Listamaðurinn Unnar Ari Baldvinsson hefur nú opnað sýninguna Slyngir hringir á Mokka-kaffi við Skólavörðustíg. Unnar segist hafa nýtt tímann í heimsfaraldrinum vel. Heiti sýningarinnar vitnar beint í verkin, sem samanstanda af akrílmálverkum af hringjum á ferhyrndum striga.

„Nafnið kemur til af því að verkin eru af litaformum og hringjum. Ramminn er ferhyrndur en tilgangur hringsins er að koma myndinni úr jafnvægi, ef svo má að orði komast. Það er ekkert miðjusett og það er engin symmetría. Hringurinn er fullkominn eins og hann er en hann er staðsettur þannig að það myndast ákveðið ójafnvægi. Hringurinn er því eiginlega smá slunginn,“ segir Unnar Ari, sem útskrifaðist úr Florence University of Arts á Ítalíu og lagði einnig stund á nám í Accademia Italiana í sömu borg.

Lesið í verkin

Einn hringur klæðir hvern striga. Myndirnar skapa svo ákveðna heild þegar þeim er raðað saman.

„Hringurinn á að rugla forminu upp. Það verður síðan skemmtilegra þegar þú setur fjórar myndir hlið við hlið, eða maður raðar þeim í raun upp bara hvernig sem mann langar. Þá kemur í út annars konar verk. Það er engin regla. Segjum að þú myndir kaupa þrjár myndir, þá stjórnar þú hvernig verkið kemur út með því að raða verkunum upp eins og þér finnst koma best út. Fundið dansinn sem þú vilt. Eins og þeim er raðað upp á Mokka gæti mörgum liðið eins og þau séu að lesa í verkin, frá vinstri til hægri.“

Unnar segist hafa langað til að ögra sjálfum sér með því að vinna einfaldari myndir en hann hefur gert hingað til.

„Mín verk hafa hingað til alltaf verið frekar flókin. Mörg lög af málningu og mikil kaótík í gangi. Ég byrjaði að reyna fyrir mér með þessa hugmynd núna á jólamarkaðinum hjá Gallerý Port, að reyna að gera ekki of mikið á strigann og leyfa formunum að tala. Verkin á Mokka eru eiginlega þróun út frá þeirri vinnu.“

Hann segir hugmyndina um að prufa sig áfram með einfaldari stíla hafi lengi blundað í sér.

„Ég hef alltaf verið pínu hræddur, eða smeykur, við einfaldleikann.“

Nóg að gera

Unnar segist hafa nýtt tímann vel í kófinu, þó vissulega hafi samkomubann sett sín áhrif á sköpunargleðina.

„Maður hefur náttúrulega fengið góðan tíma til að eyða á vinnustofunni og hugsa. Þetta var gott tækifæri til að prufa sig áfram með annan stíl eða stefnu. Mér líður allavega þannig að ég hafi fengið góðan tíma til að útfæra hugmyndir í meiri ró. Eins og með nýju sýninguna. Maður teiknar upp og skissar, en oft fylgir þessu nokkurt óöryggi og þá fer maður út í eitthvað annað. Ég er líka búinn að vera duglegri að hugsa fram í tímann, bóka sýningar. Ég er með aðra sýningu í Hannesarholti í apríl, þannig að ég hef verið duglegur að halda mér uppteknum og skapa mér verkefni. En á sama tíma verður maður pínu klikkaður að vera svona mikið einn í stúdíóinu,“ segir hann.

Lakkið enn að þorna

Unnar er því strax byrjaður að vinna að verkum fyrir næstu sýningu.

„Vinnan að baki þeirri sýningu hefur staðið yfir aðeins lengur. Sýningin í Hannesarholti samanstendur af veggskúlptúrum. Það er langur biðlisti í að fá að sýna á Mokka, en mér til happs féll ein sýning niður og ég fékk plássið með stuttum fyrirvara, bara rétt fyrir jól. Ég fékk í raun bara tveggja vikna fyrirvara til að undirbúa sýninguna. Þetta var mikið stress á köflum þar sem ég vann bara stanslaust í 4-5 daga og stúdíóið varð fullt af myndum. Ég geri líka alla ramma sjálfur. Myndirnar fóru upp 13. janúar og lakkið var nánast enn þá að þorna,“ segir Unnar og hlær.

Sýningin Slyngir hringir stendur yfir á Mokka-kaffi út febrúar. Hægt er að fræðast meira um verk Unnars, hafa samband við listamanninn og óska eftir leiðsögn um sýninguna, á unnarari.com.

Unnar veitir leiðsögn um sýninguna sé eftir því óskað. Mynd/Aðsend