„Þetta er afar á­huga­verður listi og segir gríðar­lega mikið um ríkis­stjórnina og gang­virki ís­lenskra stjórn­mála þessi misserin,“ sagði Stefán Páls­son, sagn­fræðingur og spark­s­pekingur, um listann yfir liðin í ensku knatt­spyrnunni sem ráð­herrarnir fylgja að málum.

„Jú­næted-menn hafa ef til vill á­hyggjur af því að Púlarar verði með hálfa ríkis­stjórnina á seinni hluta kjör­tíma­bilsins, en þetta var ó­hjá­kvæmi­legt þar sem börn áttunda ára­tugarins eru leiðandi í stjórn­málunum þessi dægrin og þau halda meira og minna öll með Liver­pool.

Rang­stæður ráð­herra

Það segir sína sögu að allir í stjórninni nefna upp­á­halds­lið í enska, meira að segja Guð­mundur Ingi sem ó­víst er hvort kann rang­stöðu­regluna,” segir Stefán um nýja fé­lags­mála­ráð­herrann sem upp­lýsti Frétta­blaðið um að það liggi við að hann sé orðinn Liver­pool-að­dáandi fyrir þrýsting frá Katrínu en hafi þó mesta á­nægju af list­dansi á skautum.

Þetta sýnir að ríkis­stjórnin er í takt við bolinn, á meðan Píratar eru lík­legri til að eiga sér bara upp­á­halds qu­idditch-lið og Sam­fylkingin heldur lík­lega einungis með þýskum og frönskum fót­bolta­liðum eftir Brexit.

Gunnar Smári mun væntan­lega skamma stjórnina fyrir að halda aðal­lega með liðum í eigu banda­rískra auð­manna. Það er líka á­huga­vert að gamli fjór­flokkurinn heldur með gamal­grónum liðum, „old-mon­ey“ á meðan Við­reisn er pott­þétt á Man. City-vagninum.“

Stefán Pálsson, sagnfræðingur og boltabulla með meiru greinir stuðning ráðherranna við ensk lið af sinni alkunnu snilld.

Höfuð­borgar­stjórn

„Ríkis­stjórnin er skömmuð fyrir að vera höfuð­borgar­stjórn og Lundúna­liðin eru vel dekkuð þarna. Það að halda með Totten­ham hefur pott­þétt gagnast Svan­dísi vel í heil­brigðis­ráðu­neytinu: sama hvað þú hendir miklum peningum í mála­flokkinn er það enda­laus brekka og engir titlar vinnast.

Willum hefur sem ungur maður heillast af Peter Os­good og haldið tryggð við Chelsea í eyði­merkur­göngunni í neðri deildunum, með illa þokkaða á­horf­endur og rudda­fót­bolta – og vaknar svo einn daginn upp við að liðið hans er orðið hipp og kúl. Þetta er í raun meta­fóra fyrir pólitískan feril hans í Fram­sókn.

Engum ætti svo að koma á ó­vart að Sigurður Ingi hafi verið að­dáandi Geor­ge Graham. Ó­væntu nöfnin á listanum eru Swan­sea hjá Ás­mundi Einari, sem er freistandi að túlka sem lands­byggðar­and­óf gegn stór­borgar­liðunum og því hafi hann valið sér lið úr sauð­fjár­ræktar­svæðum Wa­les.

Hin skýringin er sú að Ási er úr Borgar­nesi og þar snýst allt um körfu­bolta og fólk hefur ekki nema mjög ó­ljósar fregnir af til­vist knatt­spyrnu. Hann hafi því orðið að velja sér lið á full­orðins­aldri eftir að hann komst á þing og hafi bara valið klúbbinn sem Gylfi Sig spilaði með á þeirri stundu. Jón Gunnars­son fær svo rokk­stigin fyrir Burnl­ey, enda hefur hann sem ungur drengur dáðst að Jimmy McIllroy og vín­rauð og blá treyjan minnir pín­ku­lítið á björgunar­sveitar­búning.“

Fréttablaðið/Samsett