Steinunn Arnbjörg Stefánsdóttir sellóleikari hefur sent frá sér ljóðabókina Fugl/Blupl, sem er önnur ljóðabók hennar en sú fyrsta, USS, kom út 2016. „Ætli það að yrkja sé ekki til helminga göfug hvöt og merkilegheit. Maður er að kveðja sér hljóðs, það gera það allir með einhverjum hætti,“ segir hún.

Spurð hvenær hún hafi byrjað að yrkja segir hún: „Í gagnfræðaskóla lásum við Grettis sögu og þar voru skemmtilegar vísur. Ég hafði pata af því að einhverjum þætti flottast í heimi að geta ort dróttkvæði og fór að baksa við að yrkja slík kvæði.“

Yrkisefnin í ljóðabókinni eru mörg: „Ég yrki um sjálfa mig, Reykjavík, klístraða hluti, sumarið, Þórberg Þórðarson og fleira.“ Af hverju yrkir hún um Þórberg? „Þórbergur er hluti af lífinu. Ég las Sálminn um blómið þegar ég var tólf ára og síðan Eddu og fleiri bækur hans. Þórbergur er fyndinn og mér þykir vænt um bækur hans.“

Eigin lög og textar

Steinunn sendir ekki einungis frá sér ljóðabók heldur einnig geisladisk. Diskurinn nefnist Ljúfa huggun og Steinunn er þar hluti af hljómsveitinni Süsser Trost, sem flytur lög og texta alfarið eftir hana sjálfa. Auk Steinunnar eru í hljómsveitinni eiginmaður hennar og vinur, Mathurin Matharel og Brice Sailly, sem leika helst á sembal og selló en Steinunn leikur á gítar og trommur og sér um sönginn. „Á disknum eru nokkur ljóð úr Fugl/Blupl sem ég gerði lög við og syng og svo eru aðrir textar sem finnast aðeins á þessum diski. Þetta er held ég popptónlist. Lögin verða oftast þannig til að ég byrja við sellóið og útset um leið.“

Tónleikaferð um landið

Steinunn stefnir á tónleikaferð um landið í sumar þar sem hún flytur eigin ljóð og lög auk þess sem hún flytur Bach-svítur á selló. „Ég var í Skálholti og mun spila á Akureyri, Ólafsfirði, Raufarhöfn og Þórshöfn. Ég elska Eyþing, og líka Skálholt. Enda ættuð að hálfu úr Eyjafirði og Norður-Þingeyjarsýslu og skírð í Skálholti. Þessir staðir eiga mig. Mér finnst gaman að raða saman Bach og eigin tónlist, þó það teljist kannski ekki lítillátt háttalag, Það er eins og Bach hafi alltaf verið til, allir eru alltaf að hlusta á hann en samt finnst mér stundum að tónlistin sú sé nýkomin utan úr geimnum. Kannski er það að hluta til þess vegna sem ég fór að troða mínum lögum með. Þau eru búin til nokkurn veginn á jörðinni. Það er líka þægilegt að eitthvað sé á íslensku á tónleikunum og að það sé sungið, mannsröddin er lífeðlisfræðilega séð einfaldara hljóðfæri en sellóið.“

Steinunn hefur búið í Frakklandi síðustu ár en flytur nú til Akureyrar ásamt manni og börnum. „Ég ætla að mestu að vinna hér heima en spúsinn skiptir tíma sínum milli Íslands og Frakklands, verður í eins konar tónlistarsjómennsku.“