Einstaklingarnir fimm voru þau Ólafur Hrafn Steinarsson, Hafliði Örn Ólafsson, Ólafur Nils Sigurðsson, Víkingur Fjalar Eiríksson og Melína Kolka Guðmundsdóttir. „Öll höfum við að ýmsu leyti tekið þátt í þessum heimi í gegnum tíðina. Hafliði og Ólafur Nils skipulögðu rafíþróttamót kringum League of Legends (LoL), Counter Strike og ýmis lön, Melína stofnaði Tölvuleikjasamfélag íslenskra kvenna og hélt viðburði í gegnum Ground Zero og Víkingur hafði mikla reynslu af að keppa í þessum heimi í mörg ár,“ segir Ólafur Hrafn, sem starfar nú sem formaður RÍSÍ.

Ég hef oft sagt að stærstu mistökin hafi verið að setja tölvuna inn í herbergi fyrir 30-40 árum.

Þroskandi áhugamál

„Við vildum taka saman allan þann lærdóm sem við höfum öðlast á eigin ferli sem tölvuleikjaspilarar. Ýmislegt hefði mátt betur fara, eins og að spila of lengi fram eftir, slæm líkamsstaða og fleira, en það var enginn til að kenna okkur. Nú erum við komin á fullorðinsár og höfum lært að til eru betri og skemmtilegri leiðir, sérstaklega til að nálgast keppnishliðina. Upphaflegt ætlunarverk RÍSÍ var því að fræða almenning um okkar sýn og kynna rafíþróttir sem gilt áhugamál sem stuðlaði að jákvæðum ávinningi iðkenda, með heilbrigðri ástundun á réttum forsendum. Ég hef oft sagt að stærstu mistökin hafi verið að setja tölvuna inn í herbergi fyrir 30-40 árum. Lengi hefur ekki verið hægt að stunda tölvuleikjaáhugamálið í raunverulegum félagsskap í raunheimum. Við viljum leiðrétta þetta og gefa krökkum tækifæri til að stunda áhugamálið í hóp af jafnöldrum og veita ástríðu þeirra í heilbrigðan farveg,“ segir Ólafur Hrafn.

„Rafíþróttir eru skilgreindar sem skipulögð keppni í tölvuleikjum í heiminum en við vildum ganga lengra, stilla þeim upp á séríslenskan hátt og tengja inn í íþróttamenninguna. Rafíþróttir geta boðið upp á sömu tækifæri fyrir iðkendur og önnur áhugamál ungs fólks. Þær geta gert krökkum kleift að kynnast jafnöldrum sínum, eignast vini og fara í keppnisferðalög innanlands eða erlendis. Allt eru þetta þroskandi hlutir sem hingað til hafa ekki verið tengdir þessu tiltekna áhugamáli,“ segir hann.

Stefna á topp fimm þjóðir

Markmið RÍSÍ eru háleit. „Okkar markmið var að vera á meðal topp fimm rafíþróttaþjóða heimsins fyrir árið 2025. Við skilgreindum fimm grunnstoðir sem þyrfti að uppfylla til þess:

  1. Íslenskir spilarar yrðu að hafa aðgang að hágæða keppnisumhverfi, sem keppendur og áhorfendur. Framleiðsla á rafíþróttaviðburðum fram að stofnun RÍSÍ hafði helst farið fram hjá áhugamannadeildum. Umhverfið stóð í vegi fyrir því að fólk sem hafði efasemdir eða fordóma um rafíþróttir, gæti skipt um skoðun. Í dag er þetta breytt. Hágæða útsendingar með spilurum í mynd í sjónvarpi auka virði þess að taka þátt í umhverfinu og trúverðugleika þess.
  2. Byggja þyrfti upp stöðugt keppnisumhverfi þar sem íslenskir spilarar hefðu ástæðu og hvatningu til þess að æfa allt árið og keppa reglulega. Í dag er keppnisumhverfið á Íslandi orðið ríkt. Við erum með sjö deildir í Counter Strike og átta lið í hverri deild. Deild er haldið úti í Rocketleague í samstarfi við Rocketleague Íslands. Við erum með almenna bikarinn í Overwatch og Valorant, deild og landsliðsverkefni er haldið úti í FIFA, Framhaldsskólaleikana, firmamótið og margt fleira.
  3. Til þess að verða best í heimi yrðu íslenskir spilarar að æfa rafíþróttir á heilbrigðan og skipulagðan hátt. Það stefna ekki allir spilarar á atvinnumennsku eða keppni á hæsta stigi. Við viljum byggja umgjörð í kringum vegferð í áttina að keppni, þannig að upplifun allra verði sem jákvæðust. Í dag æfa 1.500-1.700 krakkar rafíþróttir reglulega hjá yfir sextán íþróttafélögum um land allt. Um 3% krakka á aldrinum 6-16 ára á Íslandi æfa rafíþróttir sem er hærra hlutfall en nokkurs staðar annars staðar í heiminum. Við getum því með góðri samvisku sagt að við höfum náð einu af markmiðunum okkar.
  4. Við vildum útrýma fordómum gagnvart tölvuleikjum og opna á umræðuna. Við finnum fyrir merkilega miklum mun á almennu viðhorfi fólks gagnvart tölvuleikjum eftir vegferðina. Við eigum góða og reynslumikla þjálfara á Íslandi í íþróttafélögunum og þeirra starf heldur krökkunum lengur inni í rafíþróttastarfinu en annars staðar í heiminum.
  5. Rafíþróttir geta nýst til kennslu á hagnýtri þekkingu. Þetta er glænýr iðnaður sem er byggður á internetinu. Bransinn krefst notkunar samfélagsmiðla og þá þarf að kunna að búa til efni til að eiga samskipti við aðdáendur. Í skólunum eru rafíþróttadeildir og áfangar sem snúast um að kenna krökkum að búa til rafíþróttalið, vörumerki, leiðir til að koma því á framfæri, stofna rásir, framleiða efni fyrir YouTube og stuðla að vexti á vörumerkinu.“

Í eðli sínu eru rafíþróttir vissulega þannig gerðar að þær eru á færi allra, óháð aldri, kyni eða líkamlegri getu. En það þýðir ekki að það sé besti grundvöllurinn fyrir æfingar og keppnir í rafíþróttum.

Sérhannað keppnisumhverfi

Í eðli sínu eru rafíþróttir vissulega þannig gerðar að þær eru á færi allra, óháð aldri, kyni eða líkamlegri getu. En það þýðir ekki að það sé besti grundvöllurinn fyrir æfingar og keppnir í rafíþróttum. „Stefnan í dag er sett á að keyra af stað yngriflokkamót í rafíþróttum sem er einstakt verkefni á heimsvísu. Mótin verða hönnuð frá grunni með aldur þátttakenda í huga. Hingað til hefur verið auðveldast að halda risastórt mót sem allir taka þátt í. En það er lítil hvatning í því fyrir 14 ára byrjanda að detta úr leik á fyrstu mínútu því hann er að spila á sama velli og atvinnumenn í rafíþróttum.

Mér eru líka ofarlega í huga einar fyrstu samræður mínar við Melínu um konur og rafíþróttir. Ég var mjög spenntur yfir að loks væri grundvöllur fyrir æfingum og keppni þar sem kynjaskipting væri óþörf. Hún var fljót að kippa mér niður á jörðina. Því hvernig væri það fyrir stelpu að byrja í rafíþróttum þar sem fyrir væru átján strákar og engar stelpur? Mörgum liði ekki vel að ganga inn í þannig umhverfi. Því þyrfti að vera til sér umhverfi fyrir stelpur þar sem þeim liði vel og hefðu rými til að fóta sig, sérstaklega á meðan enn eru fordómar gegn því að stelpur spili tölvuleiki. Þá fattaði ég að þó að við getum gert eitthvað, þá er það ekki alltaf besta lausnin.“

Rafíþróttir veita tækifæri

„Við höfum heyrt hugljúfar sögur af stelpum og strákum sem hafa fundið sig í rafíþróttum og blómstrað eftir að fá viðurkenningu og samþykki. Þau voru allt í einu tilbúin til að taka þátt í alls konar starfi og verkefnum sem þau vildu ekki áður. Þau voru virkari í tímum í skólanum, eignuðust fleiri vini, fengu betri einkunnir og fleira. Tölvuleikjaáhugamálið hætti að snúast bara um spilun og náði líka yfir hópavinnu, æfingar og umræður um strategíur og fleira. Þetta gerir rosalega mikið fyrir tölvuleikjaáhugamálið. Í stað þess að loka möguleikum fyrir tölvuleikjaspilara þá opnar starfið fyrir þeim heim sem var ekki til áður.“