Óhætt er að fullyrða að Hildur sé fjölhæf leikhúslistakona. „Ég er sviðslistakona, leikskáld, móðir og nú síðast leikmynda- og búningahönnuður í leiksýningunni Mæður sem er sýnd í Iðnó um þessar mundir.“

Þá er ýmislegt sem kveikir áhuga þessarar hæfileikaríku konu. „Ég hef mikinn áhuga á öllu sem við kemur listum, hönnun, tísku, barnauppeldi, sálfræði og heilsu.“

Hildur er hér í fötum sem hún segir minna sig á söngkonuna Ruth Reginalds. FRÉTTABLAÐIÐ/VALLI

Hefurðu áhuga á tísku?

„Já, en ég myndi ekki segja að ég fylgi öllum tískustraumum. Ég hef með tímanum skapað minn eigin stíl og er því síður móttækileg fyrir tískubylgjum. En skynditíska (e. fast fashion) gengur svolítið út á það að gera klæðnað úreltan með nýjum tískustraumum svo við finnum okkur knúin til að kaupa alltaf nýtt.“

Hvenær kviknaði sá áhugi?

„Ég hef alltaf haft sterkar skoðanir á því hverju ég klæðist. Sem barn á leikskóla tók ég ekki annað í mál en að ráða mínum klæðnaði sjálf. Ég var mjög mikið í umfangsmiklum ballkjólum í leikskólanum. Ég gerði samning við mömmu, um að hún mætti ráða útifötunum og ég innifötunum. Seinna fór ég í uppreisn gegn kjólum og glingri og tók tímabil sem krakki þar sem ég klæddist köflóttum skyrtum og gallabuxum með stórri sylgju.

Hildur er mikill aðdáandi silfurs eins og sjá má hér.

Ég dýrkaði Ruth Reginalds þegar ég var barn og núna er Móeiður Ronja, sex ára dóttir mín, farin að hlusta mikið á barnaplöturnar hennar sem komu út 1976 og 1977. Ég fattaði um daginn að ég á næstum sama dress og Ruth er í framan á plötunni sem kom út ’77 en þar er hún með sixpensara, í hvítum smekkbuxum og opnum skóm með þykkum botni. Ég held að sú ljósmynd hafi haft djúpstæð áhrif á mig, mér fannst hún svo óendanlega töff. Síðan þá má segja að ég hafi verið algjör sökker fyrir 70’s tísku, tónlist, litum, mynstrum og bara öllu sem við kemur áratugnum.“

Hildur reynir eftir fremsta megni að kaupa notuð föt fremur en ný.

Hvernig myndir þú lýsa stílnum þínum?

„Afslappaður en á sama tíma stundum dramatískur. Mér finnst til dæmis gaman að raða saman ólíkum flíkum og klæði mig stundum eins og ég sé að fara að leika í tónlistarmyndbandi. En ég er eins og allir aðrir og klæði mig misjafnlega eftir því hvernig mér líður. Þar spilar tíðahringurinn líka stóran sess. Ef ég er í stórri hettupeysu og gallabuxum þá er ég líklega á um það bil degi 29.“

Eyðirðu miklu í föt?

„Nei ekkert rosalega. Ég splæsi stöku sinnum í dýra flík en ég kaupi að mestu notað og ódýrt. Ég hef lengi verið mikill grúskari og ég fagna nýjum verslunarháttum Íslendinga með tilkomu loppubúðanna.

Ég kaupi til dæmis nær eingöngu notað á dætur mínar, sérstaklega þá yngri sem er að verða eins árs. Ég sjálf dýrka að fara á nytjamarkaði og róta og gramsa. Ég get gleymt mér í þannig grúski í marga klukkutíma. Ég hugsa að ég fái það sama út úr því og fólk fær andlega út úr því að fara í ræktina.“

Hildur hefur gaman af því að blanda saman ólíkum flíkum. FRÉTTABLAÐIÐ/VALLI

Notar þú fylgihluti og skart?

„Ég er yfirleitt bara með litla hringi í eyrunum og tvö hálsmen frá Kríu Jewlery. Og trúlofunarhringinn.“

Hvar kaupir þú helst föt?

„Nytjamörkuðum, Rauðakrossbúðunum, Trendport og á netinu. Ef ég kaupi nýtt þá er það stundum Yeoman og Aftur, annars Zara og Monki.“

Hvað er framundan hjá þér í haust?

„Ég er að fara að skrifa leikrit fyrir verkefni á vegum Þjóðleikhússins sem heitir Þjóðleikur. Verkefnið snýst um að fengin eru þrjú leikskáld til að skrifa handrit fyrir ungt fólk á landsbyggðinni. Það mun svo setja upp verkin í sinni heimabyggð og munu allir landshlutarnir taka þátt. Þetta er ótrúlega spennandi verkefni sem tengir saman landið allt og ég er mjög spennt fyrir að fá að taka þátt.“