Margrét er fædd og uppalin á Akureyri umvafin yndislegri fjölskyldu, eins og hún segir sjálf frá. „Við erum sex systkinin og erum mjög samrýmd og náin. Maðurinn minn heitir Guðmundur Árnason og við eigum eina dóttur, Móheiði. Fyrir margt löngu lærði ég leirlist í Danmörku þar sem ég dvaldi í sex ár og það hafði vissulega mikil áhrif á mig. Ég kom heim til Akureyrar aftur 25 ára og hef starfað við leirlistina síðan á mínu verkstæði sem ég rek í Gránufélagsgötu 48 þar sem ég er einnig með sölugallerí.

Ég hef unnið mikið eftir pöntunum og oft undir mikilli tímapressu en nú ætla ég að hætta að taka pantanir og gefa sjálfri mér aukið svigrúm til þess að skapa, vinna að sýningum og ferðast,“ segir Margrét dreymin á svip.

Hlutir sem verða sérkennilegir og einhverjum finnast gallaðir búa oft yfir miklum sjarma. Matarstellið okkar samanstendur af mismunandi stórum diskum og skálum af ýmsum gerðum, segir Margrét.

Húsið hefur tilfinningalegt gildi

Húsið í Kotárgerði sem Margrét og eiginmaður hennar eiga og búa í í dag er reisulegt og fallegt með stórfenglegu útsýni sem lætur engan ósnortinn. Margrét segir það enga tilviljun að þau hjónin hafi fjárfest í þessu húsi og hún tengist því tilfinningaböndum.

„Ég ólst upp í húsi með miklu útsýni til norðurs og við fjölskyldan áttum svo margar góðar stundir á fallegum sumarkvöldum þegar við fylgdumst með miðnætursólinni. Það var hefð á mínu bernskuheimili að hafa kvöldkaffi, mamma bakaði iðulega pönnukökur og gerði kakó og við elskuðum þessi löngu sumarkvöld.

Eftir að ég flutti að heiman saknaði ég alltaf þessa útsýnis svo það var mér sérlega kært þegar okkur bauðst að kaupa okkar núverandi hús fyrir tíu árum, þar sem útsýnið er eins og það sem ég ólst upp við á mínum bernskudögum.

Húsið er teiknað af föður mínum fyrir rúmum 50 árum svo það gefur því svo sannarlega mikið gildi í mínum huga.“ Margrét segir jafnfram að þegar þau fluttu í húsið hafi þau farið í ýmsar endurbætur en skipulagið og hönnunin hafi verið þannig að það þurfti ekki stórar breytingar.

Matarstellið er hannað af Margréti og er sérstaklega fallegt.

Listmunir, bækur og tónlist

Þegar Margrét er beðin um að lýsa heimilisstílnum stendur ekki á svari. „Heimilið okkar er afslappað og skapandi. Eðli málsins samkvæmt er heimilið fullt af listmunum eftir mig sjálfa og aðra listamenn en svo er líka mikið af hljóðfærum þar sem maðurinn minn og dóttir eru bæði í músík. Bækur og tónlist skipa stóran sess í okkar heimilislífi. Það sem mér finnst gera heimili að heimili er auðvitað fólkið sem býr þar og að áhugamál heimilisfólksins og yndi endurspeglist í húsinu.“

Hjarta heimilisins slær í stofunni. „Við erum með arin í stofunni og þar finnst okkur ósköp gott að sitja, bæði á köldum vetrardögum og regnvotum sumarkvöldum.“

Útsýnið er stórfenglegt úr stofunni.

Jarðlitir og ljósir tónar

Jarðlitir eru ríkjandi á heimilinu með mildum og ljósum tónum. „Við notumst nær eingöngu við jarðliti og ljósa, milda tóna. Áferð hlutanna skiptir mig miklu máli, kannski vegna þess að ég vinn mikið með áferð í minni listsköpun. Ég vil hafa náttúrulega áferð á hlutunum og efnisvalið er eftir því, olíuborið timburgólf, ull, bómull og hör eru áberandi hér heima. Mér finnst náttúruleg efni verða fallegri við notkun með árunum.

Allir útveggir inni í húsinu eru málaðir með kalkmálningu frá Kalklitum. Áferðin er lifandi og hlýleg og hefur enst alveg ótrúlega vel. Innveggir hússins eru allir málaðir með hvítri, mattri málningu.“

Leirlistaverkin eru fjölmörg og í margs konar útfærslum.

Saga og minningar skipta máli

Margir hlutir og munir á heimilinu eiga sér sögu og hafa tilfinningalegt gildi fyrir hjónin. „Heimilið okkar Guðmundar hefur þróast með okkur þessi rúmu 30 ár sem við höfum verið saman. Okkur þykir vænt um húsgögnin okkar og erum ekki mikið að skipta þeim út. Mér þykir fallegt þegar það sést á hlutum að þeir eru notaðir og eru jafnvel orðnir svolítið slitnir og lífsreyndir. Þá fylgir þeim saga og minningar sem eru svo mikils virði.

Hins vegar skipti ég gjarnan um ábreiður og púðaver eftir árstíðum.

Þegar daginn fer að lengja er gaman að taka inn bjartari og glaðlegri liti en þegar vetrar rúllum við út mottum og drögum fram dekkri púðaver og setjum kerti í öll skúmaskot.

Ég hef svo mikið dálæti á borðum af öllum stærðum og gerðum og á aldrei nóg af þeim. Borðstofuborðið hefur fylgt mér lengi. Ég hannaði það og bjó til fæturna úr leir. Innskotsborðin eru orðin mjög gömul, þau eru eftir afa minn og ég held mikið upp á þau.“

Allt leirtau á heimilinu er eftir Margréti og fær að njóta sín. „Ég tek gjarnan með mér heim af verkstæðinu hluti sem verða aðeins öðruvísi en þeir áttu að verða. Hlutir sem verða sérkennilegir og einhverjum finnast gallaðir búa oft yfir miklum sjarma. Matarstellið okkar samanstendur af mismunandi stórum diskum og skálum af ýmsum gerðum en þegar þetta raðast saman myndar það sterka heild.“

Afskorin blóm setja mikinn svip á heimilið.

Körfustóllinn ómissandi

Eldhúsið er stílhreint, stórt og bjart með stórum gluggum þar sem útsýnið er stórfenglegt og má segja að þar sé lifandi málverk á ferð sem breytist frá degi til dags. Margrét hefur gaman af því að sýsla í eldhúsinu og segir að það sé einn hlutur þar sem henni finnst ómissandi af hafa.

„Í eldhúsinu er gamall notalegur körfustóll sem gott er að setjast í. Þegar verið er að sýsla í eldhúsinu finnst fólki gott að setjast í hann, þá er hægt að spjalla á meðan er verið að stússast. Eldhúsið er þannig ekki bara vinnusvæði heldur einnig rými þar sem hægt er að slaka á,“ segir Margrét, sem kann svo sannarlega að njóta, enda mikill lífskúnstner.

Blóm skipa líka ákveðinn sess á heimilinu og í eldhúsinu er ein risastór planta sem setur sterkan svip á eldhúsið.

„Ég er mikil blómakona og þarf að skrafa aðeins við blómin á hverjum degi. Pelargóníur eru í sérstöku uppáhaldi hjá mér en þær eru viljugar að blómstra. Á veturna er ég mikið með afskorin blóm og mér finnst það alltaf gefa heimilinu fallegan svip.“

Eldhúsið er stílhreint.

Villt náttúran fær að njóta sín

Lóðin í kringum húsið er ekki hefðbundin. „Það eru klappir á lóðinni, mosi, stórar breiður af roðafífli og margar blómategundir sem vaxa villtar í náttúrunni. Við viljum hafa sem minnst af grasi sem þarf að slá og reynum að haga garðinum þannig að hann þurfi ekki mikla umhirðu.

Ég hef ekki viljað hafa mikið af blómabeðum en bóndarósir get ég ekki staðist svo þær eru nokkrar í beði sunnan undir vegg. Þegar ég huga að garðinum finnst mér gott að gera það seint á kvöldin og njóta um leið kvöldsólarinnar, kyrrðarinnar og þessa dásamlega útsýnis sem hér er.“

Heimili Margrétar er hennar griðastaður og veitir henni vellíðan. „Mér finnst alltaf gott að koma heim til mín og það er ómetanlegt að eiga heimili þar sem manni líður vel og finnur frið, ró og skjól með sínu góða fólki. Fyrir það er ég þakklát,“ segir Margrét að lokum.

Innskotsborðin eru frá afa Margrétar.
Það er ekki amalegt að skreyta heimilið með eigin listsköpun.