Heilsa

Hjólað í 4.200 metra hæð

Fimmtán manna hjólahópur frá Íslandi dvaldi í tvær ævintýralegar vikur í Nepal í haust. Heiða Aðalbjargar Jónsdóttir var með í för og mælir með ferðalögum á framandi slóðir, það fái fólk til að líta inn á við, núllstilla sig og njóta.

Náttúran í Nepal er stórbrotin og magnað að hjóla eftir afskekktum fjallaslóðum umvafinn háum klettum og tindum. Myndir/Kjartan Long

Heiða og vinkonur hennar voru í árlegri hausthjólaferð í fyrra þegar hugmyndin að þessu ferðalagi skaut upp kollinum. „Ein úr hópnum var nýlega komin frá Nepal. Nepal hafði verið ofarlega á blaði hjá okkur í dálítinn tíma en við Sólveig Pétursdóttir, vinkona mín, vorum hins vegar ekki í gírnum til að klífa Everest eða fara í gönguferð. Við hins vegar sáum fyrir okkur í hillingum að bruna niður nepalska fjallaslóða á hjólum,“ segir Heiða. Ákvörðunin var því tekin um að láta reyna á hjólaferð til Nepal, og vinkona Heiðu, Solla P, sá að mestu um skipulagninguna.

Áður sjálfstætt konungsríki

Ákveðið var að ferðast til Mustang-héraðs. „Efri hlutinn af Mustang-héraði var eitt sinn einangrað og sjálfstætt konungsríki sem tilheyrði Tíbet en er núna hluti af Nepal og var lokað ferðamönnum til ársins 1992. Í dag er þarna þjóðgarður og þurfa ferðamenn að borga sig inn á svæðið en vel er fylgst með umferð inn á og út af svæðinu,“ útskýrir Heiða. Mustang skiptist í efra og neðra svæði og hópurinn hjólaði mest í neðra svæðinu sem er fjalllendara en efra svæðið þurrara.

Hópurinn samanstóð af fimmtán manns sem tengdust með ýmsum hætti og höfðu stundað almenna útivist og fjallahjólreiðar í einhvern tíma. „Þetta var passlega stór hópur og við höfðum tök á að skipta okkur upp eftir formi. Fólk flakkaði svo á milli hópa eftir því hvernig það var stemmt þann daginn. Með þessu fyrirkomulagi gátu allir farið á sínum hraða.“

Hjólað niður steintröppur og einstigi

Hópurinn flaug út 27. september en fyrsti áfangastaður var Katmandú. „Við flugum út með Qatar Airways og fórum þetta í þremur leggjum, Keflavík, Katar, Katmandú. við náðum að innrita hjólin og annan farangur í Keflavík og hann skilaði sér allur til Katmandú, sem var æði því það er alltaf smá stress að ferðast með svona búnað.“

Fyrsti hjóladagurinn var tekinn í úthverfi Katmandú þar sem hjólin og lærin voru prufukeyrð. Næst var ekið til Pokhara en á leiðinni var stoppað og kláfur tekinn upp í Manakamana-musteri. „Ferðin niður var frekar höst. Við fórum niður hundruð steintrappa, eftir vegslóðum og einstigi.“ Daginn eftir að komið var til Pokhara hjólaði hópurinn inn í frumskóg rétt utan við bæinn í miklum hita og raka.

Næst var flogið upp í fjöllin í Mustang-héraði. „Við lentum í litlu þorpi sem heitir Jomsom. Þaðan hjóluðum við milli fjallaskála og gistum í Kagbeni, Tinighaon og Kalopani. Við vorum tvær til þrjár nætur á hverjum stað sem var frábært.“ Ferðin var skipulögð af frönskum leiðsögumanni, Tangi, sem flutti til Nepal fyrir 15 árum. „Hann starfar sem leiðsögumaður í nokkra mánuði á ári og nýtir svo frítímann í að leita að nýjum slóðum og hugmyndum fyrir næsta tímabil. Sjálfur fylgdi hann hópnum eftir alla daga en auk hans voru þrír nepalskir leiðsögumenn með í för auk bílstjóra. „Þau voru öll frábær og sáu um allt viðhald á hjólunum okkar og stjönuðu algjörlega við okkur.“

Heiðu kom á óvart hversu mjög slóðarnir sem þau hjóluðu eftir voru fyrir utan alfaraleið. „Við hittum lítið af öðrum ferðamönnum þrátt fyrir að vera mjög nálægt vinsælli gönguleið í kringum Annapurna.“

Ferðin tók fjórtán daga í heild og var að stærstum hluta skipulögð sem hjólaferð. Þó gátu ferðalangarnir gert ýmislegt annað. „Við héldum til dæmis mót í félagsvist. Í Katmandú og Pokhara kíktum við í búðir og í Pokhara fórum við í svifvængjaflug og sumir fóru í þyrluferð yfir Everest.“

Fjölbreyttir dagar

Heiða segir ferðina í heild hafa verið mjög vel skipulagða. Dagstúrarnir voru mislangir og fjölbreyttir. „Dagarnir byrjuðu á staðgóðum morgunverði, hafragraut, kaffi og eggjahræru. Svo var farið í það að sterílísera vatnið, bæta í það söltum og raða í bakpokann fyrir daginn. Hjóladagarnir voru yfirleitt um sex tímar, með töluverðu klifri. Lengsti dagurinn var um átta tímar en þá fórum við upp í 4.200 metra hæð. Það var alveg magnað að vera komin þangað upp en enn voru 3.000 metrar í hæstu tinda í kring. Eftir hjóladaginn var kannski skálað í einum köldum og deginum svo lokað með þjóðarrétti Nepala, dal bhat, sem er hrísgrjónaréttur.“

Gott að líta inn á við

Heiða mælir klárlega með ferðalagi á framandi slóðir. „Það fær mann til þess að líta inn á við, núllstilla sig og njóta. Ekki skemmdi fyrir að ferðast um á hjóli. Maður fer svo passlega hratt yfir. Það gat tekið á að koma sér upp brekkurnar en niðurferðin bætti það alveg upp.“

Heiða segir slóðana oft hafa verið tæknilega og að oft hafi hún verið á bremsunni enda nokkuð langt í hjálp ef eitthvað kom upp á. „Ferðin gekk nokkuð áfallalaust fyrir sig, það voru aðallega einstaka varahlutir í hjólunum sem gáfu sig en ekkert sem ekki var hægt að redda á staðnum. Það sem toppaði ferðina var hvað hópurinn var góður og samstilltur.“

x
Mynd/Tangi

Athugasemdir

Auglýsing
Auglýsing

Tengdar fréttir

Heilsa

Lykilatriðið er að anda með nefinu

Lífið

Teitur og Kara­batic í dag og fyrir tíu árum

Lífið

Ellý: Ein­hver í Seðla­bankanum þarf rassskell

Auglýsing

Nýjast

Rúnar filmaði fæðingu ó­­­kunnugrar konu

Viðkvæmnin „komin út fyrir öll eðlileg mörk“

Rúrik og Nathalia á landsleiknum

Næring+ nýr drykkur frá MS

Partýbollur sem bregðast ekki

Orkudrykkir eru ekki fyrir börn

Auglýsing