Ég elska þegar fólk sýnir af sér náungakærleik og finnst dásamleg hugmynd að konur setji sitt uppáhaldssælgæti í kassa til að senda öðrum konum um heimsbyggðina alla. Það sýnir hvað fólk er gott og hvernig hjartalag þess er, að gleðja ókunnuga, af engri sérstakri ástæðu,“ segir Íris Davíðsdóttir, rekstrarstjóri hjá Raunvísindastofnun Háskóla Íslands.

Íris komst á snoðir um skemmtilega Facebook-grúppu þar sem meðlimir skiptast á að senda snakk og sætindi sín á milli, hvaðanæva úr heiminum.

„Grúppan heitir „Sisterhood of the International Snack Swap“ og var stofnuð til að tengja saman konur úr öllum heimshornum til að býtta á sælgæti frá löndunum sem þær búa í,“ upplýsir Íris. „Það er leikur einn að vera með í grúppunni; maður tilgreinir einfaldlega hvað mann langar í, hvar maður er staddur í heiminum og fyrir hvaða upphæð maður vill kaupa nammi. Þá bítur einhver á agnið, eða maður bítur á agnið hjá öðrum, og sælgætispakkar eru sendir á milli, en allt er þetta byggt á trausti enda er heiðarleiki hafður í hávegum í þessum hópi,“ upplýsir Íris.

Sendingin frá Bandaríkjunum var svo ríflega útilátin að það tók Írisi og fjölskyldu langan tíma að gæða sér á öllu gotteríinu.

Eins og litlu jólin

Algeng viðmiðunarupphæð fyrir nammikaupin eru 30 Bandaríkjadalir, sem er um 5.000 krónur íslenskar, en Íris segir allt opið í þeim efnum.

„Ég komst fljótt í samband við tvær konur í Bandaríkjunum og Kanada og dreif mig í Bónus þar sem ég keypti íslenskt sælgæti fyrir eitthvað meira en 5.000. Ég ákvað að velja eingöngu íslenskt gotterí: súkkulaði, lakkrís, brjóstsykur, karamellur og eitt og annað piparhúðað,“ segir Íris sem pakkaði tveimur kílóum af íslensku nammi ofan í kassa og sendi vestur um haf, til Kanada og Ameríku.

„Ég verð sennilega ekki jafn stórtæk næst og reyni að halda mig undir tveimur kílóum, því sendingarkostnaðurinn slagaði upp í sælgætiskostnaðinn. Pakkarnir fóru svo af stað í júlí og bárust fljótt til Kananda en voru lengur á leiðinni til Bandaríkjanna, sennilega vegna lítils flugframboðs þar í landi nú,“ segir Íris.

Allt komst þó til skila á endanum, líka til Írisar.

„Það var ofurspennandi að fá pakkana að utan og nánast eins og litlu jólin, ekki síst fyrir strákana mína tvo,“ segir Íris sem fann bæði freistandi og framandi góðgæti í kössunum að vestan.

„Það var greinilegt að stöllurnar höfðu valið sitthvað sérstakt frá sínu heimasvæði. Kanadíska nammið var margt unnið úr hlynsírópi og frá Ameríku kom til dæmis snakkpoki með tómatsósubragði. Sú sending var verulega rífleg og tók okkur margar vikur að klára allt innihaldið,“ segir Íris.

Freistandi gotterí og snakk frá Kanada, og flest framandi íslenskum sælkerum hér heima.

Jólagóðgætið freistar nú

Íris kveðst vægur sælgætisgrís en þó höll undir gott súkkulaði.

„Það var gaman að smakka það sem kom upp úr sælgætiskössunum þótt ekki væri það allt gott. Úr samskiptunum varð líka til ánægjulegur kunningsskapur við þessar indælu konur, því við gerðumst vinkonur á Facebook, eigum ýmislegt sameiginlegt og önnur á stráka á sama aldri og ég. Sú hefur lengi átt sér draum um að koma til Íslands og ég sagði henni að hafa samband ef hún birtist þegar kórónaveiran víkur. Ég sagði þeim líka að þær mættu spyrja mig út í allt sem þær skildu ekki á íslensku umbúðunum og þá sagðist önnur vera mikil tungumálamanneskja og þegar búin að kynna sér íslensku nöfnin og hráefnið á Google Translate.“

Íris notar sælgætissendingarnar líka til að lífga upp á landafræðikunnáttu sona sinna.

„Við fórum til dæmis á Google Earth til að skoða húsin þeirra í Ameríku og Kanada og átta okkur á hversu langa vegalengd sælgætiskassarnir fóru til að komast heim til okkar. Heimurinn er orðinn svo lítill og aðgengilegur, og með heimilisfang í höndunum er hægt að sjá húsin í nærmynd og næstum veifa,“ segir Íris og hlær.

Hún er í þann mund að setja inn nýja færslu og óska eftir sælgætisbýttum fyrir jól.

„Það væri skemmtilegt að fá jólagóðgæti frá Norðurlöndunum eða Evrópu þar sem mestar líkur eru á að það næði til Íslands fyrir hátíðina. Kannski karamelluhúðuð jólaepli eða sænskt piparkökunammi,“ segir Íris og lætur sig dreyma.

„Það er auðvitað engu líkt að eiga fullan kassa af dýrindis sælgæti frá öðrum heimshornum til að njóta á nammidegi og prófa eitthvað nýtt. Mér fannst spennandi að vita hvað vinkonum mínum vestra þótti um íslenska nammið. Sú ameríska fór með íslenska gottið í vinnuna og það vakti mikla lukku, sérstaklega lakkrísinn, en Kananum þótti piparnammið heldur of sterkt. Sú bandaríska skrifaði til mín: „I really liked your rice balls,“ og ég skildi hvorki upp né niður, en þá var um að ræða uppáhalds nammið mitt sem eru Hrískúlur frá Freyju, þessar í grænu og gylltu pokunum.“

Sisterhood of the International Snack Swap er á Facebook.