Þetta er hugsað sem hlið milli Austurstrætis og Bankastrætis,“ segir Arnar Ingi Viðarsson um verkið Torg í speglun sem hann hannaði með Valdísi Steinarsdóttur.

„Þetta verk kemur úr rosalega mörgum áttum,“ heldur hönnuðurinn áfram, þannig að ljóst er að þarna er engu logið og að andspænis speglahliðinu vakna margar spurningar.

Arnar Ingi segir að hugmyndina að hliðinu megi rekja til vangaveltna um sjálfsímyndir og borgarahegðun og spurninganna um hvernig hægt sé að stuðla að jákvæðri upplifun og samheldni með útihúsgögnum fyrir almenning og „hvernig nota megi áningarstaði í almenningsrýmum til að endurspegla fallegt borgarumhverfið og fólkið sem þar er að finna og á sama tíma hanna verk sem er einstakt í borgarumhverfi sínu.

Kannski er betra að segja að þetta séu bara vangaveltur um form og hvernig þau hafa áhrif á mann.“

Flókið? Þá er nú best að rýna enn betur í spegilmyndina því hönnuðurinn er rétt að byrja.

Hlið og bekkur

Verkið er margbrotið og marglaga undir spegilsléttu yfirborðinu og þjónar þannig að sögn Arnars hlutverki almenns áningarstaðar um leið og áhorfandinn gengur inn í innsetningarverk með því að taka virkan þátt.

„Hann er ekkert að horfa á eitthvað sem hann hefur engin áhrif á. Hann hefur stór áhrif á verkið og þar sem hann stendur þá brýtur verkið sjónlínuna í borgarmyndinni.

Þetta er náttúrlega bæði hlið og bekkur. Bæði áningarstaður og hlið og síðan er efnið ríkjandi þáttur í verkinu. Þannig að þetta speglast allt og þá geturðu speglað sjálfan þig í bæði borginni þinni og þú getur speglað þig einan og þannig getur þú séð sjálfan þig, upplifað þig, öðruvísi í þinni eigin borg.“

Nytjalist?

Þegar vel er að gáð segir hönnuðurinn að kannski hverfist „aðalpælingin“ um það hvernig hægt sé að „gera verk sem er bæði hönnunarverk sem þjónar sem slíkt praktískum tilgangi en er líka listaverk. Hvar geturðu dregið línuna? Við erum að leika okkur að því að toga þetta og velta þessu fyrir okkur,“ segir Arnar um hliðið, sem er sex metra langt og fjórir metrar á hæð og breidd.

„Verkið endurspeglar nærumhverfi sitt og þá einstaklinga sem verkið skoða og þar af leiðandi geta horfendur upplifað sjálfa sig og umhverfið á nýjan hátt frá mismunandi sjónarhornum. Þannig er verkinu ætlað að opna á samtal um mikilvægi jákvæðrar sjálfsmyndar og einkennis borgara í borg sinni.

Pælingin er svolítið að fólk geti séð sjálft sig frá mismunandi sjónarhornum og upplifað sjálft sig dálítið sem hluti af verkinu líka. Án áhorfanda er þetta ekki neitt.“

Þannig að í stuttu máli þá ræðst það af því hvar þú stendur hvert sjónarhornið er?

„Nákvæmlega. Þarna ertu kominn með eitthvað,“ segir hönnuðurinn sem speglar sig og aðra í verki sem skýrir sig best sjálft þegar gengið er í gegnum það.

Járnís ehf reisti verkið sem var unnið í samstarfi við Hnit Verkfræðistofu, Style Technology og Verkfræðistofu Bjarna Viðarssonar. Fréttablaðið/Ernir
Járnís reisti hliðið á HönnunarMars með aðkomu hönnuðanna, Hnit verkfræðistofu, Style Technology og Verkfræðistofu Bjarna Viðarssonar. Það er hluti af Torgum í biðstöðu í samstarfi við Reykjavíkurborg. Fréttablaðið/Ernir