Diljá hefur gaman að því að baka og töfra fram góðar kræsingar með kaffinu fyrir fjölskyldu og vini. „Ég hef sérstaklega gaman af því að baka. Ég er mjög virk og orkumikil og ég róast heilmikið niður við að baka og elda,“ segir Diljá og finnst það góð leið fyrir hugleiðslu að bardúsa í eldhúsinu. Diljá er líka mikil selskapskona og finnst ekkert skemmtilegra en að fá fólkið sitt í mat og kaffi. „Heimilið okkar er mikil miðstöð fyrir hittinga hjá vinum og fjölskyldu og við erum ávallt tilbúin að taka á móti gestum.“

Boðin og matargerðin er breytileg eftir árstíðum, veðrum og vindum og hlutverkaskipting hjónanna eftir því. „Eins og hjá mörgum breytist matargerðin og baksturinn á sumrin en þá grillum við meira og þá færist ábyrgðin af eldamennskunni líka frá mér og yfir á eiginmanninn,“ segir Diljá brosir sínu einlæga brosi.

Rósavöfflur ömmu Susie ásamt baunasalatinu.

Matarboð einu sinni í viku hjá mömmu og pabba

Stórfjölskylda Diljá heldur í þá hefð að hittast vikulega og borðar saman sem er ein af uppáhalds gæðastundum hjá Diljá. „Stórfjölskyldan, ég, eiginmaður minn og börnin, bræður mínir, afi minn og einnig ömmusystir hittist að minnsta kosti vikulega hjá mömmu og pabba. Þar er oftast lambakjöt á borðum, læri eða hryggur með sveppasósu, blómkálsgratíni, rifaberjasultu og Orafjölskyldunni sem er rauðkál og baunir. Síðan kringum veiðitímabilið hjá eiginmanninum gerum við okkur gjarnan dagamun með villibráðarveislum sem eru hreint lostæti.“

Diljá segist vera mikill unglingur í sér þegar kemur að mat og í raun sé hún fremur matvönd. „Ég er mikill unglingur þegar kemur að mat og held mest upp á pítsur og pasta. En verandi alin upp við villibráð er hún líka í miklu uppáhaldi, sérstaklega rjúpa, önd og gæs.“ Svo er ég mikið fyrir alvöru kók, sykrað kók, þannig að ég er líka mikill unglingur þegar það kemur að drykkjarvali.“

Trúnaðarupplýsingar úr eldhúsinu

Ertu til í að koma á trúnó og ljóstra upp leyndarmáli sem þú átt í eldhúsinu?

„Helstu trúnaðarupplýsingar mínar úr eldhúsinu eru þær að ég get ekki giskað eða slumpað á neitt, ég verð að vera með allt upp á skrifað upp á gramm. Síðan get ég ekki smakkað sjálf til, þarf alltaf að fá einhvern annan í það.“

Djúpsteiktar vöfflur gerðar með rósettujárni

Diljá á nokkrar uppáhaldsrétti sem hafa fylgt fjölskyldunni í áranna rás og minningar tengdar þeim. Amma hennar, Susie, skipar stóran sess í hjarta hennar og minningar frá heimsóknum snúast margar um gæðastundirnar við kaffiborðið þar sem hún bar fram ljúffengar kræsingar. „Það var alltaf gestkvæmt hjá Susie ömmu minni. Til þess að vera ávallt viðbúin að taka á móti gestum átti hún oftast til það sem hún kallaði rósavöfflur. Þetta eru einhvers konar djúpsteiktar vöfflur með þar til gerðu rósettujárni. Líkjast einna helst laufabrauði og geymast einstaklega vel. Hún bar þær yfirleitt fram með majónesbaunasalati. Við höfum haldið í þessa hefð, en breytum stundum út af venjunni, berum þær til dæmis fram með rjóma og ávöxtum, ferskum aspas, hráskinku og piparrótarsósu og svo framvegis. Ég fékk matarklúbbinn minn í mat á dögunum og bar þá fram rósavöfflur með ferskum aspas og hráskinku í forrétt sem vakti mikla kátínu matargesta.“

Rósavöfflur ömmu Susie

U.þ.b. 40 stk

2 egg

2 msk. sykur,

smá salt,

1 bolli mjólk

1 bolli hveiti (stundum aðeins meira).

Byrjið á því að hræra létt saman egg, sykur og salt. Síðan er mjólk og hveiti bætt saman við, hrærið þar til blandan er kekkjalaus. Vöfflurnar eru steiktar í olíu með þar til gerðum rósettujárnum.

Baunasalat ömmu Susie

½ dós Ora gulrætur og grænar baunir

½ dós majónes (minnsta dósin)

½ dós sýrður rjómi

kryddið til með chili explosion kryddi og smá pipar eftir smekk.

Svona lítur rósettujárnið út sem Diljá notar við baksturinn.