að dansa með okkur. Þegar ég er ekki að vinna reyni ég sem mest að fara á viðburði eins og tónleika og myndlistarsýningar. Svo finnst mér alltaf gott að kíkja í kaffi á Prikinu.“

Hefurðu áhuga á tísku?

„Já, ég elska að fylgjast með tískunni. Fyrir mér gefur tískan frá sér sköpunargleði, samskipti og hefur sitt notagildi. Fólk tjáir sig oft með fatastílnum sínum. Tískan getur verið í formi myndlistar sem við fáum að njóta í okkar daglega lífi. Það eiga ekki að vera neinar reglur þegar að klæðaburði kemur og aldur skiptir heldur engu máli. Tískan er takmarkalaus.“

Hvenær kviknaði þessi áhugi?

„Ég held að áhuginn hafi komið mjög snemma hjá mér. Mamma var áskrifandi að nokkrum tískutímaritum þegar ég var unglingur og ég las hverja einustu grein og átti til að beygla brot í blaðið ef mér fannst einhver flík alveg ótrúlega falleg. Það var samt ekki margt í boði á þessum tíma og það voru mun færri búðir. Ég gekk alltaf um í fötum frá Spútnik sem var ekki eins vinsæl búð þá og í dag. Ég vildi helst vera í flík sem enginn annar átti. Ég vildi vera einstakt fiðrildi í samfélaginu. Klæddi mig bara nákvæmlega eins og ég vildi. Ég öðlaðist örugglega sterkari persónuleika með því að klæða mig í „vintage“, bæði var nafnið mitt ekki algengt og fatasmekkurinn ekki heldur.“

Agla hefur mikið dálæti á litríkum og einstökum fatnaði. FRÉTTABLAÐIÐ/ERNIR

Hvernig myndirðu lýsa stílnum þínum?

„Ég myndi segja að stílinn minn væri frekar rómantískur með smá „chic“ og „artsy“ yfirbragði. Ég vil helst vera í lit eða litum. Litir gera eitthvað fyrir sálina mína og veita mér gleði og innblástur. Pastellitir eru í algjöru uppáhaldi og þá sérstaklega fjólublái lavender liturinn. Annars pæli ég ekkert mikið í trendum eða fatamerkjum. Ég á enga flík sem flokkast undir sparispari. Ég er hrifin af því að vera bara í fínum og skemmtilegum fötum sem hversdagsfötum sem ég get klætt upp eða niður eins og mér hentar. Ég nota mikið: Er ég ekki bara hversdagslega kúl?“

Hver er uppáhaldsflíkin?

„Ég á gamla fjólubláa, mynstraða kápu með smá kraga sem ég er löngu hætt að nota, en ég á svo margar minningar í kápunni. Ég fékk hana þegar ég var 15 ára í Glamúr „vintage“ fatabúð sem systir mín átti á Skólavörðustíg. Ég var alltaf í henni. Fór í henni með pabba á fyrstu stóru tónleikana með Robert Plant, á fyrsta stefnumótið mitt og ýmis fleiri falleg ævintýri. Kápan var búin að hanga á herðatré í nokkur ár þegar ég mátti kjósa í fyrsta skipti. Eftir allt sem ég hafði upplifað í kápunni varð hún að vera flíkin sem ég klæddist á mínum fyrsta kosningadegi. Það eru töfrar í henni og mér fannst ég geta allt þegar ég var í henni.“

Agla horfir mikið á kvikmyndir frá níunda og tíunda áratugnum.

Hvaðan færðu innblástur?

„Þessa dagana kemur innblásturinn frá uppvaxtarárum mínum og dægurmenningu. Ég á það líka til að stara óvart á fólk en það er aðallega af því að mér finnst fallegt hvernig það setur flíkurnar sínar saman á mismunandi hátt. Það er alltaf gaman þegar persónuleikinn skín í gegn. Ég er líka að horfa vandræðalega mikið á gamlar unglingamyndir frá níunda og tíunda áratugnum.“

Áttu þeir einhverja/r tískufyrirmynd/ir?

„Ekki beint, en fólkið í kringum mig gefur mér mikinn innblástur og vinir mínir eru fallegar fyrirmyndir þegar það kemur að tísku. Þau hafa sinn eigin stíl sem þau bera með sjálfsöryggi og er í stíl við persónuleikann sem ég heillast af. Jóna Berglind vinkona mín er textílhönnuður og hefur kennt mér mikið þegar það kemur að efniseiginleikum, áferð og litagleði og svo er hún líka alltaf svo glæsileg til fara.“

Áttu þér uppáhaldshönnuð/i?

„Ég fylgist með nokkrum á Instagram, til dæmis Ýrúarí, Tönju Huld Levý, Andra Hrafni og Sögu Sig ljósmyndara. Ég elska hana, hún er alltaf í fallegum og litskrúðugum fötum, „elegant“ töffari“.

Ljósklædd Agla horfir dreymin út um glugga á Prikinu.

Hver er þinn helsti veikleiki þegar kemur að tísku og útliti?

„Ég fíla illa þegar fólk er farið að vera eins og „copy/paste“. Til dæmis allir í eins jakka með sama hárið og blandast einhvern veginn í sömu sápukúluna. Ég á líka erfitt þegar ég sé konur á besta aldri sem eru að versla og þiggja ráð frá dætrum sínum sem eru kannski á viðkvæmum aldri og falla svolítið inn í sápukúlugengið. Sá til dæmis konu máta smá skrúðugan jakka sem hún var glæsileg í en 14 ára dóttir hennar í svörtu hettupeysunni fékk að ráða. Jakkinn fékk ekki að fara með heim, því miður. Íslenskar konur eru líka fastar í því að kaupa allt of stór föt á sig og fela líkamann sinn eða með fast: nei þetta virkar ekki því ég er svona í laginu. Ég vil að við berum höfuðið hátt og séum stoltar af því hvernig við erum.“

Notar þú fylgihluti og skart?

„Já, ég var alltaf með hálsmenn sem fyrsta ástin mín gaf mér, með nafninu mínu, en keðjan er orðin svo viðkvæm að ég var hrædd um að týna meninu. Eva Súsanna gullsmiður og vinkona mín gaf mér hálsmen sem hún gerði. Lítill kuðungur. Ég fer ekkert án kuðungsins. Ég er líka krabbi þannig að kuðungurinn er skelin mín og verndargripur. Ég er líka að vinna hart að því að geta notað aftur eyrnalokka en ég hef ekki verið með slíka í mörg ár. Ég er búin að fá fullt af góðum ráðum fyrir auma eyrnasneplana mína.“

Hvað er fram undan hjá þér?

„Meira sjálfstraust, gleði og jákvæðni. Ég hef verið að teikna og mála og dreymir um að halda aðra myndlistarsýningu á þessu ári á einhverjum krúttlegum stað. Ég hef líka endalaust gaman af ævintýrum og leiðsögunámið hefur beðið lengi eftir mér, ég held að þetta sé árið.“