Ryotaro Suzuki hóf störf á Íslandi fyrir rétt rúmum mánuði og segist kunna virkilega vel við sig, eftir stutta dvöl á Íslandi. Hann byrjaði að læra íslensku áður en hann steig fæti á íslenska grund og ekki annað á honum að heyra en vel gangi að aðlagast landi og þjóð.

„Ég er búinn að vera í utanríkisþjónustunni nokkuð lengi. Næstum 40 ár,“ segir Suzuki og bætir við að staða hans á Íslandi sé sú áttunda sem hann tekur erlendis. „Ég hef meðal annars verið í löndum eins og Svíþjóð og Kanada þannig að veðrið hérna og loftslagið truflar mig ekki neitt. Þótt það sé mjög ólíkt Japan þar sem eru regntímabil og frekar heitt og rakt,“ segir sendiherrann og hlær.

„Þetta er búið að vera ósköp huggulegt. Ég þurfti vitaskuld að eyða fimm dögum í sóttkví þar sem ég hafði ekki verið bólusettur,“ segir hann og hlær. „En þar fyrir utan hefur þetta verið fínt og forsetinn og það fólk hjá því opinbera sem ég hef hitt hingað til hefur verið mjög almennilegt við mig. Eins og í raun íslenskur almenningur líka,“ segir sendiherrann og víkur að íslenskunámi sínu.

Íslenskar áherslur í Tókýó

„Ég er búinn að læra nokkur orð og nokkrar kveðjur. Ég var með góðan kennara í Japan áður en ég kom hingað,“ segir sendiherrann, sem leitaði til sendiráðs Íslands í Tókýó þar sem hann fékk góða aðstoð við að átta sig á helstu undirstöðum í íslenskum framburði.

Hann bendir jafnframt á að vitaskuld skipti ekki sköpum fyrir hann sem sendiherra að læra tungumálið, þar sem á Íslandi sé eðlilegt og algengt að eiga samskipti á ensku.

„Japanskir diplómatar eru ekki undirbúnir með tungumálanámi og það er í raun eitt af áhugamálum mínum að læra íslensku og ég reyni að sinna því eins og ég mögulega get.“

Tístir af einlægni

Fljótlega eftir að Suzuki kom til landsins byrjuðu einlægar, opnar og skemmtilegar Twitter-færslur hans að vekja athygli og hafa borið hróður hans um landið og miðin á skömmum tíma.

„Ég er fyrsti japanski sendiherrann á Íslandi sem er með opinberan Twitter-reikning og ég held mér gangi ágætlega. Sérstaklega í ljósi þess að ég er rétt búinn að vera hérna í mánuð,“ segir Suzuki og hlær eins og honum virðist mjög eðlislægt.

Enda hefur þú vakið nokkra aðdáun fyrir hversu virkur og einlægur þú ert á Twitter.

„Takk fyrir það, kærlega,“ segir Suzuki og bendir á að hann hafi byrjað á samskiptaforritinu fyrir aðeins örfáum mánuðum. „Ég reyni að vera eins slakur og ég get og fólki virðist líka það vel,“ segir sendiherrann og hlær.

„Til að byrja með var ég ekki með marga fylgjendur, en eftir að ég kom hingað virðast margir hafa fengið áhuga á þessu ferðalagi mínu hérna á Íslandi. Það hefur í raun komið mér skemmtilega á óvart hversu talan hækkar hratt,“ segir Suzuki, sem er kominn með vel yfir 2.400 fylgjendur og bætir við að það hafi komið sér á óvart að sjá ráðherra í ríkisstjórn Íslands þar á meðal.

Sandalar og hlýhugur

Og talandi um íslenska ráðherra þá vakti nýlegt tíst Suzuki um fund hans og Bjarna Benediktssonar fjármálaráðherra athygli, rataði í fjölmiðla og vakti víða kátínu. Ekki síst þar sem sendiherrann hafði sérstaklega orð á því hversu hávaxinn og myndarlegur fjármálaráðherra Íslands væri. „Hann er mjög huggulegur og geðþekkur náungi, eins og ég tísti reyndar um,“ segir Suzuki.

Sendiherrann vakti fyrst almenna athygli með tísti sem fór víða, þegar hann óskaði eftir ábendingum um hvernig best væri fyrir hann að klæða sig upp fyrir götugrill sem honum hafði verið boðið í.

„Það voru svo margir huggulegir við mig og vildu hjálpa mér að velja fatnað. Þetta var mjög hvetjandi og lýsandi fyrir þann hlýhug sem Íslendingar hafa sýnt mér,“ segir sendiherrann og hlær.

Suzuki var meðal annars bent á að mæta í götugrillið á sandölum, en hann hafnaði því tískuráði mjög eindregið. „Það var nú bara grín,“ hlær Suzuki. „Í fyrsta lagi á ég ekki sandala, þannig að þetta var aldrei valkostur. En þetta var skemmtilegt og ég fékk mörg góð ráð.“

Fróðlegur nágrannafundur

Sendiherrann segir að Ísland og Íslendingar hafi enn og aftur komið honum ánægjulega á óvart í sjálfu götugrillinu, þar sem hann áttaði sig á að talsverður fjöldi gesta og nágranna hans hafa mikil og margvísleg tengsl við Japan.

„Þarna fékk ég tækifæri til að ræða við nágranna mína og enn og aftur kom það mér skemmtilega á óvart hversu margir voru vingjarnlegir í garð japansks diplómata. Síðan virtust svo margir hafa tengingar eða tengsl við Japan,“ segir Suzuki sem komst, sér til nokkurrar furðu, að því að fjöldi fólks í Reykjavík hefur ýmist persónuleg eða viðskiptaleg tengsl við landið hans. „Japan er fjarlægt land, en við erum samt mjög nálæg.“

Suzuki segir sendiherrastarfið á Íslandi óneitanlega þægilegt, enda samskipti ríkjanna vinsamleg og góð. Þá segist hann aðspurður vonast til þess að fá að vera eins lengi og mögulegt er á Íslandi.

„Allir diplómatar verða auðvitað að koma og fara. Sendiherra Bretlands, sem er að vísu á förum í ágúst, var hérna í fimm ár. Ef ég gæti verið hérna í fimm ár yrði ég mjög ánægður. Ef ég næ því get ég líka farið að tala íslensku í viðtölum,“ segir Ryotaro Suzuki. Og hlær.