Sólveig Jónsdóttir rithöfundur er með meistaragráðu í þjóðernishyggju og þjóðernisátökum frá Edinborgarháskóla í Skotlandi, það var einmitt á námsárunum sem hún fékk hugmynd að nýrri skáldsögu sinni, Heiður.

Skáldsagan kom út í vikunni og segir af Heiði McCarron sem hefur ekki séð Dylan bróður sinn frá því að faðir þeirra fór með hann til Norður-Írlands sjö ára gamlan. Þegar hann hefur samband eftir 28 ára þögn og biður hana um hjálp hefst atburðarásin. Í bakgrunni eru átök sem áratugum saman héldu norður-írsku samfélagi í heljargreipum.

„Ég flutti út til Skotlands árið 2007. Ég hef alltaf haft mikinn áhuga á Norður-Írlandi og átakasögu þeirra. Ég fór að vinna á veitingahúsi með námi og þar voru margir Norður-Írar að vinna. Við fórum að spjalla, urðum vinir og ég komst smám saman að því hvað átökin þar hafa enn mikil áhrif á þá og samfélag þeirra.


Þannig að veitingahúsið sem þú vannst á reyndist líka skóli í sjálfu sér?

„Já, og ég fór stundum með vinnufélögunum til Norður-Írlands. Ég fór og hitti fjölskyldur þeirra og kynntist þeim. Það sem kom mér mest á óvart er hvað venjulegt fólk sem vildi búa í friði þurfti samt að búa við mikinn ófrið. Sprengjur og árásir á heimili þeirra. Þetta var í rauninni bara stríðsástand, á versta tímabilinu sem var frá 1968-1998, þá dóu  fleiri en 3.500 manns. Föðurbróðir góðs vinar míns var til dæmis  skotinn á Bloody Sunday. Þetta eru ekki bara dauðir stafir í sögubókum.

Ég fór með vinum mínum í síðustu Bloody Sunday gönguna árið 2011. Á meðan ég gekk fór ég að hugsa um að skrifa þessa skáldsögu.


Þessi saga hefur alltaf verið í huga mér síðan ég flutti heim,“ segir Sólveig.

Ætlar hún að helga sig ritstörfum?

„Ég hef hug á því að helga mig ritstörfum í náinni framtíð. Ég hélt það væri of einangrandi að sinna ritstörfum í fullu starfi. Í seinni tíð finnst mér þetta eiga betur við mig, kannski ég sé orðinn meiri einfari. Mér finnst þetta að minnsta kosti mjög gaman og gefandi.“