Nökkvi hefur um árabil lagt stund á japönsku og leikjafræði og má í raun líta á hann sem ákveðinn brautryðjanda í leikjafræðum á Íslandi. Þá skrifaði hann fyrstu ritrýndu fræðigreinina um tölvuleiki á íslensku, ásamt Birni Þór Vilhjálmssyni. Í kjölfarið hefur hann þó aðallega fengið efni gefið út á ensku í alþjóðlegum fræðiritum.

Saga Péturs er önnur, en eftir að hafa unnið við kvikmyndir og sjónvarpsþætti í Lundúnum tók hann stefnubreytingu í átt að tölvuleikjum. Fór hann að vinna við framleiðslu tölvuleikja hjá Directive Games og að sögn hefur hann plummað sig ágætlega í því hlutverki, enda hafa þeir bræðurnir lifað og hrærst í heimi tölvuleikja frá unga aldri.

„Fyrsti leikurinn sem ég man eftir var Super Mario Bros á gömlu Nintendo,“ segir Pétur og Nökkvi, eldri bróðirinn, bætir þá við: „Hann langaði svo mikið að spila að hann nagaði í sundur rafmagnssnúruna á tölvunni á meðan ég var að spila.“ „Þess má geta að ég var líklega svona þriggja ára á þessum tíma,“ segir Pétur.

Upphaflega var hugmyndin að rásinni að taka leikjafræðilega nálgun á Final Fantasy-leikina, og er sú nálgun enn til staðar í vissum skilningi. Það sem einkennir rásina er enda túlkunarfræðileg greining og tengingar við aðrar menningarafurðir, svo sem bækur og kvikmyndir.

Að sögn Péturs finnst Nökkva enn fremur fátt skemmtilegra en að lauma heimspekingum inn í umræðuna. „Engu að síður höfum við gert okkur grein fyrir því að fólk þarf líka að nenna að horfa á myndböndin og því reynum við að finna jafnvægi milli skemmtunar og fræðslu. Þegar fólk er búið að venjast okkur er aldrei að vita hvort leikjafræðileg sjónarmið komist aftur í forgrunn,“ segir Nökkvi og kímir.

Final Fantasy er lifandi

Þeir segja tölvuleikjamiðilinn gífurlega fjölbreyttan miðil og áhugi þeirra beggja endurspeglar þennan fjölbreytileika að vissu leyti. Að þeirra sögn snýr sameiginlegur áhugi þeirra fyrst og fremst að japönskum tölvuleikjum. „Sjálfur spila ég aðallega herkænskuleiki en gríp stundum í minna krefjandi leiki inn á milli,“ segir Pétur. Nökkvi bætir við að Final Fantasy sé sú leikjaröð sem hafi sameinað tölvuleikjaáhuga þeirra bræðra hvað mest.

„Þetta er einnig sú leikjaröð sem ég hef eytt mestu púðri í að rannsaka og skrifa um. Þess má líka til gamans geta að ég og Final Fantasy erum jafngömul fyrirbæri, en ég leyfi áhugasömum lesendum að grennslast fyrir um hversu gamalt það er.“ Þá bætir hann við að Final Fantasy sé lifandi tölvuleikjaröð með fjölda hliðhollra áhangenda. „Það er enn þá verið að gefa út Final Fantasy leiki og leikjaserían ratar reglulega í fréttir um leiki og leikjamenningu.“

„Að sama skapi eru eldri leikirnir enn þá stór hluti af leikjalandslaginu, sem er nokkuð sérstakt. Við gáfum til dæmis út myndband um daginn sem fjallaði um Final Fantasy IX, en sá leikur er tuttugu ára gamall í ár. Þrátt fyrir það er nóg af fólki sem þyrstir enn í að ræða leikinn og velta honum fyrir sér. Að fjalla um Final Fantasy gæti líklega enst mér ævina á enda, en það kæmi mér ekki á óvart ef við myndum víkka sjóndeildarhringinn hvað varðar rásina þegar lengra er komið,“ segir Pétur.

Eru allir skúffu-YouTuberar?

Aðspurður um hvað fékk þá bræður til að stofna YouTube-rás um tölvuleiki spyr Nökkvi hvort það séu ekki flestir skúffu-YouTuberar þessa dagana. „Hvað mig varðar þá kviknaði á perunni þegar Pétur sagði mér hvað þyrfti mikið af áhorfi og áskrifendum til þess að byrja að fá greitt frá YouTube. Þar fyrir utan starfa ég sem kennari í Borgarholtsskóla þar sem er öflug listnámsbraut og margir nemendur þar leggja stund á kvikmyndagerð. Sumir þeirra eru byrjaðir að prófa sig áfram með YouTube og ég held að það geti falist gífurlegir möguleikar í því fyrir þau, sama hvort þau slá í gegn eða ekki. Umræddir nemendur eru því fyrirmyndir mínar og hvetja mig áfram til þess að vilja verða fyrirmynd þeirra.“

Á rásinni kalla þeir bræður sig Birds of Play. Fyrsta gilda nafnatillagan segir Pétur að hafi verið Chocobros, „en það er vísun í fræga fuglategund úr Final Fantasy-leikjaröðinni. Þar sem við vildum ekki takmarka okkur of mikið við eina leikjaröð til lengri tíma, ákváðum við að víkka hugmyndina út í fugla almennt og datt okkur þá í hug þessi stórkostlegi orðaleikur sem byggir á enska hugtakinu bird of prey, eða ránfugl. Við erum sem sagt Birds of Play, eða Leikjalundar,“ segir Pétur og flissar.

Konan á bak við fuglana

Hverju myndbandi fylgir teiknað efni, en eiginkona Nökkva, Jóhanna Þorleifsdóttir sem er lærður myndlistarmaður, teiknar allt auglýsingaefni og myndir fyrir Birds of Play. „Hún á klárlega stóran þátt í því að fólk smelli á myndböndin hjá okkur,“ segir Pétur.

Eins og er gefa bræðurnir út eitt myndband á hverjum laugardegi en stefna á að gefa fleiri út vikulega í framtíðinni. Nýjasta myndbandið kemur á rásina einmitt í dag, um hádegisbil. Þá segir Nökkvi um efni myndbandsins: „Í næsta myndbandi þýðum við texta í japönsku lagi úr Final Fantasy X og brestum í söng.“ Það verður því spennandi að fylgjast með Leikjalundunum bregða á leik í viku hverri.

Vöntun á íslensku efni

Viðbrögðin segja þeir að hafi verið gífurlega jákvæð í vissum skilningi. Rásin er ekki nema tæplega fjögurra mánaða gömul og hefur vaxið jafnt og þétt. Áskrifendur eru orðnir 327 talsins, þegar þetta er skrifað, sem þeim finnst skemmtilegt að sjá, og hvetjandi fyrir framhaldið. „Það sem okkur þykir vænst um og kom okkur ef til vill örlítið á óvart, er lítill en hliðhollur hópur áhorfenda, sem fer vaxandi líkt og stöðin,“ segir Nökkvi.

Pétur bætir við að um sé að ræða nær eingöngu erlenda áskrifendur, enda sé nafnið á ensku. „Við höfum ekki sérstaklega stílað inn á íslenskan markað enda er hann ekki mjög stór hér á landi í leikjafræðum, og hvað þá þegar það kemur að svona þröngu viðfangsefni og eins og Final Fantasy. Sjálfur er ég á því að það vanti alls kyns efni á íslensku svona almennt, en það er erfitt að réttlæta fyrir sjálfum sér að leggja vinnu í svona rás og vita að hún gæti aðeins stækkað ákveðið mikið út af takmörkuðum íbúafjölda.“