Það er óhætt að segja að Snædís Xyzu Mae Ocampo matreiðslumaður hafi náð hreint ótrúlegum árangri. Það er aðeins tæpt ár síðan hún útskrifaðist frá matvæladeild Menntaskólans í Kópavogi. Hún er þrátt fyrir það í kokkalandsliðinu og náði í lokaúrslit í keppninni um matreiðslumann ársins sem haldin var nýverið.

Hún starfar á Mími á Hótel Sögu, sem er tiltölulega nýr staður og í eigu íslenskra bænda. Á veitingastaðnum er lögð mikil áhersla á hráefni úr íslenskri náttúru sem hentar hverri árstíð.

Snædís er fædd á Filippseyjum. Foreldrar hennar voru ungir þegar þeir áttu hana og bjuggu við fátækt. Þegar Snædís var tveggja ára gömul kynntist móðir hennar íslenskum manni og flutti til Íslands. Snædís varð eftir og kom ekki til Íslands fyrr en fjögurra ára gömul.

Á tvær fjölskyldur á Íslandi

„Ég er alin upp á Dalvík. Líf mitt hefur verið svolítið flókið og ætli fjölskyldan sé ekki stærri en gengur og gerist,“ segir Snædís.

„Ég hef farið þrisvar sinnum til Filippseyja með margra ára millibili til að hitta fjölskyldu mína,“ segir Snædís sem fann föður sinn fyrir nokkrum árum með aðstoð Facebook. Faðir hennar býr reyndar ekki á Filippseyjum en kom þangað til að hitta hana. „Við erum í ágætu sambandi, hann fylgist með því sem ég er að gera á Facebook. Hann á konu og börn. Mér fannst gott að koma þangað og varð fyrir miklum innblæstri þar,“ segir Snædís sem sagði frá æsku sinni í viðtali við Fréttablaðið á síðasta ári en hún flæktist á milli fósturheimila þar til félagsmálastjóri Dalvíkur tók hana inn á heimili sitt.

„Ég á eiginlega tvær fjölskyldur hér heima á Íslandi. Mömmu og Jón pabba og svo fósturfjölskyldu mína,“ segir Snædís og á við Eyrúnu Rafnsdóttur, félagsmálastjóra á Dalvík, og Ingvar Örn Sigurbjörnsson, eiginmann hennar. „Þau eiga þrjá syni sem ég lít á sem bræður mína,“ segir hún.

Ég á eiginlega tvær fjölskyldur hér heima á Íslandi. Mömmu og Jón pabba og svo fósturfjölskyldu mína,“ segir Snædís.

Lærði að elda hrísgrjón sjö ára

Matargerð var ríkur þáttur í heimilishaldinu og hún lærði snemma réttu handtökin af móður sinni.

„Ég held ég hafi bara verið sjö ára þegar ég lærði að elda hrísgrjón. Og ég er alin upp við bæði filippseyska og íslenska matargerð. Stundum var bara fiskur í raspi og kartöflur í matinn, og kannski asískur réttur til hliðar og þá blandaði maður bara þessu öllu saman.“

Hún leiddi þó ekki hugann að því nærri strax að hún gæti starfað við matargerð. Hún fór á listnáms- og hönnunarbraut í Verkmenntaskólanum á Akureyri, þar sem hún lagði stund nám í hárgreiðslu og svo í fatasaumi.

„Ég vann á sushi-stað meðfram náminu og líkaði það vel. Þar óx áhugi minn á matargerð. Þar var ég hvött áfram til að læra matreiðslu. Ég sýndi starfinu svo mikinn áhuga og var mjög dugleg, mætti vel, spurði spurninga og var sjálfstæð. Einn yfirkokkurinn spurði mig hvort ég hefði ekki áhuga á að fara í þetta nám. Ég varð hissa og spurði hann af hverju. Þá sagðist hann sjá fáar stelpur sýna þessu starfi svo mikinn áhuga. Ég hætti og flutti suður. Fór fyrst í fatatækni í Tækniskólanum en svo í matreiðslu.

Boðið í landsliðið fyrir útskrift

Ég setti mér strax það markmið að verða best í faginu,“ segir Snædís sem fór á starfssamning hjá Sushi Samba. Þaðan færði hún sig á Apótekið og þaðan á Grillið á Hótel Sögu þar sem hún kláraði námið.

Snædísi var boðið að vera með kokkalandsliðinu áður en hún útskrifaðist en varð ekki fullgildur meðlimur fyrr en að námi loknu og hún fór með því á heimsmeistaramótið sem haldið var í Lúxemborg í nóvember á síðasta ári þar sem liðið vann til gullverðlauna.

„Það gekk ofsalega vel hjá okkur. Við elduðum úr góðu íslensku hráefni, notuðum þorsk í forrétt, lamb í aðalrétt og skyr og hindber í eftirrétt.

“Snædís tók einnig þátt í keppninni um matreiðslumann ársins. Hún segir það skemmtilega tilhugsun að verða mögulega fyrsta konan til að ná þeim titli. Aldrei höfðu fleiri konur skráð sig til leiks en í ár og þær komust allar áfram í lokakeppnina.

„Ég setti mér strax það markmið að verða best í faginu,“ segir Snædís.

Ætlaði bara að pakka saman

Veikindi og dauðsfall settu strik í reikninginn. Snædís er í sambúð með Sigurði Helgasyni, yfirmanni matreiðslusviðs á Hótel Sögu, en viku fyrir mótið fékk faðir hans heilablóðfall.

„Þetta var erfiður tími fyrir okkur öll. Ég hafði lagt hart að mér við æfingar í þrjá mánuði fyrir keppnina. En lífið setti strik í reikninginn. Við vorum meira og minna inni á spítala. Ég svaf lítið og auðvitað setur maður fjölskylduna í fyrsta sæti,“ segir Snædís og segir aðra hluti verða heldur ómerkilega í samanburði þegar allt kemur til alls.

„Ég ætlaði bara að hætta við en ákvað hins vegar að ég væri komin alltof langt áfram til þess. Daginn fyrir keppnina var okkur tilkynnt að hann væri að fara á líknardeild. Það væri ekki langt í að hann myndi deyja. Á sama tíma var ég svo óheppin að hljóðhimnan sprakk og ég var komin með sýkingu. Ég heyrði eiginlega ekkert á keppnisdaginn. Ég var því að niðurlotum komin á keppnisdaginn og gerði eiginlega ekkert fyrsta klukkutímann. Mér var skapi næst um tíma að pakka saman dótinu mínu og fara því ég var svo hrædd um að ná ekki að kveðja hann,“ segir Snædís.

Hún lauk hins vegar keppni og náði að kveðja tengdaföður sinn sem lést daginn eftir. „Ég er afskaplega þakklát fyrir það að hafa náð að kveðja,“ segir Snædís og líka fegin að hafa tekið þá ákvörðun að taka þátt.

Elskar íslensk sumur

Snædís segir gott að deila ástríðu fyrir matargerð með Sigurði. „Það er ekki það eina sem við höfum áhuga á,“ segir hún og hlær. Hann ýtti mér út í veiði og mér finnst gott að vera úti í náttúrunni,“ segir hún.

Og þó að sólin og blítt veðurfar á Filippseyjum heilli stundum þá elskar hún að búa á Íslandi. „Það er eitthvað við íslenskt sumar sem hrífur mig og mér finnst einfaldlega geggjað að búa hér. Ég fíla líka veturinn og finnst leiðinlegt ef það snjóar ekki almennilega. Matargerð á Íslandi verður einnig sífellt fjölbreyttari. Mér finnst gaman að fara út að borða og kokkar leyfa sér að verða sífellt djarfari.“

Sjálf segist hún enn vera að móta eigin sýn. „Ég er nú bara nýútskrifuð og enn í mótun. Ég var búin að vera að glíma við að finna mig lengi áður en ég fór út í þetta nám og var ekki með keppnisskap áður en ég kynntist matargerð. Nú er ég staðráðin í að skara fram úr. Ég er gríðarlega kröfuhörð á sjálfa mig og finnst ég alltaf geta gert betur, en það er alls ekki vond tilfinning,“ segir Snædís.

Snædís gefur lesendum uppskrift sem flestir lesendur ættu að geta spreytt sig á. „Einfalt getur líka verið gott og lambakjöt er mjög viðeigandi um páskahelgina.“

Lambalæri með sellerírót, svartkáli og krækiberjagljáa

Lambalæri með sellerírót, svartkáli og krækiberjagljáa

1 lambalæri

1 búnt sellerí

1 stikill svartkál

1 lítri gott lambasoð

1 lítri krækiberjasafi frá Íslenskri hollustu

100 g heslihnetur án hýðis

2 búnt steinselja

1 búnt rósmarín

3 hvítlauksgeirar

50 g eplaedik

50 g vatn

50 g sykur

Olía

Salt

Sítrónusafi

Rósmarín, 1 búnt af selleríi og hvítlaukur er allt sett í matvinnsluvél með smá olíu þar til að þetta er orðið að mauki. Maukinu er svo makað á lambalærið og það eldað í 6 tíma á 68°C, svo grillað í lokin. Sellerírótin er böðuð upp úr olíu og söltuð vel og pökkuð svo inn í álpappír. Sett inn í ofn í 2 tíma á 200°C. Heslihnetur eru næst settar í matvinnsluvél og smá olía sett út í og létt maukað. Edik, vatn og sykur er sett í pott og soðið upp úr því, heslihnetuolíunni er svo blandað út í. Rest af steinselju er svo söxuð fínt niður. Helmingur af sellerírótinni er svo rifinn niður í kubba, dressaður með heslihnetuvinagrettunni og svo er rótinni velt upp úr steinselju. Hinn helmingurinn af sellerírótinni er settur í blandara og maukaður, smakkaður til með salti og sítrónusafa. Svartkálslaufin eru tekin af stilknum og djúpsteikt við 160°C olíu í potti. Krækiberjasafinn er soðinn niður í ¼ og lambasoðið líka og því er svo blandað saman. Smakkað til með salti, sítrónusafa og þykkt með smjöri.