Haraldur Jónsson myndlistarmaður sýnir ný verk í Berg Contemporary. Yfirskrift sýningarinnar er Ljósavél.

„Ég kanna skynjunina í verkum mínum, flöktið á milli ljóss og myrkurs og hef alltaf verið heillaður af ljósaskiptunum sem ríkja stöðugt við eyru, augu, munn og nef,“ segir Haraldur. „Titillinn birtist mér á vinnustofunni einn morguninn og er eins konar frumminning frá því þegar ég var barn í sveit og bóndinn bað mig um að kveikja á ljósavélinni. Þegar ég var að vinna í byggingavinnu á unglingsárunum þá unnum við í hálfreistum húsum þar sem var ekkert rafmagn og ljósavél var notuð til að lýsa upp umhverfið. Mér finnst þessi titill ríma mjög vel við verkin og þetta millibilsástand sem ég er að virkja; samspil líkamans við arkitektúrinn og hvernig manngert umhverfi hefur áhrif á athafnir okkar og hegðun.“

Titilverkið Ljósavél er vídeóinnsetning. „Verkið hverfist um gjörning sem átti sér stað í innri sal gallerísins áður en sýningin opnaði. Titillinn dregur upp mynd af þeirri atburðarás.“

Haraldur segir verkin geta virst ólík við fyrstu kynni en um leið mætast þau úr ýmsum áttum. „Ánægjan og spennan við að setja upp sýningu felst umfram allt í að leiða saman mismunandi verk. Ég hef alltaf unnið þannig að í staðinn fyrir að endurtaka sama verkið í mismunandi blæbrigðum vinn ég með núning á milli verka sem ég finn að mynda óvæntan samhljóm og hvert og eitt getur líka staðið eitt og sér.“

Lét blóð renna á flöt

Eitt verkanna er Gátt sem er gert úr fimm lítrum af rauðri innimálningu. Við gerð verksins kom blóð við sögu. „Það er gjarnan undirliggjandi gjörningur í verkum mínum, þar sem ég er oftar en ekki innblásinn af daglegum athöfnum okkar. Ég hef áður unnið með blóð og á yfirlitssýningu minni á Kjarvalsstöðum gátu gestir komið á ákveðnum tíma og látið draga úr sér blóð og farið síðan með það heim sem minningu um sig og verkið. Á þessari sýningu ákvað ég að kanna þessa vídd frekar. Ég fór í málningarverslun þar sem ég stakk mig með sótthreinsaðri nál í vísifingurinn og lét blóð renna á flöt sem var síðan skannaður inn í litakerfi búðarinnar. Ég fékk fimm lítra af rauðri innimálningu sem er einmitt magn blóðsins í okkur. Ég málaði síðan þessa fimm lítra á afmarkaðan flöt hér í salnum. Þannig verður til eins konar skermur sem endurspeglar ákveðið ástand.“

Tilnefndur til verðlauna

Annað verk á sýningunni, Svimi, er búið til úr hljóðeinangrandi teppi sem er fest á vegginn með frönskum rennilás. „Í verkum mínum fylgi ég skynjuninni sem opnar stöðugt nýja möguleika og hún ræður úr hvaða efni verkið verður til og líka hvernig það er sett saman. Það þarf að huga að hverju smáatriði,“ segir Haraldur.

Á sýningunni er verkið Sónar, sem er röð stakra silkiþrykksmynda. „Þetta form fór að sækja á mig en ég hef alltaf haft áhuga á gegnumlýsingu og myndbirtingu hins ósýnilega. Þessi sería varð eiginlega til af sjálfu sér. Formið er upphaflega tómt, ég þrykki síðan með svörtum farva og veit útkomuna ekki fyrir fram. Þannig er ég í raun að skrásetja sjálft sköpunarferlið, hvert verk er einstakt og útkoman er líka ákveðið sönnunargagn.“

Haraldur er tilnefndur til Íslensku myndlistarverðlaunanna fyrir þessa áhugaverðu sýningu. „Ég er virkilega glaður yfir því að vera þar, í góðum hópi kollega,“ segir hann.

Laugardaginn 20. febrúar kl. 15 verður listamannaspjall um sýninguna Ljósavél með Haraldi.

Haraldur er tilnefndur til verðlauna fyrir þessa sýningu sína.
Hér má sjá verk gert úr fimm lítrum af rauðri innimálningu og verkið Sónar.