„Jómfrúin á hug minn allan núna eins og oftast nær. Jólin byrjuðu hjá okkur fimmtudaginn 11. nóvember síðastliðinn og það er alltaf töluverð en skemmtileg vinna í kringum undirbúning jólamatseðils,“ segir Jakob sem heldur mikið upp á þennan árstíma í veitingarekstrinum.

„Ákvörðun um bókina var tekin í hálfgerðu bríaríi á Jómfrúnni 23. desember í fyrra þegar vinkonur okkar í Sölku bókaútgáfu voru hjá okkur einu sinni sem oftar. Hugmyndin um bók hefur oft verið rædd en þarna færðist ákafi í okkur, svo mikill að þær stöllur Dögg og Anna Lea skottuðust á skrifstofuna og náðu í útgáfusamning. Góðir hlutir gerast hratt og við krotuðum undir strax. Þær héldu svo svipunni að mér og höfðu í kurteislegum hótunum við mig, Óla bróður og Ómar kokk ef við vorum eitthvað að flaska á skilafrestum eða að skæla undan álagi.“

Sagan um tilurð Jómfrúarinnar

Jakob heldur sérstaklega upp á einn kafla bókarinnar. „Sagan um tilurð Jómfrúarinnar. Ég er svo stoltur af pöbbum mínum að hafa fengið svona frábæra hugmynd árið 1996, fóstrað hana svo vel og undirbyggt og að lokum framkvæmt. Þetta er eiginlega hin fullkomna saga af mönnum sem elta draumana sína og gefast aldrei upp.“

Hvernig er að gefa út bók á aðventunni og vera með í jólabókaflóðinu?

„Spennandi, maður er aðeins að læra inn á nýjan bransa. Bókin er fremur tímalaus og getur vonandi átt langan líftíma, alveg eins og Jómfrúin sjálf.“

Jakob segist ekki hafa lært smurbrauðsgerðina líkt og faðir hans gerði, enda sé hans svið í raun meira viðskiptalega eðlis. „Því miður lærði ég ekki smurbrauðsgerðina líkt og faðir minn gerði, mitt svið liggur meira þegar kemur að viðskiptum. Ég er bara einhver viðskiptatútta eins og annar hver maður á þessu skeri. En ég hef ótrúlega gaman af þessu og sem betur fer gengur Jómfrúin nógu vel til þess að maður geti haft mun hæfara fólk en mig sjálfan í helstu stöðum. Sjálfur er ég þó ágætur í að hafa yfirsýnina, móta stefnuna og fylgja málum eftir, auk þess sem ég hleyp eins og hýena á vaktinni. Of mikið segja sumir nákomnir mér. Ég er lélegur hlustandi.“

Glæsilegur jólaplatti á Jómfrúnni sem er alltaf mjög vinsæll á aðventunni.

Mikið jólabarn

Jakob segist vera mikið jólabarn og elska jólin enn meira eftir að hann varð faðir. „Ég datt aðeins úr stuði á tímabili en þegar maður á börn, ég á eina níu ára og aðra sem verður hálfs árs þegar jólin koma, þá er svo gaman að fá að upplifa jól barnanna, alla eftirvæntinguna, spennuna sem og spennufallið og þakklætið.

Jólin eru þó ekki full af jólaboðum og lítið um fastar hefðir hjá fjölskyldunni. Vinnan tekur sinn toll á aðventunni. Eftir lokun á Jómfrúnni á Þorláksmessukvöld er alltaf smá gill og vinaknús hjá okkur staffinu, aðfangadagur fer oftast í að undirbúa jólamatinn og jóladagur í spil og bókalestur – svo er „back to work“ á annan dag jóla.“

Jakob segir að hann og heitkona hans haldi ekki mikið í hefðir og siði í tengslum við jólin. „Hangikjöt á jóladag er eina fasta hefðin. Við höfum stundum farið til Jafa og Gafa (afi Jakob og afi Guðmundur) í sveitina til þeirra í Ölfusi, en annars erum við bara heima hjá okkur að njóta.

Bræður mínir hafa oftast verið í mat hjá okkur hjónaleysunum á aðfangadagskvöld og við höfum opnað pakkana saman, en stundum fara þeir vestur í Önundarfjörð á uppeldisstað okkar Jómfrúarbræðranna þar sem foreldrar okkar búa. Það er alger sælureitur og ljúft að njóta. En keyrslan er löng þangað eftir atganginn á Jómfrúnni.“

Hluti af forréttinum á aðfangadagskvöld

Eru þið mikið með danskt smurbrauð þegar heim kemur?

„Stutta svarið er nei, en stundum slysast hráefni frá Jómfrúnni með heim og er hluti af forréttinum á aðfangadagskvöld.“

Áttu þér þínar uppáhalds jólasmákökur eða -konfekt?

„Ég elska sörurnar sem heitkona mín, Sólveig, gerir. Þær hafa aldrei klikkað. Svo er konfektið frá norsku Freyju sem heitir Kong Olav besta súkkulaðið sem til er. Það er svo royal að borða norskt konfekt um jólin.

Ég get ekki sagt að jólin snúist um mat og bakstur á mínu heimili. Við hjónaleysin skiptum með okkur verkum, eldri dóttir mín er rosalegur föndrari og elskar að skreyta fyrir jólin og ég reyni að taka það með henni. Sólveig sér svo um baksturinn, við erum kannski að vinna með þrjár, fjórar sortir, og það dugar vel.“