Það hefur verið nóg að gera síðasta árið hjá skáldinu og grínistanum Halldóri Laxness Halldórssyni, sem einnig er þekktur sem Dóri DNA, og þá er vægt til orða tekið.

„Ef við tökum þetta saman, þá sýndi ég leikrit í Þjóðleikhúsinu, gaf út skáldsögu, fór síðan í það að skrifa Venjulegt fólk og Eurogarðinn, lék svo í Eurogarðinum, svo skilaði ég handriti að öðru leikriti í haust og núna er ég að opna bar og kaffihús. Þetta er bara eitt ár. Þú ert að tala við mann sem er að brenna kertið í báða enda. En það er ennþá gaman, það gengur vel og ég er ekki kominn með gáttaflökt,“ segir Dóri léttur í bragði.

Hann segir þetta þó oftast vera svona, árið þar á undan hafi verið hektískara ef eitthvað er.

„Þá var ég líka með Mið-Ísland sýningarnar, skrifandi ditten og datten og mikið til að mynda með Hadda Gunna. Við erum alltaf að skrifa einhver handrit. Ég held að ef ég myndi taka saman allt sem ég er að gera þá yrði tekið „intervention“ á mig. Leyndarmálið er að stoppa aldrei til að hugsa um hvað maður er að gera mikið. Bara hlaupa og hlaupa og hlaupa og hlaupa,“ segir hann.

Dóri mun opna barinn- og kaffihúsið Mikka Ref með eiginkonu sinni og fjölskylduvinum á næstunni.
Fréttablaðið/Anton Brink

Ekkert venjulegt fólk

Venjulegt fólk er ein vinsælasta sjónvarpsserían á landinu í dag og slær hvert áhorfendametið á fætur öðru. Þættirnir eru gerðir af Völu Kristínu Eiríksdóttur, Júlíönu Söru Gunnarsdóttur, Fannari Sveinssyni og Dóra. Þættirnir úr þriðju seríu voru sóttir 35.000 sinnum fyrsta sólarhringinn eftir að hún kom út.

„Sem er rosalega mikið. Það er ótrúlega gaman hvað þessir þættir og karakterar í þessum anda hafa fundið sinn aðdáendahóp á Íslandi. Þó ég þori nú ekki að fullyrða um það, þá sýnist mér allt stefna í það að fjórða serían verði gerð.“

Dóri skrifar líka gamanþættina Eurogarðinn sem eru sýndir á Stöð 2.

„Svona til samanburðar, þá var það allt öðruvísi með Venjulegt fólk. Vala og Júlíana eru fengnar til að gera Venjulegt fólk, þær tala við Fannar og ég kem síðan inn sem nokkurs konar handritsráðgjafi. Svo einhvern veginn óx ég inn í þetta ferli. Það var mjög ólíkt, því ég þekkti þau ekkert mikið áður. Þess vegna dýrka ég þetta. Þetta hefur breyst mjög í gegnum seríurnar. Ég kom upphaflega inn einhvern veginn á þeim forsendum að þau væru svo blaut á bak við eyrun í handritagerð. Í nýjustu seríunni er það Vala sem er svolítið yfirhöfundurinn og hafði tögl og hagldir á öllu, bæði vinnulega og efnislega. Þau eru ótrúleg öll, svo klár og læra svo hratt. Þau eru orðin betri en maður sjálfur á engum tíma. Það er samt í raun engin ákveðin mæling í að vera betri eða verri, heldur er bara svo flott að sjá hve fljótt þau hafa orðið fagmannleg og aðdáunarverð,“ segir hann.

Skapandi hópur

Hópurinn í kringum Eurogarðinn, Anna Svava Knútsdóttir, Steindi Jr., Auðunn Blöndal og Arnór Pálmi Arnórsson, var settur saman fyrir ári og þau fengin til að skrifa þætti eftir eigin höfði. Dóri fer með hlutverk Ómars í þáttunum.

„Það var mjög ólíkt ferli, hópur af grínistum settur saman og hent inn í herbergi. Það var nú meira mausið, við vorum alltaf að rífast um eitthvað. Við erum öll stórir persónuleikar. Arnór átti fullt í fangi með að halda utan um okkur Steinda, Audda og Önnu. Tilfinningar okkar eru svolítið eins og hjá leikskólabarni, af því við erum svo vön því að láta dekra við okkur,“ segir hann.

Jón Gnarr kemur svo inn í þættina þegar stutt er í tökur.

„En hann tekur persónuna sína, þaulvinnur í henni og spinnur svo í þokkabót mikið. Þetta var líka í fyrsta sinn sem ég og Steindi gerðum eitthvað svona, eftir 22 ára vináttu. Anna Svava og Auddi eru bæði svo ofboðslega góðir leikarar. Og Steindi, það er smá eins og að vinna með Edward Norton í Birdman. Hann er alltaf að pæla í karakternum og hvað hann myndi gera. „Hey, Dóri, er hann ekki svolítið eins og þessi?“ Og þá var það einhver gaur sem við munum eftir frá því við vorum þrettán ára. Þetta er rosalega skapandi og gaman.“

Hann segir þau oft hafa farið inn í senur með það að markmiði að sprengja mótleikara úr hlátri.

„Bestu senurnar eru þegar allir eru á nippinu að fara að hlæja, en ná að halda því inni í sér. Þá myndast svo mikil orka að það er klikkað. Ég vona innilega að við fáum að gera meira af Eurogarðinum og ef ekki honum, þá bara að við fáum að vinna aftur saman þessi hópur.“

Mikki Refur er staddur á Hverfisgötunni, beint á móti Þjóðleikhúsinu.
Fréttablaðið/Anton Brink

Fjölskyldustemning

Hann vinnur nú að gerð skáldsögu sem hann stefnir á að gefa út fyrir jólin á næsta ári, heppnist hún vel.

„Svo var ég að skila af mér handriti að leikriti fyrir Borgarleikhúsið sem átti að sýna eftir áramótin, en hefur verið frestað fram á næsta leikhúsár. Það heitir Þétting hryggðar, það fjallar um tilfinningar Reykvíkinga út frá skipulagsmálum. En þegar ég er ekki að skrifa þá hef ég verið vinna að því að opna bar og kaffihús með Breta sem heitir Ben Boorman. Hann er ekki aðeins nágranni minn, hann býr sem sagt við hliðina á mér, heldur er hann giftur æskuvinkonu minni. Minni fyrstu vinkonu, við höfum verið vinir síðan við vorum þriggja ára.“

Dóri er orðinn rómaður um bæinn fyrir áhuga sinn og þekkingu á náttúruvíni, en það verður í forgrunni á nýja staðnum. Hann verður staðsettur á Hverfisgötunni og hefur hlotið nafnið Mikki refur.

„Það er svona smá fjölskyldustemning yfir þessu. Konan mín, Magnea Þóra Guðmundsdóttir, hannaði staðinn. Konan hans Bens og vinkona mín, Valdís Þorkelsdóttir, kom með nafnið á staðinn. Við höfum verið að bralla þetta saman, hittast á kvöldin og plana og plotta. Við erum náttúrulega að gera þetta í fyrsta skipti, þannig að við erum að reka okkur á ýmsa veggi í einhverjum leyfismálum. Við ætluðum að vera löngu búin að opna en erum svo miklir apakettir að við erum alltaf að gera eitthvað vitlaust. En það veður opnað von bráðar.“

Draumur Dóra er að þetta verði leikhússtaður enda beint á móti Þjóðleikhúsinu.

„Ég vona að hérna komi fólk áður en það fer út að borða, í hléi í leikhúsinu eða bara í einn espresso á morgnana. Í gegnum þetta COVID þá hef ég fundið fyrir því hve mikið ég sakna þess að hitta fólk, þótt það sé ekki nema í tuttugu mínútur. Drekka með því einn kaffibolla eða eitt vínglas. Skiptast á hugmyndum, skoðunum, bröndurum og stælum. Skiptast á orku, þótt ég hljómi eins og jógakennari.

Þetta er það sem ég sakna svo mikið. Þessi staður er byggður á þessari löngun. Löngun eftir því að hitta skemmtilegt fólk.“

Venjulegt fólk er hægt að nálgast í Sjónvarpi Símans og Eurogarðurinn er sýndur á sunnudagskvöldum á Stöð 2. Mikki Refur verður opnaður á næstunni, svona fyrir þá sem vilja hitta skemmtilegt fólk.