Hjörleifur Hjartarson ólst upp á menningarheimilinu Tjörn í Svarfaðardal og því er fyrsta spurning til hans: Eru allir skáld sem koma frá Tjörn?

„Neeei, þetta er meira spurning um að það sé möguleiki að stunda ritstörf án þess að það sé eitthvað upphafið. Þegar fólk í kringum mann er að skrifa er hætta á að maður fari að líta á það sem eðlilega vinnu.“

Þar sem söguhetjan í nýrri bók Hjörleifs er fluga giska ég á að hann hafi ekki setið við skrifborð þegar hann var að yrkja um Skarphéðin Dungal. Hvernig varð sú bók til? Var hann bara úti í móa að skoða flugurnar?

„Já, það má segja. Ég held að hugmyndin hafi kviknað í reiðtúr. Þegar hestur skítur þá líða ekki nema nokkrar sekúndur áður en orðið er til heilt vistkerfi í hrossaskítnum. Dellan verður strax þakin gulum flugum en það undarlega er að maður sér þessar gulu flugur hvergi á sveimi í grenndinni. Það er eins og þær bara kvikni á staðnum.

Þetta varð til þess að ég fór að velta fyrir mér þessu lífríki. Hvað veit svona fluga um heiminn? Skyldi hana gruna hvaðan haugurinn er kominn? Og hvað vitum við þá, svona agnarsmá í alheiminum? Vitum við eitthvað meira en taðflugan um eðli alheimsins?

Í fyrra gaf Hjörleifur út bók um fugla himinsins, sú var sambland fróðleiks og skemmtunar. Þessi er það líka. Þó ekki á sama hátt. Það er létt yfir henni en alvaran kraumar undir. „Sagan um Skarphéðin Dungal er ekki beint náttúrufræði heldur meiri heimspeki. Hún fjallar meðal annars um hvað við erum öll agnarsmá og höfum takmarkaða möguleika á að gera okkur grein fyrir heildarmyndinni. Það þarf að minnsta kosti að hafa mikið fyrir því. Maður verður að fljúga. „Því sá sem láréttur liggur á grúfu sér ekki neitt nema næstu þúfu.“ Það veit Skarphéðinn.“

Hjörleifur segir söguna um Skarphéðin Dungal hafa verið lengi í smíðum. Mörg ár. „Ég hef verið að hlaupa í þetta verkefni til hliðar við ýmislegt annað. Þetta er eins og krossgáta sem maður sökkvir sér í öðru hvoru þegar stundir gefast. Ég kláraði þuluna suður í Marokkó þar sem við dvöldum yfir jól og áramót í hitteðfyrra. Ég hef lítið lesið upp úr bókinni nema bara fyrir konuna mína. En þetta er eins og með fleira sem ég hef fengist við, ég held að ég sé að skrifa fyrir fullorðna en svo reynist það vera barnabók. Fuglar er þó fyrir allan aldur og þessi er sams konar. Hún er fyrir fullorðna og börnin þeirra.“

Eins og í fuglabókinni er það Rán Flygenring sem á heiðurinn af myndskreytingum. „Ég var svo heppinn að kynnast henni Rán, hef átt með henni gott samstarf og ekki síður stelpunum í Angústúru og þeim í Stúdíó stúdíó sem annast bókarhönnunina. Þau eru öll frábærlega flink eins og sést á bókinni,“ segir Hjörleifur sem er staddur í Reykjavíkurakademíunni við Þórunnartún þegar viðtalið fer fram, þó lögheimilið sé að Laugasteini í Svarfaðardal þar sem hann gefur út héraðsfréttablaðið Norðurslóð. „Við hjónin búum fyrir norðan til jafns við Reykjavík núna,“ segir Hjörleifur „Við erum farfuglar.“