Sviðslistahópurinn Toxic Kings, sem samanstendur af Andrési P. Þorvaldssyni, Ara Ísfeld Óskarssyni, Helga Grími Hermannssyni og Tómasi Helga Baldurssyni, frumsýnir sýninguna How to make love to a man í Borgarleikhúsinu í kvöld, laugardag, í samstarfi við grasrótarverkefnið Umbúðalaust.

Ari: „Þetta byrjaði á því að ég sá þessa bók uppi í bókahillu hjá mér, How to Make Love to a Man, sem er kynlífs- og sjálfshjálparbók frá 1981 fyrir konur, um það hvernig á að elska karlmenn. Mér fannst það dálítið fyndið þannig að ég byrjaði að lesa hana og það kom mér á óvart að hún fjallar um það að karlar vilja líka hafa tilfinningar og rómans. Út frá því hóaði ég í þessa stráka og þá byrjuðum við að tala saman og ákváðum að sækja um Umbúðalaust.“

Blaðamaður hitti strákana í æfinga- og sýningarrými þeirra á þriðju hæð Borgarleikhússins, innan um leikmuni á borð við fjall af dekkjum og varning merktan Toxic Kings. Strákarnir eru greinilega mjög afslappaðir í kringum hvern annan enda segir Helgi það skipta miklu máli í svona ferli að kynnast vel.

Helgi: „Þegar maður er að vinna í svona hóp þá er svo ógeðslega mikilvægt að byrja á því að kynnast, af því að listir eru í raun og veru eins og hver önnur hópíþrótt. Afurðin verður bara eins sterk og hópurinn. Við byrjuðum á að hittast svona einu sinni til tvisvar í viku í kannski eitt ár. Við stofnuðum bara saumaklúbb þar sem við töluðum um tilfinningar, settum á okkur kynjagleraugu og fórum svo út í daglegt líf og rýndum í nærumhverfi okkar og félagsmótun.“

Mósaík með leikþáttum

Strákarnir hafa allir verið í sviðslistanámi og að sögn Helga eru félagar hans með bakgrunn í samsköpunarverkum (e. devised) á meðan hann sjálfur hefur aðallega einblínt á skrif.

Helgi: „Þannig að við erum búnir að vera að framleiða með alls konar mismunandi miðlum og mismunandi aðferðum. Fyrir vikið er sýningin mjög fjölbreytt mósaík, við erum með myndræn atriði sem endast kannski í fimm mínútur og fá mann til að hugsa og svo erum við með leikþætti líka.“

Tómas segir hefðbundnar birtingarmyndir karlmennskunnar hafa verið eitt af því sem þeir einblíndu mest á í ferlinu.

Tómas: „Þessi performatíva karlmennska var svolítið svona lykillinn og líka hvaða vopn við höfum í vopnabúrinu til að takast á við okkur sjálfa. Eins og við erum búnir að komast að, þá er það hættulegasta í heiminum í dag þessi niðurlægði karlmaður. Karlmaður sem upplifir sig niðurlægðan. Hvernig getum við komið í veg fyrir það? Við þurfum að byrja inn á við, skoða okkur og hvernig við leikum þetta hlutverk.“

Margslungið að vera karlmaður

Spurðir um hvort þeir hafi endurskoðað karlmennsku sína í gegnum ferlið segir Andrés svo vera, jafnvel þótt þeir hafi talið sig vera nokkuð mjúka menn fyrir.

Andrés: „Maður finnur fyrir því að maður verður var við alls konar tilfinningar í kringum sig hjá vinahópnum og fólki í kringum mann. Við töluðum um feður okkar og kynslóðaskiptin, hvernig kynslóðin okkar tekst á við tilfinningar og hvernig þeir gerðu það.“

Helgi: „Það sem mér finnst við hafa grætt mest á er einlægnin sem við höfum skapað innan hópsins. Við erum sjálfir búnir að berskjalda okkur hver fyrir öðrum, það er kannski einhver lærdómur sem maður tekur út úr þessu.“

En þegar kemur að stóru spurningunni, hvað það sé að vera karlmaður, er svarið ekki svo einfalt.

Ari: „Ég veit það ekki, ég held það sé ekki hægt að súmmera upp hvað það er að vera karlmaður, af því það er eitt sem samfélagið vill og annað sem maður sjálfur vill. En það er margslungið bara eins og að vera manneskja.“